Vector
En física e mais no cálculo vectorial, un vector é un concepto caracterizado por un valor, é dicir, un escalar, e por un sentido (que pode ser definido nun espazo 3-dimensional, ou en xeral p-dimensional). Os vectores utilízanse para describir magnitudes vectoriais tales como velocidades, aceleracións ou forzas, nas cales é importante considerar non só o valor senón tamén a dirección e máis o sentido.
Aínda que frecuentemente se describa a un vector por un número de "compoñentes", cada un deles dependente do sistema de coordenadas particular que se use, as propiedades dun vector non dependen do sistema de coordenadas usado para o describir.
Un exemplo común dun vector é a forza. Ten un valor e unha orientación en tres dimensións (a diferenza de moitas dimensións espaciais, que teñen dúas), e a suma múltipla das forzas de acordo coa lei do paralelogramo.
En matemáticas, un vector é un elemento dunha estrutura alxébrica chamada espazo vectorial, que esencialmente é un conxunto de elementos cun conxunto de axiomas que debe satisfacer cada un de eles.
Matematicamente un vector pode ser tamén un conxunto de elementos ordenados entre si mais, a diferenza dun conxunto normal como o dos números naturais, neste caso o conxunto está ordenado.
Represéntase por un segmento orientado para denotar o seu sentido (o da frecha), a súa magnitude (a lonxitude da frecha) e mais o punto de onde parte. Para este tipo de vectores (xeralmente bi ou tridimensionais) defínense módulo, dirección e sentido.
Índice |
Notación[editar]
Os vectores pódense representar con letras, cunha frecha enriba (
), ou simplemente en negriña (
). As coordenadas ou compoñentes dun vector nun sistema de referencia poden escribirse entre parénteses e separadas con comas:
.
No espazo vectorial de tres dimensións empréganse tres compoñentes:
.
Outro xeito típico de anotar un vector nas tres dimensións é definilo como a combinación dos vectores unitarios cartesianos i, j e k:
Propiedades[editar]
Un vector ten as seguintes propiedades:
- Punto de aplicación, é a orixe do vector.
- Módulo, expresa o valor numérico da magnitude vectorial. Represéntase pola lonxitude do segmento, sempre en valor absoluto. Por exemplo, se se quere expresar que o módulo de
vale 5 unidades, faise así:
. Expresado con fórmulas, dado un vector
de coordenadas
o seu módulo é
.
- Dirección, que é a da recta soporte, que se expresa matematicamente cunha ecuación de recta, que se lle chama liña de acción.
- Sentido, distinguíndose dous sentidos sobre a recta de aplicación do vector, graficamente, a punta da frechiña.
Clasificación dos vectores[editar]
- Segundo o seu punto de aplicación:
- Vector fixo, que ten un punto de aplicación definitorio, do que non se despraza.
- Vectores deslizantes, o seu punto de aplicación pode estar en calquera punto dunha recta soporte definida.
- Vector libre, non ten relevancia o seu punto de aplicación.
- Outros vectores significantes:
- Vector unitario, un vector cuxo módulo é unha unidade, que se calcula:
. Os vectores unitarios correspondentes a (1,0,0), (0,1,0) e (0,0,1) denomínanse
,
e
, sendo
o vector unitario do eixe do x,
o vector unitario do eixo y, e
o do z.
- Vector oposto a outro é o que ten o mesmo punto de aplicación, módulo e dirección mais sentido contrario. Así o vector oposto a
é
.
- Vectores equipolentes, vectores con igual módulo e sentido, e rectas soporte paralelas e, entón, tamén distintos puntos de aplicación.
- Vectores paralelos, que teñen coordenadas proporcionais entre si (equipolentes con distinto módulo, por exemplo).
- Vectores concorrentes, cando teñen o mesmo punto de aplicación, no caso de vectores fixos, ou cando simplemente teñen un punto en común (punto de concorrencia).
- Vectores coplanares, todos os vectores están contidos no mesmo plano.
- Vectores colineares, que comparten unha mesma recta de acción
Suma e resta de vectores[editar]
Método gráfico[editar]
A suma e resta de vectores ten en conta, ademais da magnitude escalar ou módulo, o sentido das magnitudes intervintes. Nas figuras achegadas nesta páxina esquematízase o método gráfico para buscar o resultado.
Método do paralelogramo[editar]
Consiste en pór graficamente os dous vectores de xeito que as respectivas orixes coincidan nun punto, completando o resto do paralelogramo por paralelas. O resultado da suma é a diagonal de dito paralelogramo.
Método do triángulo[editar]
Consiste en poñer graficamente un vector a continuación de outro, facendo coincidir o extremo inicial dun vector co extremo final do outro vector. O vector suma resultante forma un triángulo canda estes dous vectores, que corresponde ao lado oposto ao vértice dos vectores colocados correctamente, ou dito doutro xeito, vai dende a orixe dun vector até a fin do outro (a e b respectivamente no debuxo adxacente)
Método analítico[editar]
- A suma
Con dous vectores de coordenadas,
o resultado da suma é:
- A resta
Para restar dous vectores libres
e
súmase
co oposto de
:
O resultado da resta é:
Módulo resultante[editar]
Dados dous vectores
e
, de módulos coñecidos e que forman o ángulo
entre si, pódese obter o módulo
coa seguinte fórmula:

Dedución da expresión[editar]
| Este artigo ou sección precisa revisión por alguén que saiba deste tema. Se ten eses coñecementos mellore este artigo. |
Sexan dous vectores
e
que forman un ángulo
entre si:
A fórmula para calcular
dedúcese observando os triángulos rectángulos que se forman, OCB e ACB, e aplicando o Teorema de Pitágoras. No triángulo OCB:



Resultando:

No triángulo ACB :




Substituíndo isto na igualdade de antes resulta:






Obtención da Dirección[editar]
Para obter os ángulos
directores no anterior exemplo temos que coñecer o ángulo
e ter calculado
.
Podemos usar esta fórmula:

Coa fórmula obteremos os seos, despois para achar o ángulo a partir do seo temos que ter en conta que:

Produto dun vector por un escalar[editar]
O produto dun vector cun escalar é outro vector que conserva a dirección orixinal, o seu módulo é o produto do escalar polo módulo do vector e o sentido é o mesmo ou oposto segundo o escalar sexa positivo ou negativo respectivamente.
Graficamente sería poñer, sobre a mesma recta da dirección, o módulo tantas veces como marque o escalar, e de ser negativo, viralo sentido do vector (mire o debuxo).
Analiticamente, un número
e un vector
, o produto
realízase multiplicando cada unha das compoñentes do vector polo escalar. Dado o vector de tres compoñente
o seu produto polo escalar é
é dicir, multiplícase por
cada unha das compoñentes do vector.
Ángulo entre dous vectores[editar]
Dados os vectores
e
, o ángulo
calcúlase polo seu coseno:
Isto deriva do produto escalar.
Produto escalar[editar]
- Artigo principal: Produto escalar.
Produto vectorial[editar]
- Artigo principal: Produto vectorial.
.
![\vec{a}+ \vec{b} =
[(a_x + b_x) , (a_y + b_y) , (a_z + b_z)]](http://upload.wikimedia.org/math/9/e/8/9e8d15c09f232e514822e4e5ef2290f3.png)

![\vec{a} - \vec{b} =
[(a_x - b_x) , (a_y - b_y) , (a_z - b_z)]](http://upload.wikimedia.org/math/b/e/d/bed3e544f3f2d7373108fdd7277ed728.png)





