Robert A. Heinlein

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Robert A. Heinlein
Heinlein-face.jpg
Robert A. Heinlein (1976) na World Science Fiction Convention en Kansas City
Nome completo Robert Anson Heinlein
Alcume Anson MacDonald, Lyle Monroe, John Riverside, Caleb Saunders e Simon York
Nacemento 7 de xullo de 1907
Lugar Butler
Falecemento 8 de maio de 1988
Lugar Carmel-by-the-Sea
Nacionalidade Estados Unidos de América
Alma máter Academia Naval dos Estados Unidos
Ocupación Escritor, novelista, guionista, crítico literario e escritor de ciencia ficción
Cónxuxe

Elinor Curry (m. 1929, divorciado) Leslyn MacDonald (m. 1932–1947, divorciado)

Virginia Ginny Gerstenfeld (m. 1948-1988)
Período 1939–1988
Xéneros ficción científica
Coñecido/a por Farnham's Freehold, Starship Troopers e Stranger in a Strange Land
Influencias H. G. WellsJames Branch CabellEdgar Rice BurroughsRudyard KiplingMark TwainAyn Rand
Influíu Allen SteeleSpider RobinsonGeorge R. R. MartinLarry NivenJerry PournelleTom ClancyJames Wesley RawlesJohn VarleyNeil Gaiman
Premios Prometheus Award - Hall of Fame, Inkpot Award, Damon Knight Memorial Grand Master Award, prémio Hugo de Melhor Romance, prémio Hugo de Melhor Romance, prémio Hugo de Melhor Romance, prémio Hugo de Melhor Romance, Prometheus Award - Hall of Fame, Prometheus Award - Hall of Fame, Prometheus Award - Hall of Fame, Prometheus Award - Hall of Fame e Prometheus Award - Hall of Fame
editar datos en Wikidata ]

Robert Anson Heinlein, nado o 7 de xullo de 1907 e finado o 8 de maio de 1988, foi un escritor de ficción científica norteamericano considerado por algúns críticos entre os tres mellores de tódolos tempos (xunto con Asimov e Clarke).

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Heinlein nace o 7 de xullo de 1907, en Cutler, un pequeno pobo do condado de Bates, Missouri. Era o terceiro de sete irmáns, catro homes e tres mulleres. Pouco despois do seu nacemento a familia múdase a Kansas City, onde se cria e recibe a súa educación básica. Continúa os seus estudos na Academia Naval de Annapolis ata 1929, cando se titula como enxeñeiro mecánico. O seu primeiro destino é o USS Lexington, un dos dous primeiros portaaeronaves da armada estadounidense.

A súa andaina militar remata cedo, en 1934 e con 27 anos, cando o retiran como non apto para o servizo por motivos médicos. Cásase en 1932 con Leslyn MacDonald e atopáse entón nos Angeles, retirado cunha pequena pensión, que non lle chega para manterse. Ata 1939 adícase a diversas ocupacións, entre elas unha breve incursión na política. Neste ano comeza a publicar ciencia ficción, co envío á revista Astounding Science-fiction do relato A liña da vida (Lifeline). En dous anos acada a fama no mundo da ciencia ficción, pero entón o seu país entra na Segunda Guerra Mundial e Heinlein deixa a literatura para unirse de novo á Armada. Con todo volven a rexeitalo por motivos médicos. Finalmente consegue colaborar no esforzo bélico traballando como enxeñeiro civil na "Naval Air Experimental Station", preto de Filadelfia, un laboratorio de materiais da Armada. En canto a contenda termina, deixa o laboratorio, volve a California e busca axentes literarios para introducirse en novos mercados. E consegue o que quere, chegando a publicar no Saturday Evening Post, a revista que mellor paga e a máis prestixiosa da época. Isto supón un pulo para o xénero da ciencia ficción, que comeza así, da man de Heinlein, a saír do gueto.

Neste período Heinlein empeza a escribir os chamados "libros xuvenís", libros de aventuras para adolescentes. Tamén nestes anos complícase a súa situación persoal, chegando en 1948 a divorciarse de Leslyn. Enseguida volve a contraer matrimonio, con Virxinia Doris Gerstenfeld, á que coñecera no seu traballo durante a guerra. Este matrimonio durará ata o final da súa vida e Virxina converteráse ademais na principal colaboradora de Heinlein no seu traballo.

