Saltar ao contido

También la lluvia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

También la lluvia
 Instancia de
 Título
También la lluvia (es) Editar o valor en Wikidata
Características
 Cor
 Xénero artístico
 Formato de distribución
 Tema principal
 Ambientado en
 Época ambientación
Implicados
 Director/a
 Compositor/a
 Guionista
 Director/a fotografía
 Distribuidor/a
AXN Editar o valor en Wikidata
Datas
 Data de publicación
29 de decembro de 2011 (Alemaña)
2010 Editar o valor en Wikidata
Historia
 Participou en
 Precedido por
 Sucedido por
 Nomeamentos
Cifras e dimensións
Duración104 min Editar o valor en Wikidata
Localización
 Lugar de rodaxe
 País de orixe
Códigos e identificadores
VIAF176519298 Editar o valor en Wikidata
Freebase/m/0db76pq Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
 Páxina WEB
 Puntuación da crítica
69/100 Metacritic (15 de maio de 2024)
7/10 Rotten Tomatoes (6 de outubro de 2021)
87% Rotten Tomatoes (6 de outubro de 2021) Editar o valor en Wikidata
IMDB: tt1422032 Filmaffinity: 240485 Allocine: 177999 Rottentomatoes: m/even_the_rain Mojo: eventherain Allmovie: v526438 TCM: 780003 Metacritic: movie/even-the-rain-tambien-la-lluvia TV.com: movies/even-the-rain Netlix: 70154110 Editar o valor en Wikidata
Wikidata

También la lluvia é un filme dirixido por Icíar Bollaín que se estreou no 2010. É a quinta longametraxe de Bollaín e a primeira que non escribe ela, e parte dun guión de Paul Laverty, guionista habitual do británico Ken Loach, ademais de compañeiro e pai dos tres fillos da cineasta madrileña. O argumento versa sobre un director mexicano, Sebastián (Gael García Bernal), e o seu produtor executivo Costa (Luís Tosar), que viaxan a Bolivia para rodar un filme sobre a conquista de Cristovo Colón. Sebastián e Costa enfróntanse a unha crise de moral dende que eles e o seu equipo chegan a Cochabamba, Bolivia, xa que daquela estábanse producindo as Protestas de Cochabamba de 2000 e o seu actor nativo estrela, Daniel (Juan Carlos Aduviri) é o líder dos manifestantes.

O filme recibiu galardóns e nomeamentos internacionais, incluíndo un Premio Ariel para o mellor filme iberoamericano e tres Premios Goya, sendo un dos cales o de mellor banda sonora para Alberto Iglesias. Ademais, o filme foi considerado como candidato de España para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa.

O filme está inspirado na Guerra da Auga que ocorreu en Cochabamba, Bolivia, en abril do 2000. Sebastián (Gael García Bernal) e Costa (Luís Tosar) son dous cineastas que se propuxeron facer un filme sobre Cristovo Colón e o Descubrimento de América. Namentres que Sebastián, o director, pretende desmitificar a figura de Colón, presentándoo como un home ambicioso e sen escrúpulos; a Costa, o produtor, só lle preocupa axustarse ó modesto presuposto do que dispoñen, razón pola cal elixe Bolivia, por ser un dos países máis baratos e con maior poboación indíxena de Hispanoamérica. A gravación sitúase en Cochabamba, onde a privatización e venda da auga a unha multinacional sementa entre a poboación un malestar tan grande que fará estalar a tristemente famosa Guerra Boliviana da Auga (abril do ano 2000). Cincocentos anos despois do descubrimento de América, paus e pedras enfróntanse de novo ó aceiro e á pólvora dun exército moderno. Pero esta vez non se loita polo ouro, senón polo máis imprescindible dos elementos: a auga.

Personaxes

[editar | editar a fonte]

Produción

[editar | editar a fonte]

Rodada en Bolivia, na selva do Chapare e na cidade de Cochabamba, o filme é unha gran produción que contou con 4.000 extras en total, deles preto de 300 indíxenas, un equipo de 130 persoas e máis de 70 localizacións.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]