Canon de Bayreuth

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Richard Wagner e a súa segunda esposa, Cosima, definiron o Canon de Bayreuth.

O Canon de Bayreuth é un catálogo de óperas do compositor alemán Richard Wagner que foron representadas no Festival de Bayreuth.[1] O festival, que está adicado á representación destas obras, foi fundado polo compositor en 1876 no localidade bávara de Bayreuth, e continuou baixo a dirección da súa familia dende a súa morte. Aínda que inicialmente non estaba planeado mantelos anualmente, tiveron lugar en xullo e agosto todos os anos dende a tempada do seu 75 aniversario en 1951. O seu lugar de celebración é o Bayreuther Festspielhaus, un teatro de ópera construído para o primeiro festival.[2] Frecuentemente considérase a asistencia ao festival como unha peregrinación realizada polos afeccionados a Wagner.[3]

Compoñentes[editar | editar a fonte]

Os compoñentes do canon son sos seguintes:[4]

Das Rheingold, Die Walküre, Siegfried e Götterdämmerung
Estas son as catro partes de Der Ring des Nibelungen. O Festival de Bayreuth Festival foi creado para a primeira representación completa do ciclo do Anel en 1876.[2] O Anel foi posteriormente representado en Bayreuth en 1896, a única outra tempada na que o ciclo foi representado alí sen ser acompañado por ningunha outra ópera. Dende aquela ten sido representado na meirande parte das tempadas.[5]
O interior dun edificio con numerosos arcos ornamentais. Un altar baixo unha cúpula está case rodeado por unha mesa e un banco.
O deseño de Paul von Joukowsky para a escena do Graal na produción orixinal de Parsifal en 1882.
Parsifal
Esta obra foi representada por primeira vez no segundo Festival de Bayreuth en 1882.[4] O grao no que Parsifal está asociada a este lugar, o Festspielhaus, faina única entre as principais obras do teatro.[6] Wagner denominou á ópera como un Bühnenweihfestspiel, que o director de ópera Mike Ashman traduciu como "obra do festival para consagrar a escena". Ashman explica o significado de que tiña a intención de asegurar o futuro financeiro do Bayreuther Festspielhaus e permitir aos herdeiros do compositor que continuaran organizando o festival de forma rentable.[7] Parsifal non se representou en ningún outro lugar ata 1903, cando a Metropolitan Opera de Nova York rompeu a prohibición imposta ás representación fora de Bayreuth imposta por Wagner e a súa viúva Cosima.[8]
O número de veces que se ten representado Parsifal en Bayreuth é moi superior á das demais integrantes do canon. É a única ópera que ten sido representada en tres tempadas do Festival (1882, 1883 e 1884) adicadas únicamente á súa posta en escena,[5] e foi representada todas as tempadas dende 1882 ata o inicio da II Guerra Mundial, coa excepción de 1896, cando Cosima reviviu o ciclo do Anel por primeira vez.[9] A meirande parte destas representacións foron da produción orixinal, que foi realizada en 205 ocasión antes de que fora introducida a nova escenificación en 1934.[10][11] Outra produción – do influínte neto do compositor Wieland – foi representada cada ano dende 1951, cando Bayreuth reabriu despois da Guerra, ata 1973, acumulando 101 representación.[12][13][14]
Der Fliegende Holländer, Tannhäuser, Lohengrin, Tristan und Isolde e Die Meistersinger von Nürnberg
Cosima introduciu estas cinco óperas dende 1886 en diante, despois de que ela comezara a organizar o festival de xeito continuo.[15][16] Ao introducilas, cumpriu os desexos do seu defunto marido,[17] alo menos durante un longo período de tempo.[18] Die Meistersinger von Nürnberg é a única ópera do canon, a parte de Parsifal e o ciclo Der Ring des Nibelungen, que tivo edicións do festival adicadas enteiramente á súa representación, as de 1943 e 1944.[5]

O canon no seu conxunto[editar | editar a fonte]

Xuntas, estas constitúen as últimas dez óperas das trece que compuxo Wagner. O compositor rexeitou as tres primeiras, Die Feen, Das Liebesverbot e Rienzi, por consideralas traballos de aprendiz.[19][20] Aínda que estas foron postas en escena noutros lugares, e Rienzi foi moi popular a principios do século XX,[21] as óperas do canon as exceden, tanto en número de representacións[22] como en número de gravacións realizadas.[23] O termo Canon de Bayreuth é polo tanto empregado ás veces para referirse ás óperas de madurez do compositor.[24] Georg Solti foi o primeiro director que realizou gravacións de estudio completas de todas as óperas do canon, comezando en 1958 con Das Rheingold e rematando en 1986 con Lohengrin.[24]

Representacións en Bayreuth[editar | editar a fonte]

Ate a finalización do festival de 2012, realizáronse 2532 representacións das óperas do canon no Festival de Bayreuth, distribuídos na seguinte táboa.[25]

