Rede social

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Instagram, rede social á que máis se lle dá uso para o novo fenómeno social das selfies.
Twitter, rede social de máis auxe nos últimos anos.
MySpace rede de gran importancia para músicos.
Facebook, unha das principais redes sociais.

Unha rede social é unha estrutura social composta por individuos ou organizacións que están relacionados de acordo a algún criterio, xa sexa parentesco e amizade (relación interpersoal) ou profesional (relación formal), entre outras. A maneira de representar ditos vínculos dase, normalmente, mediante nodos (individuos ou organizacións) e liñas de unión entre eles. Unha rede social en sentido amplo pode definirse como unha ferramenta telemática que ten como base a Web, organízase a través de perfís persoais ou profesionais dos usuarios e ten como obxectivo conectar secuencialmente estes perfís a través de categorías.[1]

O termo rede social ten un forte vínculo coas comunidades virtuais. Isto débese a que comparten a similitude de que son unha serie de agrupacións de persoas na internet que teñen temas e intereses en común.

Tuenti, rede social creada por galegos.

Historia[editar | editar a fonte]

É complicado dicir con exactitude cal foi a primeira Rede Social, xa que non existe un consenso acerca disto. A orixe das Redes Sociais é moi difusa e o seu crecemento acelerado ademais de existir diversos puntos de vista. Malia que para moitos o termo Rede Social poida soar a algo novidoso e cun curto período de vida o certo e que conta cunha lonxevidade de máis dunha década.[2]

Para Campos F. (2008) a rede social comeza no Renacemento co nacemento das universidades europeas. Isto fai que a necesidade de ilustración e comunicación da sociedade moderna se faga cada vez mais necesaria polo que a aparición do que hoxe coñecemos commo redes socias vaise achegando.

Co crecemento das redes de comunicación como as vías do tres e a tecnoloxía xunto co nacemento de Internet, construiu o que hoxe en día entendemos por "Rede Social".

Aínda que se atribue o nacemento da primeira Rede Social no ano 1994 á Geocities, Carmen e Manuel (2007) afirman que a primeria rede social, tendo en conta a definición mencioada anteriormente e en canto o ámbito dixital, pódese remontar ó ano 1971 co primeiro mail, no que se podía intercambiar información con demáis persoas.

Geocities, mencioada no parrágrafo anterior, posuía unha estrutura moi dinámica na cal os usuarios creaban os seus propios perfís, ubicándoos en "barrios" para así poder interactuar entre eles.[3]

Un ano despois, no 1995 Randy Conrads funda o enderezo web que levaba por nome Classmates. Classmates era un sitio cuxa finalidade era que os seus usuarios puidesen atopar e seguir mantendo o contacto con antigos compañeiros de instituto, universidade ou do ámbito laboral. Neste mesmo ano a rede theglobe.com comeza a súa andadura como comunidade de usuarios e usuarias capaces de crear a súas propias páxinas persoais e interactuar entre eles.[4]

Non é ata ano 1997, cando aparece a primeira rede social moderna, SixDegrees. Esta rede partía da base de que para poder comunicarnos con calquera persoa do planeta só eran precisos seis intermediarios, a partir dunha persoa coñecida. Moitos investigadores ven en SixDegrees a primeira rede social que máis se asemella ás características das redes sociais actuais. Este enderezo chegou ao seu fin tres anos despois do seu nacemento.[4]

No ano 2000, coa entrada do novo mileno, internet acada os setenta millóns de ordenadores conectados, dando lugar ao que se coñece como "Burbulla de Internet". No ano 2003 nacen My Space e Facebook. Esta ultima creada nun primeiro momento como plataforma para conectar aos estudantes de Harvard.[2]

A comezos do ano 2000, especialmente entre o 2001 e o 2002, aparecen os primeiros sitios web que promoven o armado de redes baseados en círculos de amigos en liña. Esta era precisamente o nome que se utilizaba para describir ás relacións sociais nas comunidades virtuais. Estes círculos popularizáronse no 2003, coa chegada de redes sociais específicas, que se ofrecían xa non só para re atoparse con amigos ou crear novas amizades, senón como espazos de intereses afíns.

Na actualidade existen máis de 200 redes sociais, con máis de 800 millóns de usuarios en todo o mundo. Unha tendencia que crece cada mes.[5] Esta tendencia está xerando a fiebre das redes social, a cal se incrementa cos avances tecnolóxicos e co gran abanico existentes de redes sociais.

