Río Sena

	'
	;
País	Francia
Rexión	n/d
Nacemento
Altitude	n/d
Lonxitude	780 km
Caudal medio	500 m³/s
Conca
Desembocadura	Canal da Mancha

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Ir a: navegación, procura

O Sena atravesando París, visto desde a Torre Eiffel.

O Sena atravesando París visto desde a Ponte do Arcebispado, coa Catedral de Nôtre Dame á dereita e a Torre Eiffel ao fondo.

Costa dos dous Amantes, Normandía.

Estuario do Sena en Normandía, beira dereita.

O Sena é un río francés que pasa por Troyes, París e Ruán. O Sena ten unha lonxitude de 780 km. O seu nacemento sitúase a 447 metros de altitude, en Source Seine^[1] sobre a meseta de Langres, na Costa de Ouro. O seu curso ten unha orientación xeral de sueste a noroeste. Desemboca no canal da Mancha, preto de Havre. A superficie da bacía é de aproximadamente 75.000 km².

Mapa do río Sena.

A débil inclinación do val do Sena, en Illa de Francia e en Normandía, causou a formación de milleiros de meandros profundos; pola mesma razón, os efectos da marea fanse sentir sobre un cento de quilómetros ata Poses e manifestábanse ata un pasado recente no fenómeno do "macareu".

O Sena é unha vía navegábel moi importante, de París ao Canal da Mancha. Atópanse nel dous dos máis importantes portos fluviais de Francia: París (porto de Gennevilliers) e Ruán, que é igualmente un importante porto marítimo, o que permite o transbordamento (Primeiro Porto cerealeiro de Europa). É navegábel de París ata Nogent-sobre-Sena. Outros portos fluviais notábeis son Limay-Porcheville e Monterelo.

Numerosas industrias están situadas ao longo do vale do Sena: automoción (Poissi, Flins, Cleon, Sandouville), petroquímica (Port-Gerôme, Gonfreville à Orcher, Notre-Dame-de-Gravenchon, Petit-Couronne), centrais térmicas (Porcheville, Saint-Ouen), central nuclear (Noxent-sobre-Seine).

O lago artificial de Forêt de Orian, en Troyes, foi creado nos anos 1960 para regular o caudal do río.

Curiosidade: A fonte do Sena é propiedade da cidade de París dende 1864. Unha cova artificial foi construída un ano despois, para controlar a fonte principal, e tamén unha estatua dunha ninfa, que simboliza o río. Porén, a capital desinteresouse despois, e a parcela debeu volver á rexión de Borgoña que valora o sitio.