Illa de Wight

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Wight
Bandeira da illa de Wight Escutmenorwight.png
Bandeira Escudo
Localización
Localización do condado da Illa de Wight.

[[]]
Datos
Capital Newport
País Inglaterra
Linguas
Poboación (2005) 140.000 hab.
Superficie 380´00 km²
Densidade 368 hab./km²
Concellos
Coordenadas 50°40′51″N 1°16′51″W / 50.68083°N 1.28083°W / 50.68083; -1.28083
Maior Altura
Compton Chine

A Illa de Wight é un condado insular situado na costa sur de Inglaterra, fronte á cidade de Southampton. Coloquialmente é coñecida como "A illa" (The island) polos seus habitantes. A súa poboación no ano 2003 era de 136.252 habitantes.

A illa de Wight é o único distrito unitario de Inglaterra que ten status de condado. Ten un único representante no Parlamento.

Historia[editar | editar a fonte]

A maioría do territorio que compón a illa de Wight foi depositado durante o Cretáceo tardío, como parte do longo val fluvial en que consistía o que hoxe en día é a costa sur de Inglaterra. Os pantanos da rexión serviron para conservar fósiles. Por iso, a illa converteuse nunha das localizacións europeas máis interesantes para atopar restos de dinosauros.

A illa de Wight converteuse en illa nalgún momento da última idade de Xeo cando a crecida do mar separou a illa do continente. A illa formou parte da britania celta. Os romanos chamárona Vectis. Foi conquistada por Vespasiano durante a invasión romana. Logo dos romanos, a illa estivo ocupada polos jutos, unha tribo xermánica, ao comezo das invasións anglosaxoas.

Durante a conquista normanda fundouse o Castelo de Carisbrooke. A illa non volveu estar baixo o completo control da coroa ata que no ano 1293 foi vendida ao rei Eduardo I.

Henrique VIII fortificou a illa utilizando material procedente de antigos mosteiros. Sir Richard Worsley, capitan da illa, capitaneou a resistencia do último ataque francés no ano 1545.

Entre 1597 e 1602 construíronse as fortificaciones exteriores do castelo de Carisbrooke. Durante a guerra civil inglesa, o rei Carlos fuxiu cara á illa de Wight crendo que sería ben acollido polo gobernador Robert Hammond. Con todo, Hammond ordenou encarcerlar ao rei no castelo de Carisbrooke.

A raíña Vitoria fixo de Osborne House a súa residencia estival. Iso converteu a illa no principal lugar de vacacións para a realeza europea.

Lugares de interese[editar | editar a fonte]

Wight9265.png