Usos principais[editar | editar a fonte]

En canto aos catro fins básicos que cumpren as redes sociais, encontramos os seguintes:[6]

  • Mantemento de amizades: permite  seguir en contacto con amigos, excompañeiros de traballo, coñecidos do verán, etc. , que sen a existencia deste tipo de servizos, a relación entre eles iríase perdendo, como xa sucedeu dende tempos inmemoriais previos á orixe das redes sociais.
  • Nova creación de amizades: como se apuntaba no fin anterior, as redes manteñen o contacto entre persoas que se coñecen, pero cada unha delas, relaciona dunha forma ou doutra, aos seus contactos con segundas ou terceiras persoas, que poden a súa vez interactuar e coñecerse. Isto conflúe na teoría de “Seis grados de separación” de Frigyes Kartinthy, o cal indica que non é preciso contactar con máis de seis persoas para atopar a alguén seguindo as súas redes de amigos e coñecidos. É dicir, dúas persoas calesqueira do planeta  están destinadas a relacionarse sin sabelo e só habería que acudir a seis “pasos intermedios” para establecer dita relación.
  • Entretemento: existe un perfil de usuarios que as utiliza como portal de entretemento, onde exploran e se poñen ao día sobre vidas axenas. Correspóndese co recursos de observar o que acontece sen ser visto (voyeurismo), o que supón unhan forma de relación específica deste tipo de comunicación. Sen embargo, as redes socias tamén ofrecen outras posibilidades como son as aplicacións coas que conta, facendo que o usuario participe activamente e pase máis tempo conectado. Un exemplo pode ser a “granxa en liña” de Facebook, que compromete ao usuario á creación e coidado desta.
  • Xestión interna de organizacións empresariais: este uso está circunscrito a empresas dentro de cuxa estrutura se crean redes sociais privadas para axilizar trámites, comunicacións, conferencias, informes ou se crean outras redes simplemente para poder estar en contacto con profesionais do sector, tanto a nivel laboral como personal.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Unha das clasificacións máis coñecida das redes sociais na internet é a seguinte[7]:

  • Horizontais ou xerais: non teñen unha temática específica senón que os usuarios poden participar dun xeito libre. A súa principal función é a de relacionar persoas mediante as ferramentas que cada aplicación facilita, este tipo de redes sociais posibilita a interrelación xeral, sen un propósito concreto. Algúns exemplos deste tipo de redes son: Facebook e Twitter. Cabe mencionar que hai dous tipos de redes sociais horizontais:
    • Abertas: son de acceso libre.
    • Pechadas: para acceder a elas tes que convertirte en membro.[8]
  • Verticais ou especializadas: están destinadas a un público específico, as persoas acoden a elas cun obxectivo compartido entre os seus membros. Á súa vez, estas clasifícanse nos seguintes tipos:
    • Profesionais: o seu fin é establecer conexións para compartir información en torno a determinadas temáticas de interese para os participantes. Un exemplo representativo é Linkedin.
    • De lecer: a súa fin é xuntar a persoas que teñen fins comúns en relación ós deportes, á música, ós videoxogos, etc. Exemplos coma Wipley ou Dogster.
    • Mixtas: son unha combinación das dúas anteriores. Un exemplo é Yuglo.
    • Académicas: destinadas a profesores, alumnos e investigadores para que compartan documentos, debatan sobre certos temas de interese académico, publiquen as súas creacións, entre outros. Un exemplo é Stellae (rede social) creada na Universidade de Santigo de Compostela co fin de unir a un grupo de persoas que están en proceso de aprendizaxe dunha disciplina relacionada coas tecnoloxías aplicadas no ámbito educativo).

Análise de redes sociais[editar | editar a fonte]

O análise de redes sociais é un método para identificar as estruturas sociais, na sociedade, que xorden das distintas formas de relacionarse. Pero tamén sendo un conxunto de técnicas metodolóxicas, compartida como un novo paradigma nas ciencias sociais. (Sanz, 2003)[9]

O análise de redes sociais coñecido como ARS (Social network analysis),ten como finalidade o análises das estruturas sociais ou estruturas das relacións sociais, emerxentes das relaciones entre os distintos actores (individuos, distintos grupos sociais, organizacións,nacións.. en definitiva na sociedade no seu conxunto).

O obxecto principal do ARS son as redes sociais, incluso, con elas, a súa morfoloxía, os patróns de comportamento xeral da rede e a relación dos individuos que a compoñen.

Normalmente, o análise de redes sociais e as súas estruturas ,estuda a conduta dos actores, concretamente dos individuos a dous niveis. A nivel micro( A este nivel centrase na conduta individual) estuda os patróns das relacións (a estrutura da rede), e a nivel macro (centrase nas estruturas sociais e económicas) analiza as interacción entre os dous niveis.

