Diamante

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Diamante
DiamanteEZ.jpg
Diamante de cor amarela nunha das súas típica formas (neste caso cúbica)
Fórmula química: C
Clase: Elementos nativos
Subclase:
Sistema cristalino: Cúbico
Cor: Incolora, branca, amarela, parda, vermella, verde e azul
Brillo: Adamantino
Dureza: 10
Fractura: Concoidea
Exfoliación: Perfecta, segundo as caras do octaedro ou cubo
Raia: Branca
Densidade: 3,25 g/cm3

O diamante é unha forma cristalizada do elemento químico carbono. É, polo tanto, un mineral da clase dos elementos navitos cuxa fórmula química é C.

Aspecto[editar | editar a fonte]

O diamante preséntase en forma de cristais incoloros octaédricos ou cúbicos de brillo adamantino aínda que a miúdo pódense atopar diamantes de cores variadas (branca, amarela, parda, vermella, verde ou azul).

Lugares onde se atopa[editar | editar a fonte]

As rexións máis ricas en diamantes son a India, Brasil e Sudáfrica, pero as características do terreo onde estes se atopan son distintas en cada zona.

Na India, por exemplo, encóntranse principalmente en terras con propiedades areosas e en conglomerados antigos, probablemente silúricos (pertencentes ó segundo período da era primaria) e en masas dos ríos.

No Brasil, no estado de Minas Xerais, os diamantes atópanse nunha rocha formada en gran parte por cuarzo e mica. Pola contra, nos estados de Bahia, Goiás e Mato Grosso atópanse en depósitos soltos de aluvións e nas areas dos ríos.

En Sudáfrica as condicións son distintas. O diamante atópase nas areas dos ríos e en depresións crateriformes do terreo, cheas dunha terra de cor parda na superficie e azul agrisada na súa parte máis profunda, constituída por partículas dunha rocha eruptiva análoga á serpentina procedente da descomposición da olivina: a kimberlita.

Estrutura[editar | editar a fonte]

Estruturación dos átomos de carbono no diamante

A dureza do diamante, vén dada grazas os enlaces entre os átomos de carbono (un dos enlaces máis fortes en química) e a súa disposición tridimensional no espazo en forma de pirámide. Se nos fixamos ben (ver imaxe da esquerda) e poñemos calquera dos seus lados como base da pirámide, poderemos contar os átomos de carbono por capas tendo na primeira 1, na segunda 4 e na terceira 9. Nesta forte estrutura a distancia entre dous carbonos é de 0,15 nanómetros.

Propiedades[editar | editar a fonte]

Con dureza 10 na escala de Mohs é o material máis duro coñecido na natureza.

Usos do diamante[editar | editar a fonte]

O diamante é o mineral máis apreciado no mundo da xoiería polo seu inconfundible brillo que presenta unha vez tallado. Debido á súa dureza un diamante só pode ser tallado por outro diamante.

É moi importante tamén na industria. Moitas actividades serían moi difíciles de levar a cabo se non existira o diamante posto que é, grazas á súa dureza, un material altamente abrasivo moi útil na fabricación de discos e moas para pulir outras ferramentas. Os diamantes utilizados para tal fin son os diamantes de menor calidade (os que presentan burbullas ou impurezas no seu interior e que non poden ser utilizados na xoiería).

Outros elementos nativos[editar | editar a fonte]

Existen outros minerais formados exclusivamente por un só elemento. Algúns deles son:

O xofre (S), o cobre (Cu), o ouro (Au) e a prata (Ag). Tamén o grafito é un elemento navito formado, do mesmo xeito co diamante, unicamente por átomos de carbono (C).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]