Delphinus (xénero)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Delphinus
Golfiños comúns
Golfiños comúns
Golfiños comúns

Tamaño comparado co dun humano
Tamaño comparado co dun humano

Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Subfilo: Vertebrata
Clase: Mammalia
Subclase: Theria
Infraclase: Eutheria
Orde: Cetacea
Suborde: Odontoceti
Infraorde: Delphinida
Superfamilia: Delphinoidea
Familia: Delphinidae
Subfamilia: Delphininae
Xénero: Delphinus
Linnaeus, 1758 [1]
Especies
Referencia:[1]
  • Delphinus capensis
  • Delphinus delphis
Sinonimia
Referecia:[1]
  • Eudelphinus P.-J. van Bénéden e Gervais, 1880
  • Rhinodelphis Wagner, 1846

Delphinus é un xénero de cetáceos odontocetos da familia dos delfínidos que comprende dúas especies coñecidas como golfiños comúns ou delfíns comúms.

Son golfiños oceánicos propios das augas tropicais e subtropicais próximasa ás costas de ambas as beiras do Atlántico norte, do Índico e do Pacífico.[2]

Etimoloxía[editar | editar a fonte]

O xénero Delphinus tomouno Linneo do nome latino do golfiño (ou delfín) común, delphīnus, -i,[3] nome que, á súa vez, deriva do grego δελφίς (delphís), "delfín",[4] ou δελφύς (delphýs).[4]

Taxonomía[editar | editar a fonte]

Ata 1994, cando se recoñeceu como especie diferente a Delphinus capensis, que definira Gray en 1828,[2][5] críase que era a única especie do xénero Delphinus. Posteriormente, en 1971, Van Bree definiu unha terceira especie, Delphinus tropicalis, pero na actualidade non é admitida pola comunidade científica, e os ictiólogos considérana como unha subespecie de Delphinus capensis, clasificada hoxe como Delphinus capensis tropicalis Jefferson & Van Waerebeek, 2002.[5]

Especies e subespecies[editar | editar a fonte]

Distribución xeográfica[editar | editar a fonte]

Características[editar | editar a fonte]

Teñen unha lonxitude corporal nos adultos que pode oscilar entre os 2 e os 2,6 m, e un peso de entre os 70 e os 135 kg. Os machos son lixeiramente máis grandes que as femias.

O corpo é esvelto, hidrodinámico, delgado, e un fociño longo, máis longo en Delphinus capensis, e de cor gris escura ou negra, aínda que pode ter a punta branca; hai unha pregadura ben marcada entre o bico e a fronte, que descende desde o alto da cabeza en suave declive.[6] Na boca teñen entre 80 e 120 dentes cónicos, pequenos, simliares (homodonte), en cada maxilar.

Presentan unha aleta dorsal alta, situada no centro do lombo, e de forma que pode variar entre a falciforme á case triangular, e a súa cor pode oscilar entre a negra a practicamente a branca agrisada, cos bordos máis escuros, grises ou negros. As aletas pectorais son relativamente pequenas, anchas, de cor negra ou gris, e cos extremos lixeiramente acabados en punta; os bordos da punta son convexos. O pedúnculo caudal é fino, de cor gris clara, e a aleta caudal é de cor gris escura ou negra, cunha lixeira fendedura separando os dous lobos, que teñen os extremos dirixidos cara a atrás e están rematados en punta.[6]

A coloración é moi vistosa, máis apagada en Delphiunus capensis, co lombo gris, negro, negro purpúreo ou apardazado, que forma unha "V" ou unha "X" debaixo da aleta dorsal, como debuxando a súa sombra (deseño denominado "en reloxo de area"), que se vai aclarando no pedúnculo caudal. O ventre é branco ou de cor crema, que se ve interrompida por unha ou dúas liñas amarelas ou grises, descontinuas; na rexión torácica dos flancos presenta unha mancha (o chamado parche torácico) de cor amarelada ou crema torrada. Ao redor dos ollos levan un anteface negro, que se prolonga ata o bico. Presentan, tamén, unha estreita banda escura desde a aleta pectoral ata o centro do maxilar inferior.[6]

Bioloxía[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Golfiño común#Bioloxía.

Diferenzas entre as dúas especies[editar | editar a fonte]

Véxase tamén: Golfiño común.
Grupo de Delphinus capensis.

A diferenza máis evidente entre o Delphinus delphis e Delphinus capensis é a lonxitude e a anchura do peteiro. Porén, hai tamén outros trazos distintivos.

D. delphis ten o corpo algo máis repoludo, a cabeza máis arredondada, un debuxo máis complexo no seu bico, o anteface máis chamativo, unha banda máis estreita entre a mandíbula interior e as aletas pectorais e unhas cores máis brillantes, e adoita vivir máis lonxe das costas.

D. capensis ten un perfil máis fino, pouco ou nada de branco entre o ollo e a aleta pectoral, a fronte máis suave, o debuxo do bico moito máis simple e unhas cores máis apagadas, e normalmente vive máis preto da costa. Tamén hai diferenzas de comportamento entre ambas as especies.[6]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Delphinus Linnaeus, 1758[Ligazón morta] en SIIT.
  2. 2,0 2,1 Hammond, P. S., Bearzi, G., Bjørge, A., Forney, K., Karczmarski, L., Kasuya, T., Perrin, W. F., Scott, M. D., Wang, J. Y., Wells, R. S. & Wilson, B (asesores) (2008): Lista vermella de especies ameazadas da UICN.
  3. Delphinus. En: Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary[Ligazón morta].
  4. 4,0 4,1 Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon
  5. 5,0 5,1 WoRMS
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Carwardine, M. (1995), pp. 164-167.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Carwardine, Mark (1995): Ballenas, delfines y marsopas. Guía visual de todos los cetáceos del mundo. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-1037-3.
  • Kowalski, Kazimerierz (1981): Mamíferos. Manual de teriología. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9.
  • Mead, J. G. and Brownell, R. L., Jr. (2005): "Order Cetacea en: Wilson, D. E. and Reeder, D. M. Mammal Species of the World (3rd ed.) Johns Hopkins University Press. pp. 723–743. ISBN 978-0-8018-8221-0.
  • Perrin, William F.; Bernd Wursig and J. G.M. Thewissen (Eds.) (2008): Encyclopedia of Marine Mammals, Second Edition. Academic Press. ISBN 978-0-12-373553-9.
  • Rice, Dale W. (1998): Marine mammals of the world: systematics and distribution. Society of Marine Mammalogy / Special Publication Number 4. ISBN 978-1-891276-03-3.
  • Stewart, Brent S.; Phillip J. Clapham, James A. Powell and Randall R. Reeves (2002): National Audubon Society Guide to Marine Mammals of the World. ISBN 0-375-41141-0.

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]