Pedro Solbes

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Pedro Solbes
Nacemento31 de agosto de 1942
Lugar de nacementoPinoso
Falecemento18 de marzo de 2023
Lugar de falecementoMadrid
Causacancro de fígado
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade Complutense de Madrid e Universidade Libre de Bruxelas
Ocupaciónpolítico, economista e avogado
PremiosOrdem das Três Estrelas, Gran Cruz da Orden de Carlos lll e Collar of the Spanish Order of the Civil Merit
Na rede
Dialnet: 53464
editar datos en Wikidata ]

Pedro Solbes Mira, nado en El Pinós (Alacant) o 31 de agosto de 1942[1] e finado en Madrid o 18 de marzo de 2023, foi un político do Partido Socialista Obrero Español. En dúas etapas diferentes foi ministro de Economía e tamén foi comisario europeo baixo o mandato de Romano Prodi de 1999 a 2004.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Formación[editar | editar a fonte]

Tras cursar os seus estudos de bacharelato en Alacant, doutorouse en ciencias políticas pola Universidade Complutense de Madrid. Era tamén licenciado en Dereito pola Universidade Complutense e diplomado en Economía Europea pola Universidade Libre de Bruxelas.

Desde 1968 ocupou distintos postos como técnico comercial do Estado na Administración española. Foi un dos membros da “task force” para a negociación de adhesión de España á Comunidade Europea e a finais de 1985 foi nomeado secretario de Estado para as Relacións coa CE.

Carreira política[editar | editar a fonte]

En 1991 foi nomeado ministro de Agricultura, Pesca e Alimentación e entre 1993 e 1996[2] ocupou o posto de ministro de Economía e Facenda. Como tal foi presidente do Consello “Ecofin” durante a presidencia española da UE no segundo semestre de 1995.

Nas eleccións xerais de marzo de 1996 foi elixido deputado pola provincia de Alacant e durante o seu período no Congreso dos Deputados presidiu a Comisión Mixta do Parlamento español sobre a UE.

En setembro de 1999 foi nomeado membro da Comisión Europea, e confióuselle a carteira de Asuntos Económicos e Monetarios. Durante este período a súa actividade principal foi a introdución do euro e o reforzo da coordinación das políticas económicas na Unión Europea.

Vicepresidencia segunda[editar | editar a fonte]

Pedro Solbes (vicepresidente segundo e ministro de Economía e Facenda) a carón de María Teresa Fernández de la Vega nunha rolda de prensa tras un Consello de Ministros en 2007.

Desde abril de 2004 até abril de 2009 foi vicepresidente segundo e ministro de Economía e Facenda[3] no Goberno de José Luis Rodríguez Zapatero durante a VIII Lexislatura. En xaneiro de 2007 foi premiado polo diario económico El Boletín polo seu labor como membro do Goberno español durante o ano 2006. El Boletín destacou os seus méritos para acadar crecemento económico, creación de emprego, superávit nas contas estatais e o control da débeda pública.

Seguiu no cargo ao iniciarse a IX lexislatura, a segunda de Rodríguez Zapatero, que coincidiu co estalido da crise económica que provocou unha gran perda de postos de traballo e un incremento do paro.[4]

Cesamento[editar | editar a fonte]

Tras a remodelación do Goberno o 7 de abril de 2009, Solbes foi relevado por Elena Salgado en ámbolos dous cargos.[5] O presidente Zapatero expresou o seu agradecemento pola súa "exemplar dedicación, dedicación e tesón",[6][7] aínda que medios conservadores nacionais e internacionais afirmaron que a súa substitución se debera ás súas discrepancias co presidente sobre como afrontar a crise.[8][9] Tamén abandonou o Ministerio David Vegara, secretario de Estado, que era o seu número dous.[10]

A seguir, pouco despois ao rematar o período de dous anos de incompatibilidade que marcaba a lei, a principios de abril de 2011, Pedro Solbes foi nomeado membro do consello de administración da eléctrica italiana Enel, propietaria de Endesa[11] e dous meses máis tarde do banco británico Barclays España.[12]

