Cuilén de Escocia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Cuilén
Rei de Alba
Culenus, King of Scotland, 966 (crop).jpg
Retrato anacrónico.

Reinado 966 – 971
Falecemento 971
Sepultura St Andrews
Predecesor Dub mac Maíl Choluim
Sucesor Amlaíb mac Illuilb e/ou Kenneth II
Casa real Alpin
Proxenitores Illulb mac Custantín

Cuilén (tamén chamado Culén, Cuilean), finado en 971, foi un rei de Alba (Escocia). Era fillo de Illulb mac Custantín, do cal recibe o patronímico mac Illuilb (tamén mac Iduilb, mac Ilduilb) do clan Áeda meic Cináeda, unha póla da dinastía Alpin. Durante o século X, os Alpin alternaron o reinado de Alba entre as dúas pólas dinásticas principais. Dub mac Maíl Choluim, un membro da póla rival da familia, parece que conseguiu o poder despois da morte de Illulb en 962. Cuilén desafiouno pero foi derrotado en 965. Dub foi finalmente expulsado e asasinado en 966/967. Descoñécese se Cuilén foi responsable da súa morte.

Despois da caída de Dub, Cuilén semella que gobernou como rei sen disputa dende 966 até 971. Pouco se coñece do curto reinado de Cuilén agás a súa morte en 971. Segundo diferentes fontes, el e o seu irmán, Eochaid, foron asasinados por britanos. Algunhas fontes identifican ó asasino de Cuilén como Rhydderch ap Dyfnwal, un home cuxa filla fora raptada e violada polo rei. Rhydderch era evidentemente un home cunha posición importante, e puido ter sido fillo de Dyfnwal ab Owain, rei de Strathclyde naquela época.

Despois do asasinato de Cuilén, o reinado de Alba puido ser asumido por outro membro do clan Áeda meic Cináeda, Cináed mac Maíl Choluim, un home que semella que lanzou unha serie de represalias contra os cumbrios. Sábese que Kenneth tivo unha oposición clara do irmán de Cuilén, Amlaíb, quen conseguiu o título de rei de Alba e morreu a mans de Cináed en 977. O fillo de Cuilén, Custantín, sucedeu a Cináed como rei. Hai probas que suxiren que Cuilén tivo outro fillo, Máel Coluim.

Predecesor:
Dub
Rei de Escocia
966971
Sucesor:
Amlaíb

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Anderson, Alan Orr, Early Sources of Scottish History A.D 500–1286, volume 1. Reprinted with corrections. Paul Watkins, Stamford, 1990. ISBN 1-871615-03-8
  • Anderson, Alan Orr, Scottish Annals from English Chroniclers. D. Nutt, Londres, 1908.
  • Anon., Orkneyinga Saga: The History of the Earls of Orkney, tr. Hermann Pálsson and Paul Edwards. Penguin, Londres, 1978. ISBN 0-14-044383-5
  • Duncan, A.A.M., The Kingship of the Scots 842–1292: Succession and Independence. Edinburgh University Press, Edinburgh, 2002. ISBN 0-7486-1626-8
  • Lynch, Michael (ed.), The Oxford Companion to Scottish History. Oxford UP, Oxford, 2002. ISBN 0-19-211696-7