Jean Le Rond D'Alembert

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Jean Le Rond D'Alembert
Jean Le Rond d'Alembert, by French school.jpg
Nacemento 16 de novembro de 1717, novembro de 1717, 17 de novembro de 1717 e 1717
  París
Falecemento 29 de outubro de 1783, 23 de outubro de 1783, 27 de novembro de 1754 e 1783
  París
Soterrado Catacumbas de París
Nacionalidade Francia
Alma máter Universidade de París e Collège des Quatre-Nations
Ocupación filósofo, matemático, físico, musicólogo, tradutor, escritor, teórico musical e Enciclopedistas
Coñecido/a por Paradoxo de D'Alembert
Premios membro da Royal Society
editar datos en Wikidata ]
Retrato d'Alembert por Quentin de la Tour

Jean Le Rond d'Alembert, nado en París en 1717 e finado en París en 1783, foi un matemático e filósofo francés, célebre por ser un dos editores da Encyclopédie con Denis Diderot.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo ilexítimo da escritora Claudine Guérin de Tencin e dun oficial de artillería, uns días máis tarde do seu nacemento foi abandonado pola súa nai na Igrexa de Saint-Jean-le-Rond de París.
En 1729 entra no colexio xansenista de Quatre-Nations, no que se graduou no ano 1735, pasando á escola de leis, e en 1738 foi nomeado avogado.
En 1739, presenta o seu primeiro traballo matemático sobre os erros atopados en L'analyse démontrée (1708) de Charles René Reynaud, ata entón considerado estándar. En 1740 escribe Mémoire sur la refraction des corps solides, no que explica a teoría da refracción, tamén escribe sobre o que agora se chama Paradoxo D'Alembert: no que demostra que non existe resistencia ao movemento dun corpo cando este se move a través dun fluído ideal (non viscoso).

En Traité de dynamique, enuncia o Teorema de d'Alembert ou Teorema Fundamental da Álxebra que di que toda ecuación, do grao que sexa, sempre ten (cando menos) unha solución, ben sexa un número real ou un número complexo.
En 1746 Diderot convénceo para participar na redacción dunha enciclopedia onde se recollese todo o saber da época, D'Alembert escribe o Discours préliminaire e a meirande parte dos artigos de matemáticas e ciencias. En 1751 aparece o primeiro tomo. En 1757 D'Alembert arrédase do proxecto.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Mémoire sur le calcul intégral (1739)
  • Traité de dynamique (1743)
  • Traité de l'équilibre et du mouvement des fluides (1744)
  • Réflexions sur la cause générale des vents (1746),
  • Recherches sur les cordes vibrantes (1747),
  • Recherches sur la précession des équinoxes et sur la nutation de l'axe de la terre (1749),
  • Éléments de musique (1752),
  • Mélanges de littérature et de philosophie (2 tomos 1753, 5 tomos 1759-1767),
  • Essai sur les éléments de philosophie (1759)
  • Opuscules mathématiques (8 tomos 1761-1780).