Álvaro das Casas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Álvaro M. de las Casas, retrato en Vida Gallega, 1926.

Álvaro María Casas Blanco, nado en Ourense o 2 de xullo de 1901 e finado en Barcelona o 8 de marzo de 1950, foi un dinamizador cultural e escritor, en galego e castelán, de poesía, novela, ensaio e, fundamentalmente, de obras de teatro. Asinou as súas publicacións como Álvaro de las Casas ou, cando escribe en galego Álvaro das Casas.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Grupo dos Ultreyas na Misión Biolóxica de Galicia en 1932.

En Ourense cursou os seus estudos básicos e de bacharelato, trasladándose a Valladolid para cursar a carreira de Filosofía e Letras. Doutorouse en Ciencias Históricas e Xeográficas, feito que talvez inflúa na proposta de teatro histórico deste autor. Exerceu de catedrático e director do Instituto local de Noia, onde fundou os primeiros grupos Ultreya. Foi escritor dramático de renome e tradutor de obras de autores portugueses, alén de militante do Partido Galeguista e membro do Instituto Histórico do Minho aínda que no ano 1933 despois dunha longa polémica co Partido Galeguista funda a Vangarda Nazonalista Galega.

Precisamente nunha comunicación feita ao Instituto Histórico do Minho, na que fala do teatro no noso país, publica a súa proposta de teatro galego o cal, na súa opinión, debería ser poético, de temática histórica e representábel en calquera punto de Galiza. Todos estes trazos achámolos na súa obra A Morte de Lord Sataüler (1929), onde demostra Álvaro das Casas que o arriba dito pode ser levado á práctica.

Dirixiu a revista Alento (1934-1935). En 1936, con motivo da Guerra Civil, cae na obriga de se exiliar a Buenos Aires (Arxentina), o seu lugar de residencia ata 1950. Neste mesmo ano, despois de se reconciliar co réxime franquista, volta ao Estado español, concretamente á cidade de Barcelona, onde finalizou os seus días o 8 de marzo dese mesmo ano.

Foi irmán do tamén escritor Augusto Casas.

Obra[editar | editar a fonte]

Manuel Lesteiro López, Claudio Losada, Álvaro das Casas e Filgueira Valverde cos Ultreya en Noia, retrato en Vida Gallega, 1932.
Álvaro María de las Casas e os Ultreyas visitando o dolmen de Axeitos, Vida Gallega, 1933.

Álvaro das Casas foi principalmente un autor dramático, o cal non lle impediu cultivar timidamente outros xéneros. A súa traxectoria como escritor está composta polas seguintes obras:

Teatro[editar | editar a fonte]

  • O Xardín do Castelo de Vidre (1926).
  • A Morte de Lord Sataüler (1929).
  • Pancho de Rábade. Via Crucis en Seis Estaciós (1931).
  • O Tolo da Lastra (contido en Tres Conversas, 1930).
  • A Gavilla (contido en Tres Conversas, 1930).
  • Dente de Ouro (contido en Tres Conversas, 1930).
  • O Outro (1930).
  • Mátria (1935).
  • Teatro dos Nenos (1936).
  • Rechouchío (1936).
  • Mitin (1936).

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Sulco e Vento (1931).
  • Escolma de Cantigas (1934).

Prosa[editar | editar a fonte]

  • Ladaíña (1927).
  • Xornadas de Sebastián Albor (1931).

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • A Illa de Ons (1932, Nós).
  • Verbas aos Mozos Galegos (1933).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]