Arco (xeometría)
Na xeometría, arco é calquera curva continua que une dous puntos.[1] Existen arco de circunferencia, de elipse, de parábola e outras figuras xeométricas.
O arco circunferencia fica definido por tres puntos, ou dous puntos extremos e o raio ou a corda da circunferencia. A corda une os dous extremos do arco, estando a frecha unindo os puntos medios.
Índice |
Cálculo da lonxitude dun arco (rectificación dunha curva) [editar]
Métodos históricos [editar]
Antigüidade [editar]
No longo da historia das matemáticas moitos grandes pensadores consideraron imposible calcular a lonxitude dun arco irregular. Arquimedes ideou un método por aproximación de rectángulos para calcular a área dun polígono curvilíneo mediante o método de exhaustión, aínda que poucos creron que era posible que unha curva tivese unha lonxitude medible como as da liñas rectas.
As primeiras medicións fixéronse a través de métodos de aproximación. Os matemáticos da época empezaron a trazar polígonos dentro da curva, e calculando a lonxitude dos lados destes, obtendo así a lonxitude aproximada da curva. Cantos máis segmentos se usasen, máis diminuía a lonxitude de cada segmento, e obtíñase unha aproximación cada vez mellor.
Século XVII [editar]
Nesta época, o método de esgotamento levou á rectificación por métodos xeométricos de moitas curvas transcendentais: a espiral logarítmica por Torricelli en 1645 (algúns pensan que foi John Wallis en 1650); o cicloide por Christopher Wren en 1658, e a catenaria por Gottfried Leibniz en 1691.
Determinar a lonxitude dun arco dun segmento irregular, facer a rectificación dunha curva, historicamente foi difícil. Aínda que foron utilizados varios métodos para curvas específicas, a chegada do cálculo trouxo consigo fórmulas xerais que daban solucións concretas para algúns casos.
A lonxitude dun arco de circunferencia de radio r e ángulo θ (medido en radiáns), con centro na orixe, é igual a θr. Para un ángulo α, medido en graos, a lonxitude en radiáns é α/180° × π, sendo a lonxitude de arco igual a (α/180°)πr.
Métodos modernos [editar]
Ao considerar unha función
e a súa respectiva derivada
, que son continuas nun intervalo [a, b], a lonxitude do arco delimitado por a e b vén dada pola fórmula:
![s = \int_{a}^{b} \sqrt{1 + \left [ f' \left ( x \right ) \right ] ^2} \, dx](http://upload.wikimedia.org/math/e/6/1/e61ceab68a8e7295fadd088701908963.png)
Se a función está definida parametricamente, onde
e
:
![s = \int_{a}^{b} \sqrt{\left [ f' \left ( t \right ) \right ] ^2 + \left [ g' \left ( t \right ) \right ] ^2} \, dt](http://upload.wikimedia.org/math/8/4/8/8483f65e52e30ec4f0f24dfd8f6751a2.png)
Se a función está en coordenadas polares, onde a coordenada radial e o ángulo están relacionados
, a lonxitude dunha curva redúcese a:
![s = \int_{a}^{b} \sqrt{r^2 + \left [ \frac {dr}{d \theta\ } \right ] ^2} \, d \theta\](http://upload.wikimedia.org/math/9/7/c/97cfac9b8f1e9270ff9fe57f815e55e5.png)
Na maioría dos casos non hai unha solución dispoñible e será necesario usar métodos de integración. Por exemplo, aplicar esta fórmula a unha elipse levaría a unha integral elíptica de segunda orde.
Entre as curvas con solucións coñecidas están a circunferencia, catenaria, cicloide, espiral logarítmica e parábola.
Lonxitude de arco [editar]
A lonxitude de arco é unha medida da lonxitude dun arco dunha curva calquera, se vén dada en coordenadas cartesianas, a lonxitude de arco pode calcularse como:
Se a curva vén especificada en coordenadas polares, a lonxitude entre o ángulo
e
vén dada por:
Desta última dedúcese que para unha circunferencia, dado que
e
, a lonxitude de arco pode expresarse simplemente como:
Notas [editar]
- ↑ Mathworld: Arc.
Véxase tamén [editar]
Bibliografía [editar]
- Spiegel, Murray R.; Abellanas, Lorenzo (1992). Fórmulas y tablas de matemática aplicada. Aravaca (Madrid): McGraw-Hill. ISBN 84-7615-197-7.
Ligazóns externas [editar]
|
||||||||||||||||||||


