Johannes Witte de Hese

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Johannes Witte de Hese
Ocupaciónclérigo e escritor de viaxes
Coñecido porItinerarius (Johannes Witte de Hese)
editar datos en Wikidata ]

Johannes Witte de Hese (século XIV-XV) Jan Voet ou Joannes Heseus foi un sacerdote da diocese de Utrecht.[1] Escribiu o imaxinario caderno de viaxe Itinerarius sobre Oriente Medio e Extremo Oriente, en busca do Paraíso Terrestre. Tanto o caderno de viaxe como, en xeral, o tema literario foron populares nos séculos XV-XVI.[2]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Non se sabe nada da súa vida, só que era un sacerdote da diocese de Utrecht e puido vir de Maastricht.[3]

Itinerarius[editar | editar a fonte]

Witte escribiu en latín. O título completo da súa obra é Itinerarius Joannis de Hese, presbiteri, a Hierusalem describens dispositiones terrarum, insularum, montium et aquarum ac etiam quedam mirabilia et pericula per diversas partes mundi contingentia lucidissime enarrans (a tradución do título ao galego sería: Caderno de viaxe do sacerdote Johannes de Hese, que describe desde Xerusalén as situacións de países, illas, montañas, ríos e que conta moi claramente algunhas marabillas e perigos en (pasando por) varios continentes do mundo).

Witte comeza o seu diario de viaxe en Xerusalén, visitando a Terra Santa. Desde alí viaxa polo Xordán até o Mar Vermello e Exipto. En Exipto visita os mosteiros do Sinaí e lugares asociados á mocidade de Xesús. Desde alí cruzou o Mediterráneo dende o porto de Damietta. Navegou a Edesa. A súa viaxe levouno ao Imperio do Preste Xoán, sobre o que na Idade Media había moita fantasía. Witte foi capturado polos soldados do Gran Khan (latín: Grandicanis). Os seus itinerarios eran fantasiosos: viu pigmeos, peixes voadores, unicornios, desertos vivos etc. e narrou milagres experimentados en primeira persoa.[4] Ao leste viu os muros da Terra Paradisíaca no monte Edom. Os seus muros brillaban entre o musgo e chegaban alto até o ceo, coma unha fortaleza inexpugnable. Tamén atopou a entrada do Purgatorio. En Oriente, describe o "Amazonas Branco" (sen relación coa zona actual do Amazonas salvo a orixe grega do nome): aquí viu unha Insula Masculina (illa con homes) e ao seu carón unha Insula Feminina (illa con mulleres).[5]

Como outras historias de viaxes imaxinarias nos Países Baixos, o Itinerarius foi moi popular. Coa chegada da imprenta, a obra foi reeditada repetidamente: en Colonia (1500),[6] Deventer (1504)[7] e Antuerpen (1565).[8]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]