Elgin Baylor

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Elgin Baylor
Posición Aleiro
Dorsal 22
Altura 1,96 m (6 ft 5 in)
Peso 102 kg (225 lb)
Nacemento 16 de setembro de 1934
Flag of Washington, D.C..svg Washington, DC
Carreira
Tempadas 19581971
NBA Draft 1958 / Rolda: 1 / Elección: 1

Escollido por Minneapolis Lakers

Universidade Seattle University
Equipo(s)
Estatísticas (NBA)
Puntos     23 149
Rebotes     11 463
Asistencias     3 650
Stats @ Basketball-Reference.com
Premios
Basketball Hall of Fame como xogador
Adestrador

Elgin Gay Baylor, nado en Washington, D.C. o 16 de setembro de 1934, é un ex xogador e adestrador de baloncesto estadounidense da década de 1960. O seus trece anos como profesional transcorreron no equipo de Minneapolis Lakers, cos que se trasladou á cidade dos Ánxeles en 1960.

Traxectoria deportiva[editar | editar a fonte]

A súa carreira universitaria iniciouse, grazas a unha bolsa, no College de Idaho, pero unha serie de problemas fixeron que ao ano seguinte recalase na Universidade de Seattle, á cal levou á final da NCAA en 1958, que perderon ante Kentucky. Foi elixido no quinteto ideal do campionato ese mesmo ano. Durante o seu tres anos como colexial, conseguiu unha destacada media de 31,3 puntos por partido.

NBA[editar | editar a fonte]

Os Lakers usaron a primeira elección do Draft da NBA de 1958 para seleccionarlle un ano antes de que acabase a súa carreira. O equipo levaba varios anos sen levantar cabeza desde a retirada do gran George Mikan, e asinou un contrato por 20.000 dólares, unha cifra astronómica para a época. E non defraudou, xa que na súa primeira tempada conseguiu acabar como cuarto máximo anotador da liga con 24,9 puntos por partido, terceiro en rebotes (15 por partido) e oitavo en asistencias (4,1 por partido). Foi elixido Rookie do Ano e o seu equipo chegou ás finais desa tempada, onde caeron ante os Boston Celtics. Durante toda a súa carreira, axudou aos Lakers a chegar a 8 finais da NBA, aínda que nunca conseguiu o anel de campión.

En 1960 conseguiu o que era un record até entón, xa que anotou 71 puntos nun partido, sendo máis tarde superado. O que con todo mantén é o de 61 puntos nun partido dunha final da NBA. Retirouse na tempada 1971-72 debido a unha lesión de xeonllo, o cal conduciu a dúas grandes ironías do destino: o primeiro partido sen Baylor dos Lakers supuxo o inicio dun refacho de 33 partidos gañados consecutivamente, record de todos os tempos na NBA, e, ademais, a tempada seguinte o seu equipo logrou por fin conseguir o campionato que a el se lle negou durante toda a súa carreira.

Adestrador e executivo[editar | editar a fonte]

En 1974 asumiu o cargo de adestrador asistente dos New Orleans Jazz, pasando máis adiante a ser o adestrador xefe. Mantívose no posto até 1979. En 1986 foi nomeado Vicepresidente do equipo de Los Angeles Clippers, cargo que ostentou até outubro de 2008. Foi nomeado Executivo do ano da NBA en 2006.

Logros persoais[editar | editar a fonte]

  • Rookie do Ano en 1959
  • Elixido no Mellor quinteto da NBA en 10 ocasións
  • 11 veces All Star
  • Mantén a marca de máis puntos nun partido dunha final de NBA con 61 puntos.
  • Ten a terceira mellor media de puntos de toda a historia, con 27,3.
  • Elixido un dos 50 mellores xogadores da historia da NBA en 1996
  • Membro do Basketball Hall of Fame
  • Foi elixido pola revista estadounidense Slam como o 11º mellor xogador da historia da NBA

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]