Castro do Cociñadoiro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Coordenadas: 43°21′11.80″N 8°29′53.87″O / 43.3532778, -8.4982972

Castro do Cociñadoiro
ParroquiaSuevos
ConcelloArteixo
ProvinciaA Coruña
Comunidade autónomaGaliza
Cronoloxía
Datas de ocupaciónSéculo -IX a Século -VIII e -VII
Data da descubertaJuan A. Cano Pan
(arqueólogo da escavación)
Períodos de escavaciónXaneiro de 2005 a xullo de 2005
Estado actualdestrución
Véxase tamén
Castros de Galiza

O Castro de Cociñadoiro estaba situado na Punta de Muros/Punta Langosteira. No ano 2004 o inicio do proxectado Porto Exterior da Coruña poñía en perigo o castro xa ameazado de destrución pola acción erosiva do océano.

Na declaración de Impacto Ambiental, no ano 2001, o Ministerio de Medio Ambiente xa o citaba. Co inicio das obras de construción do porto iniciouse unha actuación de urxencia. Escavouse o castro na súa totalidade a principios do ano 2005. Nesas escavacións pechadas e sen información do que se estaba a atopar apareceron 23.000 obxectos dos que só foron inventariados 9.687 que están nun almacén da autoridade portuaria da Coruña á espera da publicación dos achados.

Segundo o arqueólogo Ramón Boga, Cociñadoiro era o castro máis antigo da provincia da Coruña, é da Idade de Ferro en Galiza.

A escavación[editar | editar a fonte]

Tallada no monte, Porto Exterior da Coruña onde estaba Cociñadoiro.

Os traballos de escavación foron dirixidos polo arqueólogo Juan A. Cano Pan. A escavación do castro iniciouse en xaneiro de 2005 e no verán de 2005 xa estaba ao descuberto todo o lugar. O 7 de xullo de 2005, só sete meses despois do inicio dos traballos arqueolóxicos, as máquinas destruíron boa parte do emprazamento. O 28 de novembro de 2005 xa non quedaba nada en pé. Durante a escavación non se fixo pública ningunha información do que se estaba a atopar. A primeira referencia foi publicada en: La Paleometalurgia del Poblado de Punta de Muros (Arteixo, A Coruña) en el contexto de la transición Bronce Final – Primera Edad del Hierro asinado por Juan A. Cano Pan e polo profesor da Universidade da Coruña Fernan Gómez Filgueiras de Brage.

O carbono-14 deu datacións do século IX antes da era actual (Idade de Ferro) e un período de ocupación máxima para os séculos VIII e VII antes da era actual. A superficie do poboado tivo catro estadías de ocupación.

  • A máis antiga foi a de maior poboación. Era unha aldea fortificada e que estivo utilizada durante catro ou cinco séculos.
  • A seguinte foi cinco séculos despois da primeira. Pasou a ser un poboado gálico romano.

O máis rechamante era a forma rectangular alongadas das cabanas, case todas tiñan un forno de metalurxia e cunha orientación NE – SO, determinada polos requirimentos do obradoiro metalúrxico. O castro non tiña instrumentos agrícolas ou para traballar na terra ou no mar. Os habitantes adicábanse só á metalurxia do bronce. Traballaban dúas aliaxes de metais distintas[1].

  • Producían obxectos cotiáns
  • Creaban obxectos ornamentais

Centro de interpretación[editar | editar a fonte]

En xuño de 2012 a Autoridade Portuaria e o Concello de Arteixo escolleron o parque do Monticaño como o lugar onde se exporían os achados do Castro de Cociñadoiro; alí construirase o centro de interpretación de Langosteira.[2]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]