Lebre europea
| Lebre europea | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
|
Conservación
 Especie pouco preocupante | |||||||||||||||||||
| Clasificación taxonómica | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Wikidata G:Commons C:Commons | |||||||||||||||||||
.jpg?lang=gl)
A lebre europea (Lepus europaeus) é unha especie de mamífero lagomorfo da familia dos lepóridos.
Ë unha das principais pezas de caza.
Taxonomía
[editar | editar a fonte]Descrición
[editar | editar a fonte]A especie foi descrita en 1778 por Peter Simon Pallas.[1][2] en Nova Spec. Quad. Glir. Ord.: 30.[1]
Subespecies
[editar | editar a fonte]Na especie recoñécense as subespecies seguintes:[1][2]
- Lepus europaeus caspicus Hemprich & Erhenberg, 1832
- Lepus europaeus connori Robinson, 1918
- Lepus europaeus creticus Barrett-Hamilton, 1903
- Lepus europaeus cyprius Barrett-Hamilton, 1903
- Lepus europaeus cyrensis Satunin, 1905
- Lepus europaeus europaeus Pallas, 1778
- Lepus europaeus hybridus Desmarest, 1822
- Lepus europaeus judeae Gray, 1867
- Lepus europaeus karpathorum Hilzheimer, 1906
- Lepus europaeus medius Nilsson, 1820
- Lepus europaeus occidentalis de Winton, 1898
- Lepus europaeus parnassius Miller, 1903
- Lepus europaeus ponticus Ognev, 1929
- Lepus europaeus rhodius Festa, 1914
- Lepus europaeus syriacus Hemprich & Ehrenberg, 1832
- Lepus europaeus transsylvanicus Matschie, 1901
Características
[editar | editar a fonte]É a lebre de maior tamaño das tres que habitan na Península Ibérica. Sen dimorfismo sexual acentuado, as femias son algo máis pesadas que os machos. As extremidades e as orellas son longas, estas últimas co extremo de cor negra (como toda as especies do xénero Lepus). A pelaxe é de cor parda amarelada, a excepción da zona ventral, que é abrancuxada.
Hábitat e distribución
[editar | editar a fonte]Hábitat
[editar | editar a fonte]De orixe esteparia, vive sobre todo en zonas agrícolas despexadas, tanto nas chairas como nas mesetas e, excepcionalmente, tamén nos bosques de certa extensión, ou nas montañas. Altitudinalmente esténde desde o nivel do mar até a alta montaña, onde pode chegar até os 2 000 m.
Distribución
[editar | editar a fonte]
A súa área de distribución natural abrangue case toda Europa (está ausente no norte da península Escandinava, de gran parte da Península Ibérica e dalgunhas illas do Mediterráneo. Tamén se encontra no Norte de África e en Asia Occidental. A súa área de expansión está medrando na actualidade, especialmente nos países da antiga URSS.
En España localízase desde a [[Cataluña|costa catalá] ao norte do Ebro, até a rexión central de Asturias, e desde o sur aragonés, os páramos burgaleses e palentinos até a fronteira de Francia.
Foi introducida no leste de América do Norte e en Sur (no Cono Sur), en Siberia, en Australia e en Nova Zelandia.
Costumes
[editar | editar a fonte]A diferenza do coello, a lebre ocúltase en depresións pouco profundas do solo, xa que conta para camuflarse coa súa coloración mimética. Con excepción do período de celo, vive solitaria. O celo dura de xaneiro a outubro, e os lebratos nacen xa cubertos de pelo e cos ollos abertos.
Depredadores
[editar | editar a fonte]Son presa habitual do lobo (Canis lupus), o raposo (Vulpes vulpes), o gato montés (Felis silvestris) de grandes aves rapaces.
Patoloxías
[editar | editar a fonte]Sofren diversas enfermidades, favorecidas polas repoboacións, como a síndrome da lebre parda, que provocou elevadas mortalidades en Europa e chegou a España en 1991 e a tularemia, doenza perigosa pola súa posíbel transmisión ao home.
Galería
[editar | editar a fonte]
Pegadas de lebre europea na neve
Rastro: (a) na herba, (b) normal (c) en fuxida
Excrementos
Cranio
Notas
[editar | editar a fonte]Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Lebre europea  |
 |
Wikispecies posúe unha páxina sobre: Lebre europea |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Kingdon, Jonathan & M. Hoffmann (eds.) (2015): The Kingdon Field Guide to African Mammals. Volume V: Carnivores, Pangolins, Equids and Rhinoceroses. Second Edition. Londres: Bloomsbury Publishing. Bloomsbury Natural History. ISBN 978-1-4729-1236-7.
- Walker, E. (1975): Mammals of the World. 2 Vols. Sixth edition. Baltimore, Maryland, USA e Londres Reino Unido: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
- Wilson, D. E. & Reeder, D. M., editors (2005): Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference, 3rd ed. Baltimore, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.
