Abellaruco

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Abellaruco
Şahlûr.jpg
Estado de conservación
Risco baixo (LC)
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Aves
Orde: Coraciiformes
Familia: Meropidae
Xénero: 'Merops'
Especie: ''M. apiaster''
Nome binomial
''Merops apiaster''
Linnaeus, 1758
Distribución do Abellaruco

Distribución do Abellaruco

O abellaruco[1][2], ave rubideira [3] ou abelleiro[4][5] (Merops apiaster) é un paxaro rubideiro da familia dos merópidos, insectívoro, as abellas son a súa principal fonte de alimentación.
Vive no sur de Europa, en partes do norte de África e o oeste de Asia. É un paxaro migratorio, o inverno pásao na África tropical ou no noroeste da India. Pode chegar aos 27 ou 29 cm. É un paxaro con cores ricas, a gorxa amarela, o peito verde e ás azuis e verdes. O seu hábitat é o campo aberto e entre árbores e matos esparexidos, nun clima cálido. Aliméntase de insectos voadores, en especial abellas, pero tamén avespas, cázaas no aire; antes de comer as abellas quítalles o aguillón golpeándoas contra o chan, pode comer arredor de 250 abellas ao día.
Os abelleiros son gregarios, aniña en colonias nas ribeiras dos ríos, escavando buratos ou tobos, xeralmente ao comezo de maio. Tanto o macho como a femia coidan dos ovos.

Merops apiaster

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Conde Teira. M. A. (1999). Nomes galegos para as aves ibéricas: lista completa e comentada. Chiogossa, 1: 121-138
  2. Penas Patiño et al Guía de aves de Galicia. Baía Edicións, 2004
  3. Entrada abellaruco no Dicionario Gran Xerais da Lingua
  4. Dicionario Ir Indo
  5. Gran Dicionario Cumio

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Abellaruco