Augusto Casas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Augusto María Casas, retrato en Vida Gallega, 1925.

Augusto María Casas Blanco, nado en Ourense o 25 de setembro de 1906 e finado en Barcelona o 22 de decembro de 1973, foi un avogado e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1926, marchou a Barcelona logo de aprobar ás oposicións ao Ministerio de Gobernación e alí residiu toda a súa vida. Foi membro do Seminario de Estudos Galegos e colaborou en diferentes revistas e xornais. En 1926 fundou, con Denys Fernández, a revista Galaxia. Comezou a escribir en castelán pero tamén ten moita obra en galego. É autor do artigo "Esquema da nova poesía galega", publicado na revista Nós en 1935.

É irmán do tamén escritor Álvaro de las Casas.

Obra[editar | editar a fonte]

Augusto María Casas, 1932.

En castelán[editar | editar a fonte]

  • Alma triste, 1924 (poesía).
  • Panal y flor, 1927 (poesía).
  • Alí-Bey. Vida, viajes y aventuras de D. Domingo Badía, 1943 (biografía).
  • El Papa Luna, 1945 (biografía).
  • Fray Junípero Serra, el Apóstol de California, 1949 (biografía).
  • La tierra del alma y otros cuentos, 1950 (narrativa).

En galego[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • O vento segrel, 1932, Nós.
  • Cantigas da noite moza, 1950.
  • Isa folla que vai polo río, 1954.
  • Alén, 1962.
  • Servidume da treva, 1964.

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • Muiñada d'estrelas, 1926.[1]

Traducións[editar | editar a fonte]

  • Las mejores poesías de Rosalía de Castro, 1946.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Publicado na revista Galaxia

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]