Falange Española de las JONS (1934)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Bandeira da FE de las JONS

Falange Española de las Juntas de Ofensiva Nacional Sindicalista (FE de las JONS, en galego: Falanxe Española das Xuntas de Ofensiva Nacional Sindicalista) foi un partido político español fundado o 15 de febreiro de 1934 resultado da unificación de Falange Española, máis próximos aos fascistas italianos cós nacional sindicalistas das JONS, máis próximos aos nazis.

Historia e características[editar | editar a fonte]

Durante as negociacións José Antonio Primo de Rivera, o líder de FE aceptou boa parte da simboloxía das JONS, dirixidas por Ramiro Ledesma Ramos, pero o poder da nova organización quedou en mans dos falanxistas por medio dun triunvirato no que participaban dous falanxistas e un xonsista. As relacións entre xonsistas e falanxistas non foron fáciles e xa en setembro Primo de Rivera desmontou o triunvirato e asumiu a dirección do partido e en outubro o partido adoptou a camisola azul á que se opuñan os xonsistas por considerala unha medida fascista que os arredaba das bases traballadoras e revolucionarias. Durante a revolución de outubro, Primo de Rivera apoiou ao goberno mentres os de Ledesma Ramos eran máis reticentes a darlle o seu apoio buscando unha alianza coa CNT. A loita entre as dúas faccións fíxose máis dura co gallo da elaboración do programa do partido, no que finalmente se impuxeron as teses de Primo de Rivera, o que motivou que o 14 de xaneiro de 1935 Ledesma Ramos e outros dirixentes da antiga JONS marchasen da FE de las JONS. Non obstante, poucos militantes máis marcharon canda eles, de xeito que non conseguiron refundar a antiga JONS.

Nas eleccións de 1936 FE de las JONS presentouse en solitario, Primo de Rivera tivo o 4.6% dos votos e quedou sen escano, pero o triunfo do Frente Popular produciu unha radicalización da dereita e as xuventudes de Acción Popular pasáronse en bloque á Falanxe e na Guerra Civil española apoiou ao bando fraquista e as autoridades republicanas detiveron a Primo de Rivera que foi fusilado o 20 de novembro de 1936. O 25 de setembro de 1936 un decreto prohibiu no bando franquista toda propaganda e actividade política.[1], con todo a Falanxe seguiu a actuar contando coas súas propias milicias, prensa e organizacións[2], un novo decreto do 25 de decembro militarizou as milicias, acabando coa súa autonomía.

Disolución[editar | editar a fonte]

Finalmente un novo decreto de 19 de abril de 1937 unificou a organización falanxista co carlismo constituíndo a Falange Española Tradicionalista y de las JONS, disolvéndose todas as outras organizacións políticas, incluída a FE de las JONS.

O seu himno é "Cara al Sol".

Notas[editar | editar a fonte]

  1. José Peña Historia política del constitucionalismo español.Librería-Editorial Dykinson, páxina 369
  2. Josep Fontana (ed.) España bajo el franquismo, Editorial Crítica, páxina 42