Laguna de Negrillos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Lagoa de Negrillos é un municipio da comarca do Páramo, na provincia de León, Comunidade autónoma de Castela e León, España.

Datos básicos[editar | editar a fonte]

  • Extensión: 71,8 km²
  • Ríos: Cerca do río Órbigo e o Esla, e o arroio Reguero
  • Núcleo e pedanías: Lagoa de Negrillos, Conforcos, Cabañeros, e Villamorico.
  • Poboación: 1.288 habitantes
  • Xentilicio: Laguneses
  • Economía local: Agricultura e Servizos
  • Festas locais: O Corpus e A Festa da Faba O Voto e Santa
  • Cruz Código Postal: 24234

Historia[editar | editar a fonte]

No século X cítase o termo xeográfico de lagoa (lacuna) en referencia a unha doazón efectuada por Afonso III. Posteriormente a principios do século XI coñécese unha doazón á igrexa de Astorga onde se menciona o termo de San Pedro de Negrillos. Anos máis tarde Afonso VI confirma estas doazóns nun documento onde aparece a denominación de Mosteiro de Negrillos.

Na documentación de Fernando II e Afonso IX xorde repetidamente o nome de Lagoa, xa sexa indicándonos o nome do tenente (delegado do rei), ben cando se trate de asuntos eclesiásticos relacionados co bispado de Astorga. Probas documentais dos anos 1100 sinalan a distintos "tenentes de Lacuna de Negrillis" Un documento de 1188 cítase como propiedade da igrexa astorgana a "eclesiam de Lacuna de Negrillis"

A individualidade histórica de Lagoa de Negrillos reálzase en tempos de Fernando II quen entrega a vila a Soro Rodríguez en premio aos seus servizos como capital do seu señorío xurisdicional. Lagoa de Negrillos convértese en terra de regengo que por concesión real pasa a ser tenencia de diferentes señores que se encargan de repoboala e organizala.

A definitiva repoboación das terras de Lagoa debeuse efectuar por Afonso IX quen se empeñou en fortalecer política e militarmente a Vía da Prata posto que se converteu no único camiño de expansión (reconquista) que quedou ao seu reino. Iníciase por estes anos a construción das murallas e o castelo de Lagoa, activándose na vila as tarefas de organización e defensa.

Un feito transcendente na historia de Lagoa de Negrillos é o outorgamento do foro no ano 1205 por parte do rei Afonso IX. Este concédese seguramente cando a repoboación concluíu.

Este foro outórgase a Lagoa e as súas trece aldeas: As desaparecidas hai tempo: Marcelinos, Torres, Santa María de Cores; o despoboado actual de San Salvador de Negrillos; e as actuais Conforcos, Cabañeros, Grajal, Pozuelos, Ribeira, Santa María a Antiga, Villaestrigo, Villamorico e Zambrocinos.

A maior parte dos preceptos contidos no Foro presentan notable semellanza cos do foro de León a pesar das diferenzas peculiares dun medio rural respecto dunha cidade sede da corte.

Lagoa será visitada frecuentemente polo rei Afonso IX segundo constátase en diferentes episodios do seu reinado.

Monumentos e Lugares de interese[editar | editar a fonte]

Posúe un castelo medieval construído nos séculos XIII e XIV declarado Ben de Interese Cultural o 22 de abril de 1949

Festas e costumes[editar | editar a fonte]

Son moitas as festas e costumes que teñen lugar na vila. As festas máis importantes son: o Voto, o Corpus e a festa da Faba.

O Voto é unha festa de carácter relixioso en honra á patroa do pobo a Virxe do Arrabal. Celébrase o último sábado de abril e o seu acto principal na tarde do domingo é a procesión ou retorno da virxe da parroquia de San Juan Bautista á ermida que leva o seu nome e estancia habitual. A festa é amenizada polos bailes dos danzantes cos seus lazos, as típicas verbenas, atraccións de feira e outras diversións populares.

O Corpus Christi Celébrase o fin de semana seguinte ao Xoves de Corpus. O acto principal da festa, a procesión, dá comezo ás 12.00 na Parroquia San Juan Bautista, situada na praza central do pobo. O acto relixioso, acompañado polos apostolos e encabezada por San Sebastián, parte cara á ermida do Arrabal, onde se celebrase a eucaristía, para nada máis acabar partir de novo cara á igrexa parroquial do pobo, onde San Sebastián fai venias e reverencias, e vaise correndo da igrexa avergoñado. é unha bonita e interesante procesión, de interese turístico provincial e rexional.

A festa da Faba Celébrase a finais de agosto. Nace en 1977 recordando o entón produto típico por excelencia, a faba. Celébrase en datas de vacacións para facilitar a participación dos fillos e simpatizantes do pobo. Altérnanse actividades culturais e deportivas. A mocidade mobilízase organizando as súas penas. Hai penas de nenos, de maiores, de mozos, que se implican na festa dándolle colorido, e todas cos seus chiringuitos. Algúns anos hai solta de vaquillas, para xente atrevida, outros descenso do regueiro, para xente con imaxinación, outros carreiras profesionais ou de afeccionados para facilitar a participación. Non faltan o pregón de festas, as raíñas, damas, as carrozas nin tampouco as penas.

As penas[editar | editar a fonte]

Como outras festas leonesas, a festa da Faba caracterizouse desde as súas primeiras edicións por contar cun nutrido grupo de penas que se encargan de enriquecer os actos festivos (desfiles, xogos, competicións, etc.) e dar ambiente ás rúas do pobo. Trátase de asociacións non formalizadas, independentes do Concello, e xeralmente cunha localización fixa (chiringuito) onde se reúnen grupos de amigos tanto nativos como forasteiros.


Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]