Ademais, o ARS pretende determinar a estrutura xeral da rede de estudo, os grupos e as posicións dos diferentes actores.

Elementos das redes[editar | editar a fonte]

Os elementos centrais son os actores, as relacións entre os actores e os limites da rede.(Leonidas, 2011)[10]

  • Os actores poden ser individuos, grupos ou institucións. Unha das formas de caracterizar as redes é en base a natureza e a cantidade, diferenciando distintos modos, os cales se refiren a cantidade de tipos distintos de entidades sociais vinculados a unha rede. Existen distintos tipos de modos (modo, 1, modo 2 e modo N) os cales se diferencian pola focalización que se lle da.
  • As relacións, son as conexións entre un par ou varios actores. Estas diferéncianse segundo a direccionalidade da relación, distinguido transativa cando é recíproca e directiva cando non existe reciprocidade.E, por outro lado, a densidade da relación.
  • Os límites da rede, son o criterio que determina a pertenza dos actores a rede.

Algúns exemplos[editar | editar a fonte]

A continuación algúns exemplos de redes sociais que se empregan na actualidade:

MySpace[editar | editar a fonte]

Artigo principal: MySpace.

MySpace entrou no ano 2003 e a diferenza do resto das redes sociais dálle a opción do usuario de personalizar as súas propias páxinas. Xurdiu como unha rede para adolescentes pero máis tarde atraeu a outros grupos de idade. A data de hoxe, os que máis importancia teñen nesta rede son os músicos, seguidos da xente nova e adultos que pasaron xa a etapa universitaria.

Algunhas das carcterísticas que ten son os mensaxes que se publican nun "tablón de anuncios" entre todos os amigos do teu propio Myspace. Pódese facer lista de amigos para facilitar a mensaxería entre os usuarios e esta borrarase aos dez días.

Pódese acceder a él dende a teléfono móvil e podes activar un servicio da propia rede social que mostra as noticias e onde os usuarios teñen permiso para calificar as noticias e obtén unha serie de votos.

Facebook[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Facebook.

Facebook xurdeu en 2004 en mans de Mark Zuckerberg e foi fundada polo mesmo e o apoio doutras persoas. Apareceu na súa orixe coma páxina para universitarios, na que para entrar se estaba na obriga de que os usuarios deran unha dirección de correo electrónico que gardase relación con institucións educativas. Aínda que se instalase coma unha rede relativamente pechada, máis tarde ampliouse para incluír primeiro a estudantes de secundaria, profesionais e, finalmente, todos os usuarios potenciais de Internet.

Trátase dunha rede social totalmente gratuíta a través da cal se conectan milleiros de persoas. Esta rede foi medrando de xeito continuo e rapidamente por diferentes motivos, entre os cales cabe destacar as facilidades de acceso que ofrece e tamén a posibilidade de acceso dende dispositivos móviles[11].

No Facebook só se poden facer públicos os perfís a outros usuarios do sitio. Outra característica que o distingue é a capacidade para desenvolvedores externos de crear aplicacións o que permite a cada usuario personalizar o seu perfil e realizar outras tarefas. Entre as mesmas pódese resaltar a xestión dun espazo persoal a través de distintas accións: creación de álbums de fotos e vídeos, o compartimento dos mesmos, creación de eventos, compartir a situación do usuario, estado de ánimo, en xeral diversa información a nivel persoal que é compartida co resto dos usuarios. Ademais de ser un espazo onde se establece relación con xente coñecida, e onde tamén podes coñecer xente nova, permite tamén o lanzamento e promoción de negocios para así manter relación cos seus clientes; para o que Facebook funciona de xeito similar a unha páxina.A finais do 2014 contaba con aproximadamente 1 350 000 000 milleiros de usuarios [12] "Red Social" é unha película que reflexa a creación de Facebook.[13]

Tuenti[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Tuenti.

Tuenti está dirixido a persoas maiores de 14 anos, as cales, soamente poden acceder a través de invitación ao correo electrónico. Permite ao usuario crear o seu propio perfil e compartir fotos, vídeos e blogs cun nivel de privacidade personalizable. Ademais, permite a posibilidade de etiquetar a amigos nas fotos e crear eventos (posibilidade que tamén outorgan Facebook e Twitter). Soamente os teus amigos poden acceder ao teu perfil e existe a opción de configurar quen pode ver o teu tablón, descargar as túas fotos, ver o teu número de teléfono ou enviarche mensaxes privadas dende o panel de preferencias.

