SS Nomadic

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
SS Nomadic
SSNomadic2000.jpg
O SS Normandic no ano 2000
Historial Government Ensign of the United Kingdom.svg Reino Unido
Flag of France.svg Francia
Ulster banner.svg Belfast (Irlanda do Norte)
Estaleiro Harland and Wolff, Belfast, Reino Unido Reino Unido
Tipo Transbordador
Operador WhiteStarLogo.svg White Star Line
Posta en grella 22 de decembro de 1910
Botado 25 de abril de 1911
Asignado 27 de maio de 1911
Características xerais
Desprazamento 1.273 t
Eslora 67,2 m
Manga 11,3 m
Cubertas 4
Propulsión Dous motores de dobre expansión e dúas hélices de triple pá.
Potencia 550 CV
Tripulación 14
Capacidade 1014 persoas entre pasaxe e tripulación

O SS Nomadic é un barco de vapor da White Star Line, construído no ano 1911 nos estaleiros de Harland and Wolff na cidade de Belfast, Irlanda do Norte. Foi construído como transbordador para o RMS Olympic e o RMS Titanic. Foi deseñado por Thomas Andrews e é o único barco da frota da White Star que aínda está en servizo.

Historia[editar | editar a fonte]

O Nomadic en 1911

A grella do Nomadic foi colocada nos estaleiros de Harland and Wolff en 1910, e foi botado o 25 de abril de 1911. Realizou as probas de mar o 16 de maio de 1911 e foi asignado a White Star Line o 27 de maio dese ano.

Xunto co seu irmán, o SS Traffic, o Nomadic foi empregado como transbordador para o Titanic e para o Olympic en Cherburgo, Francia. Foi equipado cun luxoso interior e foi polo tanto usado polos pasaxeiros de primeira e segunda clase, mentres que o Traffic servíu para os de terceira.

Durante a Primeira Guerra Mundial o Nomadic usouse para o transporte das tropas de Estados Unidos en Brest, Francia.

En 1927 foi vendido á Compagnie Cherbourgeoise de Transboerdement e despois, en 1934 á Société Cherbourgeoise de Remorquage et de Sauvetage (SCSR). Entón baixo o nome de Ingenieur Minard, servíu outra vez como barco de tropas na Segunda Guerra Mundial.

Ó rematar a guerra constinuou co transbordo de pasaxeiros a barcos da Cunard White Star, ata novembro de 1968, cando servíu ao RMS Queen Elizabeth por última vez.

No ano 1974 foi adquirido por Yvon Vincent, e convertíuno nun restaurante sobre o río Sena en París, onde permaneceu atracado e semiabandonado tras o peche do restaurante, ata que foi levado ao porto de El Havre no 2003 onde permaneceu ata o 2006.

Conservación do Nomadic[editar | editar a fonte]

O 26 de xaneiro de 2006, o Nomadic foi adquirido polo Department of Social Development of Northern Ireland polo prezo de 171 320 £.

O concello de Belfast invertíu 7 millóns de libras esterlinas para a conservación e restauración do Nomadic.

O Belfast Industrial Heritage levou a cabo a campaña de financiación e a colaboración do 'White Star Memories' e outros apasionados pola preservación do Nomadic contribuíron na restauración do navío.

Situación actual[editar | editar a fonte]

Tras o seu regreso a Belfast, o Nomadic foi amarrado no peirao de Queen xusto as aforas do centro Odyssey Arena de Belfast e aberto en exposición temporal. A finais do 2008, o barco foi pechado ao público e transladao ao porto de Barnett para o mantemento do interior. Esperase que entre pronto en dique seco para a súa completa restauración. [1]

En xaneiro do 2009, a empresa Frazer-Nash foi nomeada administradora do Plan de Xestión da Conservación. O nivel da restauración será decidido nun futuro próximo posto que está plantexado que a restauración completa do Nomadic sexa completada a tempo para o 100 aniversario do afundimento do RMS Titanic no ano 2012.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]