José María de Areilza

José María de Areilza

Biografía
Nacemento	(es) José María de Areilza y Martínez de Rodas 3 de agosto de 1909 Portugalete
Morte	22 de febreiro de 1998 (88 anos) Madrid
Membro da Real Academia Española
10 de decembro de 1987 – 22 de febreiro de 1998 ← Manuel Díez-Alegría – José Hierro →
Premio Espasa de Ensaio
1986 – ← Olegario González de Cardedal (pt) – Salvador Giner → Xunto con: Javier Tusell
Presidente da Assembleia Parlamentar do Conselho da Europa (pt)
11 de maio de 1981 – 24 de abril de 1983 ← Hans de Koster – Karl Ahrens →
Representante da Asemblea Parlamentaria do Consello de Europa
Representa: España 7 de maio de 1979 – 24 de abril de 1983
Deputado no Congreso dos Deputados
17 de marzo de 1979 – 31 de agosto de 1982 Lexislatura: I lexislatura de España Circunscrición electoral: Circunscrición electoral de Madrid Electo en: Eleccións Xerais 1979 en España
Procurador nas Cortes
23 de decembro de 1975 – 12 de xullo de 1976 ← Pedro Cortina Mauri Lexislatura: X lexislatura das Cortes franquistas
Ministro de Exteriores
11 de decembro de 1975 – 7 de xullo de 1976 ← Pedro Cortina Mauri – Marcelino Oreja Aguirre →
Académico da Real Academia de Ciencias Morais e Políticas
26 de abril de 1966 – 22 de febreiro de 1998 ← Fernando Suárez de Tangil y Angulo – Marcelino Oreja Aguirre →
Presidente Real Automóvil Club de España
1965 – 1970 ← Manuel Falcó Escandón (pt) – Francisco Moreno y Herrera (pt)  →
Embaixador de España en Francia
7 de xullo de 1960 – 28 de outubro de 1964 ← José Rojas Moreno (pt) – Carlos Miranda y Quartín (pt)  →
Procurador nas Cortes
14 de maio de 1955 – 14 de abril de 1958 Lexislatura: V lexislatura das Cortes franquistas
Embaixador de España nos Estados Unidos
20 de agosto de 1954 – 7 de xullo de 1960 ← José Félix de Lequerica (pt) – Mariano de Yturralde y Orbegoso →
Procurador nas Cortes
14 de maio de 1952 – 13 de abril de 1955 Lexislatura: IV lexislatura das Cortes franquistas
Procurador nas Cortes
13 de maio de 1949 – 5 de abril de 1952 Lexislatura: III lexislatura das Cortes franquistas
Embaixador de España na Arxentina
28 de febreiro de 1947 – 20 de xaneiro de 1950 ← José Muñoz de Vargas – Manuel Aznar Zubigaray →
Procurador nas Cortes
12 de maio de 1946 – 6 de abril de 1949 Lexislatura: II lexislatura das Cortes franquistas
Alcalde de Bilbao
21 de xuño de 1937 – 24 de febreiro de 1938 ← Ernesto Ercoreca Régil (en) – José María González de Careaga y Urquijo →
Datos persoais
Educación	Universidade de Salamanca
Actividade
Campo de traballo	Política e diplomacia
Lugar de traballo	Madrid
Ocupación	diplomático, embaixador, enxeñeiro industrial, político, ministro de Relacións Exteriores
Partido político	Unión Monárquica Nacional Acción Ciudadana Liberal Unión de Centro Democrático Falange Española Tradicionalista y de las JONS Falange Española Bloque Nacional (en) Coalición Democrática
Membro de	Real Academia Española (1987–1998) Real Academia de Ciencias Morais e Políticas (1966–1998) Privy Council of the Count of Barcelona (en) (1956–) Asemblea Parlamentaria do Consello de Europa
Outro
Título	Conde Marqués
Fillos	Enrique Areilza Churruca
Pai	Enrique de Areilza
Parentes	José De Areilza, neto
Premios
(1986)  Premio Espasa de Ensaio (1976)  Colar da Orde de Isabel a Católica (1960)  Gran Cruz da Orde de Carlos lll (1957)  Gran Cruz do Mérito Naval con distintivo branco (1948)  Gran Cruz da Orde de Isabel a Católica (1948)  Gran Cruz do Mérito Militar con distintivo branco  premio Mariano de Cavia

José María de Areilza y Martínez de Rodas, Conde de Motrico, nado en Portugalete o 3 de agosto de 1909 e finado en Madrid o 22 de febreiro de 1998, foi un político e diplomático español.

Traxectoria

Fillo de Enrique de Areilza e da Condesa de Rodas. Estudou Dereito en Salamanca e Enxeñería en Bilbao. Membro da Unión Monárquica, foi candidato ó congreso en 1934. Participou na fusión de Falange Española y las JONS. Combateu na Guerra civil española cos sublevados e foi alcalde de Bilbao trala ocupación da cidade e ata 1939. Deixou a alcaldía para ser director xeral do Ministerio de Industria ata 1940.

Posteriormente foi embaixador na Arxentina (1947-50), Estados Unidos (1954-60) e Francia (1960-64). Dimitiu como embaixador en París por discrepancias co réxime franquista e foi nomeado en 1964 secretario do Consello Privado de Xoán de Borbón. Por decisión do Rei Xoán Carlos I, Carlos Arias Navarro nomeouno ministro de Asuntos Exteriores no primeiro goberno da monarquía o 15 de decembro de 1975, consagrando o seu labor á aceptación da monarquía e o seu proxecto de cambio democrático no ámbito internacional.

Fundou con Pío Cabanillas en 1976 o Partido Popular, integrado despois na UCD, partido que deixou por desavinzas con Adolfo Suárez.^{[Cómpre referencia]} En 1979 foi elixido deputado por Coalición Democrática, creada por Manuel Fraga. En 1981 foi elixido presidente da Asemblea Parlamentaria do Consello de Europa. Presentouse ás eleccións de 1982 coa UCD e foi elixido en 1987 membro da Real Academia de la Lengua Española.

Obras

Ao longo da súa vida, José María de Areilza escribiu máis de tres mil artigos de prensa. No ano 1986 recibiu o Premio Espasa de Ensaio pola súa obra La Europa que queremos (A Europa que queremos), escrita con ocasión da entrada de España na Unión Europea.

• Reivindicaciones españolas (Reivindicacións españolas, 1941)
• Así los he visto (Así os vin, 1974)
• Diario de un ministro de la monarquía (Diario dun ministro da monarquía, 1977)
• Cuadernos de la transición (Cadernos da transición, 1983)
• Crónica de la libertad 1975-85 (Crónica da liberdade 1975-85, 1985)
• La Europa que queremos (A Europa que queremos, 1986)
• A lo largo del siglo 1909-91 (Ao longo do século 1909-91, 1992)