Xosé García Rodríguez

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Xosé García Rodríguez
01 Xosé de Cea.jpg
Xosé de Cea en 2021
Nacemento13 de outubro de 1970
Lugar de nacementoBarcelona
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade do País Vasco
Ocupaciónxornalista e escritor
CónxuxeMaría Socorro Cea Vázquez
Na rede
AELG: 593
editar datos en Wikidata ]

Xosé García Rodríguez, nado en Barcelona o 13 de outubro de 1970, é un escritor e xornalista galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de emigrantes, regresou en 1984 a Palas de Rei, residindo actualmente en Melide. É licenciado en Xornalismo pola Universidade do País Vasco. Tamén traballou como profesor de xadrez e oleiro (graduado superior en Cerámica Artística pola Escola de Arte e Superior de Deseño EASD Ramón Falcón). Na súa faceta xornalística, ten colaborado con artigos en A Nosa Terra, Tempos Novos, Praza Pública e Página Abierta, sendo correspondente de La Voz de Galicia nas comarcas de Arzúa e Melide entre 1999 e 2002. Dende finais do 2002 até o verán de 2021 traballou no gabinete de prensa do Sindicato Labrego Galego-Comisións Labregas e coordinou o seu voceiro Fouce. Como escritor usou varios pseudónimos, como Cibrán Ulloa ou Xosé de Cea, decantándose por utilizar en exclusiva este último na súa obra publicada dende 2018 e no que toma o apelido da súa muller Soqui Cea.

Obra[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

Literatura infanto-xuvenil[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Baixo a lona preta. Xornal de viaxe dun brigadista na Bahia do MST, 2013, Estaleiro. Publicado como Xosé García Rodríguez.

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

  • XIV Certame Francisco Añón de Poesía (Solsticio de río), 2010, Concello de Outes.
  • E de súpeto o inverno, 2017. Agalir Ediciones Solidarias.
  • Andares. A Terra do Medio, 2019. Libro de homenaxe a Xosé Vázquez Pintor.
  • Xistral Revista Lucense de Creación Poética, nº 22, 2020. Concello de Lugo.
  • 75 apertas de buxo, 2021. Edicións Fervenza.
  • Cuaderno de viaje. Camino Primitivo (en asturiano). Patanegra Ediciones de Arte, 2022.

Premios[editar | editar a fonte]

  • Gañador do I Premio de Poesía Letras de Cal no 2000, por Presencia da fenda.
  • Gañador do I Premio Meiga Moira de Literatura Infantil e Xuvenil no 2004, por O lume dos soños.[5]
  • Accésit no XIV Certame de Poesía Francisco Añón, convocado polo concello de Outes no 2010, por Solsticio de río.
  • Finalista do XII Premio Raíña Lupa de Literatura Infantil e Xuvenil, convocado pola Deputación da Coruña en 2018, por Revolución Detrito.
  • Finalista do IV Premio Agustín Fernández Paz de Narrativa Infantil e Xuvenil pola Igualdade, convocado polo Instituto de Estudos Chairegos (Iescha) e o Concello de Vilalba en 2020, por En terra rara.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]