En principio, igual que Facebook, foi creada como unha rede para universitarios e xente coñecida do creador, Zaryn Dentze, un estadounidense residente en Madrid, pero máis tarde, e por mor do seu éxito, foise estendendo e todo o mundo pode rexistrarse recibindo invitación dun amigo, cun límite de 10 invitacións por usuario. O obxectivo desta rede social é trasmitir información entre o teu grupo de amigos.

A orixe do nome tuenti xurdiu pola necesidade de que o nome incluíse os termos “tu” e “ti”, e dese xeito apareceu o nome, sendo unha fusión que significa “tu entidad”. En inglés, tuenti significa vinte, xa que esa é a franxa xeracional máis común entre os usuarios que forman parte da rede. O seu uso está prohibido para realizar accións ilegais, racistas, pornográficas, abusivas, etc.

Tuenti conta cun Servizo de telefonía por Internet (Tuenti VoIP), que permite ao usuario realizar chamadas aos seus contactos.[14][15]

En febreiro de 2016 Tuenti decidiu pechar a súa rede social cunha estratexia con nome propio: Photos Project. Grazas a este proyecto os usuarios poden baixar todas as súas fotografías mentres Tuenti opta por un novo enfoque centrándose unicamente na súa operadora móvil virtual (OMV). Esta compañía propiedade de Telefónica quere aumentar o seu crecemento como operadora mellorando os presupostos, o modelo de negocio, as estratexias de marketing, etc.[16]

Twitter[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Twitter.

Twitter constitúese como a ferramenta de comunicación inmediata máis viral e rápida que existe. Foi creada no 2006 en San Francisco por Evan Williams, Noah Glass, Jack Dorsey e Biz Stone. Twitter é un termo inglés que se pode traducir como trinar, de aí que o seu icono sexa un páxaro. Permite a cada usuario publicar actualizacións persoais, á vez que permite ler as de outros usuarios (posibilitando a inclusión de vídeos e fotos). Estas mensaxes ou tweets teñen un máximo de 140 caracteres. Un usuario pode seguir os tweets doutro facéndose seguidor do mesmo, e á súa vez ser seguido polos demais.

Algúns termos dos que se oe falar a consecuencia desta rede son: tweets, seguidores ou followers, temas populares ou trending topics, retweets (compartir unha mensaxe doutra conta), favorito (marcar como destacada unha publicación) e hashtag (simbolizado por # que sirve para crear unha lista dende a cal se pode acceder a todas as mensaxes coa mesma etiqueta ou hashtag).

Unha conta de Twitter pode ser pública ou privada, se é privada terase que aceptar persoalmente as solicitudes individuais de quen quere formar parte dos seus seguidores. Ademais, permite engadir enlaces de noticias e deixar que os nosos seguidores as lean se as consideran de interese.Os estudantes considérana coma un instrumento que lles permite mellorar os seus coñecementos e redes de amizade. Non obstante, os profesionais encontran nesta rede unha oportunidade para impulsar as súas creacións.[17]

O éxito de Twitter débese ao interese que suscita o seu contido, necesidades, noticias, ofertas, etc.[18]

Cabozo[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Cabozo (rede social).

Cabozo xurdiu no ano 2007 grazas ao programador Antonio Mariño. Inicialmente fora denominado como Pantry (en inglés, despensa)[19], e non foi até 2008 cando mudou a súa denominación até a actual, representandoa cun horreo e mostrando que a páxina aparece integramente en galego e converténdose así na rede social galega. Para o rexistro en cabozo é necesario contar cun convite que proporcionan os que xa son membros ou os propios administradores. Malia todo, non foi até 2009 cando se abriu ao público. Cabozo conta cunha comunidade darredor de 7.000 persoas entre os usuarios rexistrados na propia web e os seus seguidores en distintas plataformas sociais[20].

Instagram[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Instagram.

Instagram xurdiu no ano 2010 e foi creada por Kevin Systrom e Mike Krieger. Foi deseñada orixinalmente para iPhone. O seu nome provén das fotografías intantáneas, tomadas con cámaras Polaroid. Permite aos usuarios aplicar efectos fotográficos como once filtros dixitais, marcos, cores retro e vitange, e posteriormente partillalas en diferentes redes sociais como FacebookTumblrFlickrTwitter ou Vkontakte.

Para empregar Instagram é preciso rexistrarse na propia rede, a través dunha dirección de correo electrónico. Unha vez rexistrado, podes acceder aos teus contactos mediante Facebook.[21]

Ademais de compartir as túas fotos, podes ver as imaxes que publican os teus amigos, existindo diversas opcións de: gostar, mencionar e comentar.

