Gran Premio de Italia de 1956
| Nome oficial | XXVII Gran Premio d'Italia  |
|---|---|
| Nome na lingua orixinal | (it) Gran Premio d'Europa |
| Tipo | Gran Premio de Italia |
| Deporte | automobilismo |
| Parte de | Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1956 |
| Distancia do evento | 50 |
| Localización e Datas | |
| Localización |
Monza (Provincia de Monza e Brianza) Circuíto de Monza (Monza) |
| País | Italia |
| Data | 2 de setembro de 1956 |
| Competición | |
| Primeiro posto | Stirling Moss Maserati |
| Pole position | Juan Manuel Fangio |
| Volta máis rápida | Stirling Moss |
O Gran Premio de Italia de 1956 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 1 de setembro de 1956 no circuíto de Monza. Foi a oitava e derradeira carreira da tempada de Fórmula Un de 1956.
Informe
[editar | editar a fonte]Ao chegar á carreira, Juan Manuel Fangio tiña unha vantaxe de oito puntos sobre o seu compañeiro de Ferrari Peter Collins e sobre Jean Behra, de Maserati.
Fangio retirouse cun brazo da dirección roto, e Behra tamén tivo que retirarse. Luigi Musso, que tamén pilotaba para Ferrari, ofreceulle o seu coche a Fangio para garantir ao arxentino o terceiro título consecutivo, pero el negouse. Collins, coa oportunidade de gañar o seu primeiro campionato mundial, deportivamente entregou o seu coche a Fangio durante un pit-stop rutineirio. Fangio terminou segundo, por detrás de Stirling Moss, logrando para si mesmo e para Collins a metade dos puntos do segundo lugar e a garantía do seu cuarto título.
A carreira viu o debut no Campionato do Mundo de Jo Bonnier, Les Leston e Wolfgang von Trips e a última aparición no campionato mundial de Hernando Silva dá Ramos, Toulo de Graffenried, Robert Manzon, Piero Taruffi e Luigi Villoresi. Ron Flockhart anotou os seus primeiros puntos no Campionato do Mundo (terminou no podio) e foi a primeira vez no Campionato do Mundo na que Luigi Musso liderou unha carreira.
Clasificación
[editar | editar a fonte]| Pos | Nº | Piloto | Construtor | Voltas | Tempo/Retirada | Grella | Puntos |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 36 |  Stirling Moss
|
Maserati | 50 | 2:23:41.3 | 6 | 9 |
| 2 | 26 | Peter Collins Juan Manuel Fangio
|
Ferrari | 50 | +5.7 segs | 7 | 3 3 |
| 3 | 4 | Ron Flockhart
|
Connaught-Alta | 49 | +1 volta | 26 | 4 |
| 4 | 38 |  Paco Godia
|
Maserati | 49 | +1 volta | 18 | 3 |
| 5 | 6 | Jack Fairman
|
Connaught-Alta | 47 | +3 voltas | 16 | 2 |
| 6 | 40 |  Luigi Piotti
|
Maserati | 47 | +3 voltas | 15 | |
| 7 | 14 |  Toulo de Graffenried
|
Maserati | 46 | +4 voltas | 19 | |
| 8 | 22 | Juan Manuel Fangio Eugenio Castellotti
|
Ferrari | 46 | +4 voltas | 1 | |
| 9 | 12 |  André Simon
|
Gordini | 45 | +5 voltas | 25 | |
| 10 | 42 | Gerino Gerini
|
Maserati | 42 | +8 voltas | 17 | |
| 11 | 44 | Roy Salvadori
|
Maserati | 41 | +9 voltas | 14 | |
| Ret | 28 | Luigi Musso
|
Ferrari | 47 | Dirección | 3 | |
| Ret | 46 | Umberto Maglioli Jean Behra
|
Maserati | 42 | Dirección | 13 | |
| Ret | 18 |  Harry Schell
|
Vanwall | 32 | Transmisión | 10 | |
| Ret | 32 | Jean Behra
|
Maserati | 23 | Magneto | 5 | |
| Ret | 48 | Bruce Halford
|
Maserati | 16 | Motor | 22 | |
| Ret | 20 | Maurice Trintignant
|
Vanwall | 13 | Transmisión | 11 | |
| Ret | 16 | Piero Taruffi
|
Vanwall | 12 | Fuga aceite | 4 | |
| Ret | 24 | Eugenio Castellotti
|
Ferrari | 9 | Pneumático | 2 | |
| Ret | 34 | Luigi Villoresi Jo Bonnier
|
Maserati | 7 | Motor | 8 | |
| Ret | 10 | Robert Manzon
|
Gordini | 7 | Chasis | 23 | |
| Ret | 30 | Alfonso de Portago
|
Ferrari | 6 | Pneumático | 9 | |
| Ret | 2 | Les Leston
|
Connaught-Alta | 6 | Suspensión | 20 | |
| Ret | 8 |  Hernando da Silva Ramos
|
Gordini | 3 | Motor | 21 | |
| NTS | 50 |  Wolfgang von Trips
|
Ferrari | Accidente na práctica |
Posicións logo da carreira
[editar | editar a fonte]| Pos | Piloto | Puntos | |
|---|---|---|---|
|
1 | Juan Manuel Fangio
|
30 (33) |
 2
|
2 | Stirling Moss
|
27 (28) |
 1
|
3 | Peter Collins
|
25 |
| 1
|
4 | Jean Behra
|
22 |
|
|
5 | Pat Flaherty
|
8 |
- Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos. Só os cinco mellores resultados contan para o campionato. Os números sen paréntese son puntos do campionato, os números entre paréntese son a puntuación total obtida.
Notas
[editar | editar a fonte]- Líderes por volta: Eugenio Castellotti 4 voltas (1–4); Stirling Moss 43 voltas (5–10, 12–45, 48–50); Harry Schell 1 volta (11); Luigi Musso 2 voltas (46–47).
- Unidades compartidas:
- Coche 26: Peter Collins (35 voltas) e Juan Manuel Fangio (15 voltas). Compartiron os 6 puntos do segundo posto.
- Coche 22: Juan Manuel Fangio (30 voltas) e Eugenio Castellotti (16 voltas).
- Coche 46: Umberto Maglioli (31 voltas) e Jean Behra (11 voltas).
- Coche 34: Luigi Villoresi (4 voltas) e Jo Bonnier (3 voltas).
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gran Premio de Italia de 1956 |
| Carreira anterior: Gran Premio de Alemaña de 1956 |
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA Temporada 1956 |
Carreira seguinte: Gran Premio da Arxentina de 1957 |
| Carreira anterior: Gran Premio de Italia de 1955 |
Gran Premio de Italia | Carreira seguinte: Gran Premio de Italia de 1957 |