En 2018, interveu na Comisión de Investigación do Congreso dos Deputados sobre a crise financeira de 2008. Nela recoñeceu varios erros na súa xestión durante a súa etapa como vicepresidente do Goberno. Na súa opinión: "tería sido desexable unha política fiscal máis restritiva" durante o período anterior á crise que reducise aínda máis a débeda pública. Admitiu algunhas discrepancias co presidente Zapatero nas medidas contra a crise. En síntese, declarou: «Asumo a culpa que teño na crise; Encargueime de coller un tren que aceleraba e aceleraba máis, pensabamos que tiñamos máis tempo para desacelerar pero quedamos sen vía. Non poderiamos facer un axuste máis suave. Si, fun responsable e debería ser máis valente na promoción do superávit orzamentario».[13]

Obra[editar | editar a fonte]

En 2013, publicou a súas memorias tituladas Recuerdos. 40 años de servicio público.[14]

Morte[editar | editar a fonte]

Faleceu en Madrid o 18 de marzo de 2023 aos 80 anos de idade.[15]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Redacción (12 de marzo de 1991). "Pedro Solbes Mira". elpais.com (en castelán). Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  2. Redacción (4 de marzo de 1994). "España sufrió en 1993 la peor recesión económica registrada en los últimos 30 años". elpais.com (en castelán). Archived from the original on 26 de decembro de 2014. Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  3. Noceda, Miguel Ángel (19 de abril de 2004). "Rigor presupuestario y reforma fiscal, ejes de la política de Solbes". elpais.com (en castelán). Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  4. C.G., M. (2 de abril de 2009). "España alcanza la cifra de 3.605.402 desempleados". expansion.com (en castelán). Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  5. Redacción (7 de abril de 2009). "Ángel Gabilondo, Trinidad Jiménez y González-Sinde, principales novedades del Gobierno". elpais.com (en castelán). Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  6. Redacción / Axencias (7 de abril de 2009). "Zapatero cambia el Gobierno un año después de estrenar su segunda legislatura". elmundo.es (en castelán). Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  7. Redacción (7 de abril de 2009). "Economía/Gobierno.- (Ampl.) Zapatero expresa su gratitud a Solbes por su "ejemplar entrega, dedicación y tenacidad"". europapress.es (en castelán). Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  8. Redacción (10 de abril de 2009). "Un falso culpable". abc.es (en castelán). Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  9. Redacción (8 de abril de 2009). "Financial Times: "Solbes perdió el puesto por atreverse a disentir de Zapatero"". expansion.com (en castelán). Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  10. Redacción (9 de abril de 2009). "David Vegara, el hombre fuerte de Solbes". abc.es (en castelán). Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  11. Redacción (30 de maio de 2011). "Solbes ficha por el banco británico Barclays". elmundo.es (en castelán). Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  12. Redacción (30 de maio de 2011). "Barclays ficha a Solbes como asesor y consejero". elpais.com (en castelán). Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  13. De Barrón, Íñigo (10 de xaneiro de 20118). "“Nos equivocamos totalmente en las previsiones económicas” en la crisis, admite Solbes". elpais.com (en castelán). Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  14. "Recuerdos 40 años de servicio público". bibliotecadigital.coit.es (en castelán). Consultado o 19 de marzo de 2023. 
  15. NTC, À Punt (2023-03-18). "Mor Pedro Solbes, exvicepresident del govern amb Zapatero". À Punt (en catalán). Consultado o 2023-03-18. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Predecesor:
Carlos Romero
 
Ministro de Agricultura, Pesca e Alimentación de España
 
1991 - 1993
Sucesor:
Vicente Albero Silla
Predecesor:
Carlos Solchaga
 
Ministro de Economía e Facenda de España
 
1993 - 1996
Sucesor:
Rodrigo Rato
Predecesor:
Yves-Thibault de Silguy
 
Comisario Europeo de Asuntos Económicos e Monetarios
 
1999 - 2004
Sucesor:
Joaquín Almunia
Predecesor:
Javier Arenas
 
Vicepresidente Segundo do Goberno de España
 
2004 - 2009
Sucesor:
Elena Salgado
Predecesor:
Ministro de Economía
Rodrigo Rato
Ministro de Facenda
Cristóbal Montoro
 
Ministro de Economía e Facenda de España
 
2004 - 2009
Sucesor:
Elena Salgado