Condrictios

Os peixes condrictios (Chondrichthyes, do grego χονδρος khóndros, "cartilaxe", e ιχθύς ikhthýs, "peixe") son unha clase de vertebrados acuáticos caracterizados por teren o esqueleto cartilaxinoso, a diferenza do esqueleto dos peixes óseos (osteíctios), que o teñen osificado.

Esquema xeral dun peixe cartilaxinoso

Comprende os elasmobranquios (tiburóns, raias) e os holocéfalos (quimeras).

• 

  Un tiburón (Carcharhinus melanopterus)

• 

  Unha raia (Raja clavata)

• 

  Unha quimera (Chimaera monstrosa)

Características xerais

Os condrictios presentan tanto caracteres evolucionados como caracteres primitivos (como a súa anatomía básica). Entre os caracteres evolucionados destacan dous: a suspensión e estrutura das aletas e a estrutura e composición das mandíbulas e da dentición que, segundo a especie, pode presentar formas máis evolucionadas ou máis primitivas. Otro carácter avanzado é o seu sistema inmunitario.

Obsérvase neste grupo unha clara tendencia ó xigantismo, como medida para evitar a depredación. Os tiburóns típicos teñen unha lonxitude de dois metros ou máis, e as raias típicas chegan a un metro, proporcións que resultan moi grandes para o estándar dos vertebrados.

Os dentes non están fusionados á mandíbula e son substituídos por dentes novos de forma continua, rápida e en serie, grazas a unha cavidade que posúen ó longo do bordo da mandíbula. Esta característica permítelles ter sempre dentes novos que substitúen a aqueles que se van rompendo, desgastando e desprendendo. Poden ter dentes aserrados, con función cortadora; dentes afiados, para capturar as presas; e dentes planos (en moitas raias) para moer o alimento.

Aberturas branquiais

Respiran a través de branquias durante toda a súa vida. As branquias non están protexidas por opérculos, como noutros peixes, senón que se abren directamente ó exterior a través de 5 ou 7 fendas branquiais, no caso de raias e tiburóns, ou unha única, no caso das quimeras.

A principal diferenza respecto a outros peixes é o seu esqueleto formado principalmente por cartilaxe e non por óso. Tamén, o carecer de vexiga natatoria: esta ausencia obrígalles a manterse nadando constantemente ou pousarse no fondo do mar, sen poder manter unha posición estática na columna de auga.

Sentidos

Posúen un agudo sentido do olfacto e son quen de detectar o sangue a longas distancias. A vista está menos desenvolvida e só poden detectar luces e sombras na auga.

Posúen nas liñas laterais e no fociño uns órganos sensoriais que lles permiten captar os estímulos eléctricos das contraccións musculares dos peixes nos que predan.

Anatomía externa

Presentan unha pel cuberta de escamas placoideas (tamén chamadas dentículos dérmicos), que se forman na derme e emerxen atravesando a epiderme. Están orientadas cara atrás e conseguen que a pel sexa moi resistente, á vez que se minimiza o rozamento coa auga grazas á redución das turbulencias xeradas na locomoción.

Reprodución

Ovo, coas prolongacións características para fixarse nas algas do fondo

A fecundación é interna. Os machos presentan unhas aletas transformadas, chamadas pterigópodos, con función de órganos copuladores.

É xeral a tendencia ó ovoviviparismo, aínda que tamén se dá o oviparismo ou mesmo o viviparismo. Outro fenómeno propio deste grupo é o da "oofaxia": canibalismo dentro do útero, onde un embrión come os outros ovos.

Clasificación

Os condrictios divídense en dúas subclases:

• Subclase Elasmobranchii
  • Superorde Batoidea
    • Orde Rajiformes (raias verdadeiras)
    • Orde Myliobatiformes (raias, ouxa, chucho)
    • Orde Pristiformes (peixes serra)
    • Orde Torpediformes (estrugas)
  • Superorde Selachimorpha
    • Orde Hexanchiformes (tiburóns primitivos)
    • Orde Squaliformes (melga)
    • Orde Pristiophoriformes (tiburóns serra)
    • Orde Squantina (peixe anxo)
    • Orde Heterodontiformes (tiburón cornudo)
    • Orde Orectolobiformes (tiburón balea)
    • Orde Carcharhiniformes (tiburóns)
• Subclase Holocephali
  • Orde Chimaeriformes
    • Familia Chimaeridae (quimeras)

Outros sistemas consideran os elasmobranquios como unha clase, dividida en dúas subclases: Holocephali e Selachii.

Véxase támén

Ligazóns externas

• Taxonomía NCBI