Balneario

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Balneario de Guitiriz.
Balneario Acuña en Caldas de Reis.

Un balneario (latín balneae -arum "baños" ou balineae -arum "establecemento de baños") é un lugar dedicado ao repouso e a curación a través da utilización das augas, sobre todo as termais e minerais, cun edificio para a hospedaxe.

Técnicas e tratamentos[editar | editar a fonte]

Algunhas das técnicas que se utilizan nos balnearios ademais das piscinas termais son baños con algas, baños con lama, baños de pel de pomelo, inhalación de vapores, hidromasaxe, chorros de auga, circuítos ao contraxeito etc. No caso dos balnearios mariños, o conxunto de técnicas hidrosaudábeis utilizadas coñécese como talasoterapia. En canto aos balnearios e centros spa que empregan o método ayurvédico, os tratamentos aplicados nestes centros teñen como fonte principal o āyurveda [1], un dos máis antigos e completos sistemas médicos. As instalacións complétanse con outros servizos para o coidado da saúde como masaxes diversas, saunas (turca, finlandesa, vaporarium etc.), raios UVA, solario, ximnasio, camas de auga, tratamentos de beleza etc.

Cando non é posible que estea en lugares onde existan corpos de auga natural termal, utilízanse estanques cheos de auga quentada en caldeiras a gas ou outro combustible. Para os efectos de entretemento, comunmente atópanse nestes lugares tobogáns, piscinas de pouca profundidade para nenos, lagos artificiais para remo, estanques con ondas artificiais e ríos de diferentes correntes xeradas tamén de xeito artificial.

Pódese denominar balneario a lugares de descanso e esparexemento non necesariamente próximos ao mar.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Ares Güimil, Tomás e Vila González, María Xesús (1997). Guía de balnearios e fontes de Galicia. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 978-84-8288-101-0.