Eivissa, Eivissa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Eivissa, Eivissa
Escut d'Eivissa.svg Ibiza flag.svg
Situación xeográfica
Localització d'Eivissa respecte de les Pitiüses.svg
Estado: España España
Comunidade autónoma: Illas Baleares Illas Baleares
Provincia: Illas Baleares Illas Baleares
Illa: Eivissa
Xeografía
Altitude: 99 msnm
Superficie: 11,14 km²
Poboación
Poboación total: 49.388 hab. (2011)
Densidade de poboación: 4.433,39 hab./km²
Xentilicio: Eivissenc/a
Ibicenco/a
Información
Código postal: 07800
Alcalde: Marienna Sánchez-Jáuregui Martínez (PP)
Sitio na web: www.eivissa.es

Eivissa (en castelán: Ibiza) é un concello das Illas Baleares, en España. Encóntrase na zona leste da illa de Eivissa, sendo a súa capital. Esténdese por unha área de 11,14 km² onde no ano 2011 vivían 49.388 habitantes.

A súa actividade económica inscríbese eminentemente dentro do sector servizos, coa industria turística e o pequeno comercio, como eixos fundamentais. Dado o seu carácter de cidade principal, Eivissa asume as funcións propias dunha capital, ofrecendo moitos dos seus servizos ao resto de municipios da illa. Acolle a sede do Consello Insular de Eivissa (órgano de goberno insular similar aos cabidos canarios). O porto de Eivissa, situado nunha baía natural, é o principal acceso por mar á cidade e á súa vez é o acceso principal, xunto ao aeroporto, para toda a illa.

Índice

[editar] Historia

Iboshim, a cidade de Bes, foi fundada polos fenicios no ano 654 a. C. (segundo os textos clásicos). O núcleo urbano compúñase dunha acrópole e unha zona portuaria na beira da baía. Tamén contaba con templos e zonas artesanais con importantes olerías. Ademais conta cunha das máis grandes necrópoles de época púnica con preto de 3.000 hipoxeos escavados na roca nunha loma próxima á cidade chamada Puig des Molins. Calcúlase que no século V a. C. a cidade tiña entre 4.000 e 5.000 habitantes. Posteriormente foi aliada dos cartaxineses, converténdose nun centro comercial de gran vitalidade que exportaba produtos manufacturados a diferentes lugares do Mediterráneo.

A cidade antiga (Dalt Vila)

Logo da destrución de Cartago no ano 146 a. C. a cidade mantivo a súa autonomía política e comercial e continuou, ata con maior intensidade, a actividade comercial e industrial como cidade federada de Roma, federación da que non se coñece o ano de inicio. Esta etapa finalizou cando Vespasiano converteuna en municipio romano no ano 70, co nome de Municipius Flavius Ebusitanum e coñecida normalmente como Ebusus.

Comezou entón un período de decadencia que durou case toda a fase imperial romana ata a chegada dos vándalos no ano 424, e a súa posterior ocupación polos bizantinos e árabes.

A cidade foi conquistada o 8 de agosto de 1235 por tropas do arcebispo de Tarragona Guillem de Montgrí, o infante Pedro de Portugal e o nobre Nuno Sanç baixo o encargo de Xaime I o Conquistador (rei de Aragón).

A parte antiga da cidade é coñecida como Dalt Vila ("cidade alta"). A área medieval de Dalt Vila foi fortificada por Filipe II para protexer a cidade de ataques de otománs e piratas, xa que o triplo recinto defensivo, de orixe árabe, non era suficiente. As obras foron encargadas ao enxeñeiro italiano Giovanni Battista Calvi .

Devandito recinto fortificado, acabado a finais do século XVI, é un dos recintos abaluartados mellor conservados, xunto co de Cartagena de Indias e forma parte do Patrimonio da Humanidade desde 1999.

Existen moitas afinidades coa cultura, costumes e gastronomía fenicio-arábigas (folklore, gastronomía, costumes sociais) debido á súa historia.

Eivissa fíxose mundialmente coñecida nos anos sesenta, grazas ao movemento hippy. Hoxe en día quedan aínda algunhas colonias hippies na illa, pero tamén están alí instaladas colonias do movemento clubber. Aínda que se lle segue visitando polas súas praias, o seu ambiente nocturno, as súas discotecas de moda, as súas tendas e as súas terrazas de moda.

[editar] Demografía

Dalt Vila

Evolución da poboación de Eivissa dende a década dos 50 ata agora:


[editar] Lugares de interese

Ses Taules, porta renacentista de entrada á cidade.

Destacan a catedral (do século XIV) e as murallas renacentistas do século XVI, incluídas no conxunto histórico artístico de Dalt Vila declaradas en 1999 patrimonio da humanidade. Tamén destacan o Palacio Episcopal, o concello (antigo convento Dominico), o castelo que domina a cidade e a máis importante necrópole púnica do Mediterráneo e o seu porto, activo desde a época fenicia.

[editar] Política

O reparto de escanos quedou deste xeito:


UM PP PSOE Outros Total
2007 0 9 12 0 21

[editar] Festividades

  • En maio é habitual que na cidade de Eivissa celébrese un festival medieval.
  • O día 5 de agosto celébrase a festividade de Santa María, A nosa Señora das Neves, patroa de Eivissa.
  • O día 8 de agosto celébrase a festividade do municipio en honra a San Ciriaco, tamén se lle coñece como o día da conquista.

[editar] Véxase tamén

Concellos das Illas Baleares Flag of the Balearic Islands.svg
Alaior | Alaró | Alcúdia | Algaida | Andratx | Ariany | Artà | Banyalbufar | Binissalem | Búger | Bunyola | Calvià | Campanet | Campos | Capdepera | es Castell | Ciutadella de Menorca | Consell | Costitx | Deià | Eivissa | Escorca | Esporles | Estellencs | Felanitx | Ferreries | Formentera | Fornalutx | Inca | Lloret de Vistalegre | Lloseta | Llubí | Llucmajor | Manacor | Mancor de la Vall | Maó | Maria de la Salut | Marratxí | es Mercadal | es Migjorn Gran | Montuïri | Muro | Palma | Petra | sa Pobla | Pollença | Porreres | Puigpunyent | ses Salines | Sant Antoni de Portmany | Sant Lluís | Sant Joan de Labritja | Sant Joan | Sant Josep de sa Talaia | Sant Llorenç des Cardassar | Santa Eugènia | Santa Eulària des Riu | Santa Margalida | Santa Maria del Camí | Santanyí | Selva | Sencelles | Sineu | Sóller | Son Servera | Valldemossa | Vilafranca de Bonany  
Illas de Mallorca | Menorca | Eivissa | Formentera


[editar] Ligazóns externas

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría:
Ferramentas persoais
Espazos de nomes

Variantes
Accións
Navegación
Imprimir/exportar
Caixa de ferramentas
Outras linguas