Hilary Putnam

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Hilary Putnam
Hilary Putnam.jpg
Nacemento 31 de xullo de 1926
  Chicago
Falecemento 13 de marzo de 2016
  Arlington
Causa mesothelioma malignant recurrent
Nacionalidade Estados Unidos de América
Etnia Pobo xudeu
Alma máter Universidade Harvard, Universidade da Pensilvânia, Central High School e Universidade de California, Os Ánxeles
Ocupación matemático, filósofo, catedrático de universidade, escritor de non ficción e informático teórico
Premios Nicholas Rescher Prize for Systematic Philosophy e Rolf Schock Prize in Logic and Philosophy
editar datos en Wikidata ]

Hilary Whitehall Putnam nado en Chicago o 31 de xullo de 1926 e finado o 13 de marzo de 2016,[1][2] foi un filósofo analítico que propuxo un realismo alternativo fronte ao realismo tradicional. Fixo importantes achegas á filosofía da mente, a filosofía da linguaxe e á filosofía da ciencia.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Seu pai estivo vencellado ao Partido Comunista de Estados Unidos, e súa nai era xudía. Estudou na Universidade de Pensilvnia, na Universidade de Harvard e na Universidade de California onde recibiu o seu doutoramento en filosofía. Un dos seus profesores foi Rudolf Carnap, artífice do positivismo lóxico que Putman sempre rexeitou.

Putnam militou contra o antisemitismo, apoio o Movemento polos dereitos civís, declarouse en contra da guerra do Vietnam e foi membro do Partido Laboral Progresista. Converteuse ao xudaísmo.

Foi membro da Academia Estadounidense das Artes e das Ciencias, da Academia Británica e da Academia de Ciencias Morais e Políticas de Francia. Foi profesor emérito da universidade de Harvard.

Pensamento[editar | editar a fonte]

Putnam tentou responder á pregunta de en que medida somos quen de coñecer o mundo real. Rexeita o que denomina o realismo metafísico ou realismo externo que mantén que se pode chegar a unha descrición auténtica e global de como o mundo é. Para Putnam a verdade é un xeito de coherencia entre as nosas crenzas entre si e coas nosas experiencias. Pero experiencias que son internas ao noso sistema de crenzas.

Marcaba tamén distancias co relativismo pois unha cousa é non poder chegar a unha descrición incontaminada do real e outra que calquera esquema conceptual poida ser válido. Nunca un enunciado e a súa negación poden ter o mesmo valor de verdade, e ha de estar subordinado á nosa práctica (amosando unha clara influencia de William James). Seguindo unha certa evolución no seu pensameno chega a afirmar que as nosas experiencias son, de entrada, encontros directos coa realidade.

Putnam sostiña que é posible unha fundamentación racional para a ética e amosábase a prol dunha ética universal, insistindo en non confundir pluralismo con relativismo. Unha verdade merecedora de tal nome ten que estar no mundo e someterse á discusión pública. Non todo vale pero a democracia é unha condición irrenunciable para o debate sobre a verdade. Defendía, xa que logo, un pragmatismo que marca distancias co escepticismo moral e co dogmatismo.

Putman foi célebre pola formulación de ideas como a realizabilidade múltiple, o isomorfismo funcional, o experimento da terra xemelga, o argumento da indispensabilidade, o cerebro na cubeta...

Obras[editar | editar a fonte]

  • Reason Truth and History. Cambridge, 1981
  • Realism with a human face. Cambridge, 1990
  • Renewing filosophy. Cambridge, 1994
  • Pragmatism: an open questión. Oxford 1995
  • Ethics without ontology. Cambridge 2004

Notas[editar | editar a fonte]