RMS Majestic (1914)
| SS Bismarck RMS Majestic HMS Caledonia |
|
|---|---|
| Historial | |
| Estaleiro | Blohm & Voss, Hamburgo |
| Clase | Imperator |
| Tipo | Transatlántico |
| Operador | |
| Posta en grella | 1913 |
| Botado | 20 de xuño de 1914 |
| Viaxe inaugural | 12 de maio de 1922 |
| Baixa | 29 de setembro de 1939 |
| Características xerais | |
| Desprazamento | 56.551 t |
| Eslora | 291.3 m |
| Manga | 30.5 m |
| Potencia | 100.000 cv |
| Capacidade | 2.145 pasaxeiros:
|
O SS Bismarck foi orixinalmente un transatlántico alemán encargado pola navieira Hamburg America Line (HAPAG) e construído nos estaleiros Blohm & Voss entre 1913 e 1914. Foi o terceiro da clase Imperator e tivo como buques irmáns ao SS Vaterland e ao SS Imperator. Unha vez botado en 1914, non chegou a ser completado totalmente debido á entrada de Alemaña na Primeira Guerra Mundial, permanecendo inacabado e finalizado por secretaría su existencia como buque alemán debido ao Tratado de Versalles. Foi entregado ao Reino Unido como compensación polo afundimento do buque hospital HMHS Britannic. Remodelado, completado e renomeado como RMS Majestic a partir de 1922 foi catalogado como o buque máis grande do mundo. O Majestic serviu para a empresa White Star Line.
Máis tarde, no 1936, a White Star vendeu o buque á Royal Navy que o renomeou HMS Caledonia destinándoo como buque de adestramento de novos cadetes ata que un incendio o destruíu parcialmente en setembro de 1939 afundíndose preto das costas de Escocia. Finalmente, os seus restos foron desmantelados en 1943.
Índice |
Historia[editar]
Durante a chamada época dourada dos buques de liña, a HAPAG ordeou a construción de tres transatlánticos da chamada clase Imperator en resposta aos buques RMS Lusitania e RMS Mauretania da Cunard Line en Inglaterra. Foron deseñados para ser moito máis grandes e luxosos pero non tan veloces como os ingleses.
O SS Bismarck foi botado o 20 de xuño de 1914 e bautizado pola condesa Hanna von Bismarck e o Káiser Guillerme II de Alemaña.
O inicio das hostilidades da Primeira Guerra Mundial ralentizou a finalización do buque, o cal xa estaba bastante avanzado pero non completamente equipado, tampouco foi dotado da famosa aguia imperial de bronce característica da HAPAG no Segundo Reich. A HAPAG tiña plans de efectuar o cruceiro da vitoria coa familia imperial alemá en dito buque se Alemaña gañaba a guerra.[1]
Porén, debido a que a guerra foi desfavorable a Alemaña, o Tratado de Versalles imposto polos vencedores obrigou aos xermanos a completar e entregar os buques de liña sobreviventes como compensación de guerra. Os traballos de terminación foron realizados de mala gana, deliberadamente ralentizados e incluso sabotados pola Blohm & Voss en Hamburgo ata 1922, ano en que foi transferido á White Star Line. Chegou a porto coas cores orixinais da HAPAG nas súas chemineas e o seu nome como SS Bismarck nos seus costados como un desafío para os ingleses. A hotelería estaba semirrematada e ademais deliberadamente en malas condicións de salubridade.
RMS Majestic[editar]
A White Star Line tomouno como compensación pola perda do HMHS Britannic afundido por unha mina na canle de Kea en augas gregas e o reacondicionou cas cores e o luxo característico renomeándoo como RMS Majestic. Realizou a súa viaxe inaugural o 12 de maio de 1922 na ruta Southampton-Cherburgo-Nova York. O RMS Majestic gozou de grande popularidade por ser o buque de liña máis longo do mundo (ata a aparición do SS Normandie en 1935) e polo seu luxo. Foi coñecido co sobrenome Magic Stick.[2]
HMS Caledonia[editar]
En 1937, a White Star fusionada xa coa Curnard Line decidíu vender para desarme ao RMS Majestic debido a varios problemas eléctricos e estruturais; porén a firma Ward & Co. encargada do desarme vendeuno ao Ministerio de Marina inglés quen reacondicionouno como buque para adestramento de cadetes (cunha capacidade para 1500 persoas) e renomeouno HMS Caledonia. Rebaixáronse as chemineas, elimináronse os botes salvavidas e engadíuselle unha cuarta ponte.
Comezada a Segunda Guerra Mundial, os cadetes do HMS Caledonia foron redestinados e o buque pasou á reserva á espera dunha decisión por parte do Almirantado. Permaneceu ata o 29 de setembro de 1939, día en que incendiouse debido a un fallo eléctrico nun peirao de Rosyth en Escocia afundíndose naquelas augas. Permaneceu nese lugar ata que a Shipbreaker Ward & Co o comprou e o desmantelou en 1943.
Notas[editar]
Véxase tamén[editar]
Ligazóns externas[editar]
- Mark Chirnside's Majestic Page
- Majestic Home at Atlantic Liners
- Majestic at the White Star Line History Site
- Chris' Cunard Page
- The Great Ocean Liners: Majestic
|
|||||||||||||