Instálase con ela en Colorado Springs e continúa escribindo. En 1948 crea un guión que foi levado ao cine coa súa colaboración o ano seguinte baixo o título Con destino á Lúa (Destination Moon). Durante os anos 50 conqueriu dous premios Hugo, un en 1956 por Estrela dobre (Double Star) e outro en 1959 por Tropas do Espazo (Starship Troopers), novela que, para sorpresa de Heinlein resulta polémica á vez que exitosa. En 1960 finaliza unha das súas obras máis importantes, Forasteiro en terra estraña (Stranger In A Strange Land) extensa novela que recorta a petición do editor e que a pesar diso gaña o premio Hugo de 1962.

En 1965 os Heinlein voltan a California, esta vez a Santa Cruz. En 1967 gaña de novo o Hugo por A lúa é unha cruel amante (The Moon Is A Harsh Mistress). En 1970 unha peritonitis case acaba coa súa vida, pero recupérase e en 1973 publica Tempo para amar (Time Enough For Love). Durante os anos seguintes Heinlein interrompe a súa produción de ficción, ata que en 1980 publica O número da besta (The Number of The Beast). Seguirana outras catro novelas ata que o 8 de maio de 1988 falece apaciblemente mentres dorme. As súas cinzas foron esparexidas sobre o Oceáno Pacífico, e as de Virxinia seguírono cando morreu en 2003.

Literatura: estilo e características[editar | editar a fonte]

Gañou catro premios Hugo por Estrela dobre (1956), Tropas do espazo (1960), Forasteiro en terra estraña (1962) e A lúa é unha cruel amante (1967). Foi elixido en 1974 Gran Mestre pola Asociación de escritores de ficción científica e fantasía de Estados Unidos (SFWA), converténdose así no primeiro galardoado con esta distinción.

Habitualmente rigoroso en canto á base científica nas súas historias, ata as súas historias de fantasía conteñen unha estrutura científica lóxica. Unha das características que definen a súa escritura foi o introducir na temática da ficción científica a administración, a política, a economía, a lingüística, a socioloxía e a xenética. Foi tamén un dos abandeirados do individualismo, o cal quedaba reflectido na riqueza dos personaxes (exemplo claro é Lazarus Long), tanto en coñecementos, como en habilidades.

Outro dos temas recorrentes neste autor é cuestionar os costumes contemporáneos, culturais, sociais e sexuais, describindo sociedades con ideais bastante afastados dos da sociedade occidental da súa época. Estas ideas reflíctense en varios dos seus libros, como en Forasteiro en terra estraña ou O número da besta (1980).

Bibliografía destacada[editar | editar a fonte]

Novelas[editar | editar a fonte]

Novelas xuvenís[editar | editar a fonte]

  • Rocket Ship Galileo (1947)
  • Cadete do espazo (1948)
  • Rebelión no espazo (1949)
  • Farmer in the Sky (1950) (Premio Hugo á mellor novela - 1951, 2001)
  • A besta estelar (1954)
  • A hora das estrelas (1956)
  • Cidadán da galaxia (1957)
  • Consegue un traxe espacial: viaxarás (1958)
  • Filla de Marte (1963)

Relatos[editar | editar a fonte]

  • A liña da vida (1939)
  • Inadaptado (1939)
  • Réquiem (1940)
  • «Se isto continúa...» (1940)
  • As estradas deben rodar (1940)
  • Coventry (1940)
  • Ocorren explosións (1940)
  • Magic, Inc. (1940)
  • Lóxica do Imperio (1941)
  • Universo (1941)
  • Solución insatisfactoria (1941)
  • Os fillos de Matusalén (1941)
  • «... tamén paseamos cans» (1941)
  • Polos seus propios medios (1941)
  • O sentido común (1941)
  • A herdanza perdida (1941)
  • Un acuario con peixes de cores (1942)
  • Waldo (1942)
  • A desagradable profesión de Jonathan Hoag (1942)
  • Os verdes outeiros da Terra (1947)
  • Jockey do espazo (1947)
  • Colón foi un cretino (1947)
  • «¡Que grande é estar de volta!» (1947)
  • Os negros fosos da Lúa (1948)
  • Cabaleiros, permanezan sentados (1948)
  • Proba no espazo (1948)
  • Dalila e o montador do espazo (1949)
  • A longa garda (1949)
  • O home que vendeu a Lúa (1950)
  • A ameaza da Terra (1957)
  • Todos vós, zombis... (1959)
  • Raio de luz (1962)