Lenda
symbol and colour meaning
Ópera do Anel
Óperas introducidas por Richard Wagner
* Óperas introducidas por Cosima Wagner
Ópera Completada Estreada Estrea en Bayreuth Primeiro director
en Bayreuth
Representación máis recente en Bayreuth
(ata 2012)[26]
Total de representacións en Bayreuth
(ata 2012)[26]
Das Rheingold
(O Ouro do Rin)
1854[27]
22 de setembro de 1869[28]
13 de agosto de 1876[29]
Hans Richter[30]
2010
213
Die Walküre
(A Valquiria)
1856[27]
26 de xuño de 1870[31]
14 de agosto de 1876[5][29]
Hans Richter[32]
2010
213
Siegfried
1869[27]
16 de agosto de 1876[33] 16 de agosto de 1876[33] Hans Richter[34]
2010
212
Götterdämmerung
(O Crepúsculo dos Deuses)
1874[27]
17 de agosto de 1876[35] 17 de agosto de 1876[35] Hans Richter[36]
2010
216
Parsifal
1882[37]
26 de xullo de 1882[38] 26 de xullo de 1882[38] Hermann Levi[39]
2012
519
Tristan und Isolde
(Tristán e Isolda)
1859[40]
10 de xuño de 1865[41]
25 de xullo de 1886*[5][42]
Felix Mottl[43]
2012
220
Die Meistersinger von Nürnberg
(Os Mestres Cantores de Nüremberg)
1867[44]
21 de xuño de 1868[45]
23 de xullo de 1888*[5][46]
Hans Richter[47]
2011
307
Tannhäuser
1845[48][49]
19 de outubro de 1845[50]
22 de agosto de 1891*[5][51]
Felix Mottl
2012
208
Lohengrin
1848[52]
28 de agosto de 1850[53]
20 de xullo de 1894*[5][54]
Felix Mottl
2012
215
Der Fliegende Holländer
(O Holandés Errante)
1841[55][56]
2 de xaneiro de 1843[57]
22 de xullo de 1901*[5][58]
Felix Mottl
2012
209

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Para exemplos do seu uso, véxase Carnegy, p.143 o Best, p. 102.
  2. 2,0 2,1 Sabor, p. 166.
  3. Véxanse Twain e Laurson para exemplos desta comparación.
  4. 4,0 4,1 Gurewitsch (1999).
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 5,8 Bayreuther Festspiele (2012).
  6. Beckett (1981) p.87.
  7. Ashman (1986) p.7.
  8. Beckett (1981) pp.92–94.
  9. Beckett (1981) p.93.
  10. Syer (2005) p.283.
  11. Beckett (1981) p.97.
  12. Beckett (1981) pp.87, 99.
  13. Syer (2005) p.305.
  14. Número calculado ata Bayreuther Festspiele (2012).
  15. Carnegy (2006) pp.139, 143.
  16. Griffiths (2004).
  17. Skelton (2002).
  18. Véxase The New York Times (1879) onde se anunciaron os plans para poñer en escena todas estas óperas en Bayreuth en 1887.
  19. Loomis (2008).
  20. Laurson (2008).
  21. Palmer (2005).
  22. Morgan (2005).
  23. No sitio web de Operaclass
  24. 24,0 24,1 Greenfield (1987).
  25. Bayreuther Festspiele (2012). O total de obras representadas ascende a 2545 actuacións, incluíndo 13 concertos non operísticos.
  26. 26,0 26,1 Todos os detalles destas columnas están tomados de Bayreuther Festspiele (2012).
  27. 27,0 27,1 27,2 27,3 Cooke (1979) p.132.
  28. John (1985) p.43.
  29. 29,0 29,1 Wagner 1978 p.918.
  30. "Almanacco 13 August 1876" en AmadeusOnline (en italiano)
  31. John (1983b) p.53.
  32. "Almanacco 14 August 1876" en AmadeusOnline (en italiano)
  33. 33,0 33,1 John (1984) p.63.
  34. "Almanacco 16 August 1876" en AmadeusOnline (en italiano)
  35. 35,0 35,1 John (1983c) p.63.
  36. "Almanacco 17 August 1876" en AmadeusOnline (en italiano)
  37. Headington et al. p.188.
  38. 38,0 38,1 John (1986) p.83.
  39. "Almanacco 26 luglio 1882" en AmadeusOnline (en italiano)
  40. Newman (1949, 1991) p.205.
  41. John (1981) p.45.
  42. Flyer for 1886 Bayreuth Festival, reproduced in Mack (1976) Plate 80.
  43. "Almanacco 25 luglio 1886" en AmadeusOnline (en italiano)
  44. Headington et al. (1991) p.184.
  45. John (1983) p.41.
  46. Flyer for 1888 Bayreuth Festival, reproduced in Mack (1976) Plate 88.
  47. "Almanacco 25 luglio 1886" en AmadeusOnline (en italiano)
  48. Newman (1949, 1991) p.66.
  49. Wagner repeatedly revised Tannhäuser during the time between its first performance in Dresden in 1845 and its staging in Vienna in 1875 (Ashman, 1988 pp.7–8), but remained dissatisfied with its state even then, telling his wife "I still owe the world Tannhäuser" shortly before his death (Sutcliffe, 1992).
  50. John (1988) p.57.
  51. Flyer for 1891 Bayreuth Festival, reproduced in Mack (1976) Plate 94.
  52. Newman (1949, 1991) p.155.
  53. John (1993d) unnumbered title page.
  54. Flyer for 1894 Bayreuth Festival, reproduced in Mack (1976) Plate 109.
  55. Watson (1981) p.69.
  56. Wagner revised Der Fliegende Holländer on several occasions, moving the setting from Scotland to Denmark before the opera was even staged and creating both three act and one act versions. He talked about making further changes as late as 1880 (Deathridge, 1982 pp.13, 25).
  57. John (1988) p.49.
  58. Flyer for 1901 Bayreuth Festival, reproduced in Mack (1976) Plate 164.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]