Franco Baresi

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Franco Baresi
Franco Baresi.JPG
Baressi en 2012
Información persoal
Nome completo Franco Baresi
Nacemento 8 de maio de 1960 (58 anos)
Lugar Travagliato, Italia
Altura 1.76 m.
Posición Defensa
Carreira xuvenil
1972–1977 Milan
Carreira sénior
Anos Equipos Aprs (Gls)
1977–1997 Milan 532 (16)
Selección nacional
1982–1994 Italia 82 (2)
Adestrador
2002–2006 Milan (Primavera)
2006–2008 Milan (Berretti)
* Partidos e goles só en liga doméstica.
† Aparicións (Goles)

Franco Baresi, nado en Travagliato (Brescia) o 8 de maio de 1960, é un ex futbolista italiano. Xogaba de defensa central e foi internacional coa selección italiana.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Xogou na Selección de fútbol de Italia en dúas Copas do Mundo (1990 e 1994). Na Copa do Mundo do 1994 perdeu un penalti cun disparo despois dunha final que rematou 0-0. Tamén foi membro do equipo italiano que rematou cuarto nas Xogos Olímpicos de 1984 en Los Angeles (California). De calquera xeito o seu maior triunfo foi o mundial de 1982, onde a escuadra italiana rematou campioa.

A pesar da súa aparencia modesta, Baresi converteuse nun xogador famoso polas súas extraordinarias habilidades para analiza-lo xogo e controla-lo seu espazo. Por outro lado, tamén é un dos poucos xogadores que dedicaron a súa carreira nun mesmo club, o (A.C. Milan), para o que xogou 444 encontros arquivando 12 goles. Retirouse dos campos no 1996 á idade de 36 anos. Co Milán, Baresi gañou seis scudetto (títulos de liga de Serie A) e tres Copas de Europa. O número 6 do seu xersei foi retirado polo club, un feito excepcional no fútbol italiano. Baresi segue hoxe en día no fútbol italiano coma un respectado adestrador no A.C. Milan.

O seu irmán Giuseppe Baresi xogou coma rival seu no Internazionale.

Palmarés[editar | editar a fonte]

Milan[editar | editar a fonte]

Selección nacional[editar | editar a fonte]

Individual[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]