Götterdämmerung

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Götterdämmerung
O ocaso dos deuses
Alberich hagen.jpg
Alberich falando con Hagen, por Arthur Rackham (1912).
Forma Drama musical
Actos e escenas 3 actos e un prólogo
Idioma orixinal do libreto Alemán
Libretista Richard Wagner
Fontes literarias O poema anónimo medieval Das Nibelungenlied e a escandinava Volsunga Saga
Estrea 17 de agosto de 1876
Teatro da estrea Bayreuth Festspielhaus
Lugar da estrea Bayreuth
Duración 5 horas
Música
Compositor Richard Wagner
Personaxes

Siegfried (tenor heroico)
Brünnhilde (soprano dramática)
Alberich (barítono baixo)
Hagen (baixo)
Gunther (barítono)
Gutrune (soprano lírica)
Waltraute (mezzosoprano)
Tres Nornas (contralto, mezzosoprano e soprano)
Woglinde (soprano lírica)
Wellgunde (mezzosoprano)
Flosshilde (contralto)
Gibichungos[1]

Götterdämmerung (en galego O ocaso dos deuses, ou literalmente O crepúsculo dos deuses) é unha ópera en 3 actos cun prólogo, con música e libreto de Richard Wagner. É a última das catro óperas que compoñen o ciclo Der Ring des Nibelungen (O anel do Nibelungo). Foi estreada no Bayreuth Festspielhaus de Bayreuth o 17 de agosto de 1876, dentro da primeira representación completa da tetraloxía.

O título é unha tradución ao alemán da expresión Ragnarök, que en antigo nórdico e no contexto da mitoloxía xermánica se refería á profetizada guerra entre os deuses que conduciría á fin do mundo. Sen embargo, como no resto das óperas do ciclo, a narración da apocalipse que fai Wagner, difire significativamente das antigas fontes nórdicas.

É a terceira xornada do anel chamada "Götterdammerung". Aquí os personaxes mitolóxicos que sostiveron a acción das xornadas anteriores ceden o seu posto aos homes, que prosiguen na terra a loita iniciada na segunda escena de Das Rheingold, ao saber Wotan, polo relato de Loge, da existencia dos tesouros do Nibelungo. O mesmo título mostra que, aínda que Wotan non aparece en escena, tamén aquí a acción principal é a que se desenvolve na alma do deus, e tanto a música (co leitmotiv de Wotan, o da súa lanza, e o do poder dos deuses) coma os relatos dos personaxes, nos lembran permanentemente a presenza do deus.

Esta ópera segue no repertorio, aínda que no está entre as más representadas; nas estatísticas de Operabase aparece no posto nº 59 das cen óperas máis representadas no período 2005-2010, sendo a 16ª en Alemaña e a oitava de Wagner, con 75 representacións.

Personaxes[editar | editar a fonte]

Personaxe Tesitura Reparto na estrea, 17 de agosto de 1876
(Director: Hans Richter)
Siegfried tenor Georg Unger
Brünnhilde soprano Amalie Materna
Alberich barítono Karl Hill
Hagen, seu fillo bajo Gustav Siehr
Gunther, medio irmán de Hagen barítono Eugen Gura
Gutrune, medio irmán de Hagen soprano Mathilde Weckerlin
Waltraute, valquiria irmá de Brünnhilde mezzo-soprano Luise Jaide
Primeira Norna contralto Johanna Jachmann-Wagner
Segunda Norna mezzosoprano Josephine Schefsky
Terceira Norna soprano Friederike Grün
Woglinde, filla do Rin soprano Lilli Lehmann
Wellgunde, filla do Rin soprano Marie Lehmann
Flosshilde, filla do Rin mezzosoprano Minna Lammert
Vasalos, mulleres

Instrumentación[editar | editar a fonte]

Unha trompa wagneriana.

A partitura de Wagner require da utilización de:

Instrumentación de Götterdämmerung
Madeiras
3 frautas, 3 óboes, corno inglés, 3 clarinetes en Si bemol,

clarinete baixo, 3 fagots.

Metais
4 trompas, 4 trompas wagnerianas en Si e en Fa, 3 trompetas en Mi bemol,

trompeta baixa, 3 trombóns (tenor, baixo e contrabaixo), tuba.

Archi
16 violíns I, 16 violíns II, 12 violas, 12 violonchelos, 8 contrabaixos

Notas[editar | editar a fonte]

  1. El libro de la ópera (2.ª ed.). ISBN 84-206-0284-1.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Operalogo.svg
A Galipedia ten un portal sobre: