Lord Byron
 |
Os títulos de obras literarias, musicais, filmes, videoxogos, etc, contidos neste artigo, deberían aparecer na súa forma orixinal, a non ser que exista versión en galego (consulte a base de datos de libros editados en España ou a lista de filmes con versión en galego). Colabore connosco neste artigo e noutros en condicións semellantes para que a Galipedia mellore e medre. |
| Lord Byron | |
|---|---|
 |
|
| Nacemento: | 22 de xaneiro de 1788 Londres |
| Falecemento: | 19 de abril de 1824 Missolonghi |
| Lingua: | inglés |
| Xénero(s): | poesía, literatura |
| Cónxuxe(s): | Anne Isabella Milbanke |
Sinatura:  |
|
George Gordon Byron, nado en Londres o 22 de xaneiro de 1788 e finado en Missolonghi o 19 de abril de 1824, foi un poeta inglés e un dos escritores máis versátiles e importantes do Romanticismo.
Traxectoria [editar]
Era fillo do capitán John "Mad Jack" Byron e a súa segunda esposa Lady Catherine Gordon. O pequeno George, coxo de nacemento, viviu e estudou na cidade escocesa de Aberdeen ata os 10 anos. De volta en Londres, estudou no colexio de Harrow e a Universidade de Cambridge. En 1798, ao morrer o seu tío avó William, quinto barón Byron, herdou o título e as propiedades.
En 1807 publicouse o seu libro de poemas Horas de lecer. En 1809 ocupou un escano na Cámara dos Lores e emprendeu unha viaxe de dous anos por España, Portugal e Grecia.
A publicación en 1812 dos dous primeiros Cantos de Childe Harold, poemas que narran as súas viaxes por Europa, leváronlle á fama. En 1815, ano en que publicou Melodías hebreas, casouse con Anna Isabella Milbanke, quen o abandonou en 1816 tras dar a luz á única filla lexítima do poeta, Augusta Ada. Os rumores sobre as súas relacións incestuosas coa súa hermanastra Augusta e as dúbidas sobre a súa cordura provocaron o seu ostracismo social. Amargado profundamente, Byron abandonou Inglaterra en 1816 e nunca volveu.
Viaxes [editar]
Na España absolutista de Fernando VII e nunha América hispana que loitaba pola súa emancipación, a vida e obra de Byron tiveron unha grande influencia e serviron de inspiración aos poetas do Romanticismo.
En 1824, foi a Grecia a loitar contra os turcos. Alí contraeu malaria. Os médicos preescribíronlle unhas sangrías, ao que el se negou. Días despois, extenuado pola enfermidade e chamándolles carniceiros, permitiu aos médicos sacarlle todo o sangue que desexasen, o dezaseis de abril practicaron a primeira sen bo resultado. Ao día seguinte realizaron outras dúas. Testemuñas presenciais aseguraron que, en total, lle extraeron uns dous litros de sangue.