Youtube[editar | editar a fonte]

Youtube, rede social que conta con vídeos para a súa reproducción.
Artigo principal: Youtube.

Youtube é un portal de Internet que permite os seus usuarios ver vídeos ou subir os seus propios videos creando un canal. Foi creado en febreiro de 2005 por Chad Hurley, Steve Chen e Jawed Karim. Unha das súas principais innovacións foi a visualización de vídeos en streaming,e decir, sen a necesidade de ter que descargar o archivo no ordenador o que fixo máis rápida a visualización de distintos vídeos. Empezou coma un servizo de publicacións de vídeos persoais, pero creceu moi rápido e empezaron a publicarse fragmentos de películas, programas de televisión e vídeos musicais (videoclips). Outro paso importante no cal Youtube ganou popularidade foi a posibilidade de incluir os seus vídeos noutras páxinas webs con tan só copiar un código HTML, chegando así a todos os sitios.

Na actualidade é unha das plataformas mundiales para compartir información e facer publicidade. Pódense deixar comentarios e darlle a me gusta ou non me gusta en cada video; o que propicia unha interacción entre persoas de todo o mundo, isto é o que o converte nunha rede social a gran escala. Ademais, dánse a coñecer autores ou artistas e algúns deles descoñecidos que queren mostrar o seu traballo ó resto do mundo.[22]

Stellae[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Stellae (rede social).

O Grupo de Investigación Stellae xorde a comezos do ano 1997. Forman parte del distintos investigadores das Ciencias da Educación. O seu obxecto de análise son os procesos de ensino e aprendizaxe así como a formación e desenvolvemento dos profesionais que ocupan o noso sistema educativo.

A rede social do Grupo Stellae trátase dunha rede social que inclúe foros de discusión, blogs, micro-blogging no espazo central, perfís de usuario, listas de amigos, pantalla de actividades, muro persoal, calendario, favoritos e páxinas. Cando o usuario engade un contido a plataforma, xa sexan textos, imaxes ou/e sons, ten a opción de sinalar con quen quere compartilo coas seguintes opcións: privado, amigos, todos os usuarios da plataforma ou público. Grazas a isto o contido pode estar aberto a rede e pode ser compartido favorecendo deste xeito a creación dunha sociedade da información.[23]

Snapchat[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Snapchat.

Snapchat é unha nova rede social fundada por un grupo de estudantes da Universidade de Stanford en septembro de 2011. Esta rede social funciona de xeito parecido ás demais redes sociais xa que permite engadir contactos e enviar mensaxes en forma de texto, fotos ou vídeos. Nas fotos ou videos que se publiquen pódese engadir texto ou facer debuxos, así como tamén decidir o rango de tempo de visualización nun marco máximo de dez segundos. O contido publicado nesta rede social destruirase pasadas 24 horas, pero hai a posibilidade de poder gardalo antes na galeria do teu móvil. Cando este contido vai dirixido a unha soa persoa, o destinatario só poderá velo unha vez e automáticamente despois destruirase.

Snapchat utilízase principalmente para retratar aspectos cotiás do día día, por iso considérase unha rede social menos perfeccionista que as demais. Tamén contén un apartado de chat e videochamada que permite poder enviar mensaxes instantáneas a quen ti queiras ou poder ver en directo a través de vídeo a persoa coa que estás falando.[24]

Tumblr[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Tumblr

Tumblr é outra rede social que se caracteriza por ser unha das poucas onde os usuarios poden compartir sete tipos de contidos: noticias, fotos, citas, textos, conversacións, audio e vídeos, e ten a vantaxe de que non ten límite de caracteres. Esta rede social está baseada nun microblogging que é unha forma de enviar frases e mensaxes breves. Algunhas das características que de definen o funcionamento da rede lémbranos a outras plataformas como Twitter e Facebook xa que pódese indicar aquilo que che gusta e tamén compartir e facer reblog. Un aspecto que caracteriza esta rede social é o seu atractivo visual no que os usarios poden elexir entre divesas plantillas. Actualmente esta plataforma conta coa versión en castelán.

En canto a datos estadísticos destaca que está no posto 41 do Top Mundial, con un global rank de 44 con máis de 280 millóns de usuarios no mundo e tamén que conta con 250 millóns de páxinas vistas cada semana.[25][26]

WhatsApp[editar | editar a fonte]

WhatsApp é unha aplicación de mensaxería instantánea, actualmente gratuita, que envía e recibe mensaxes mediante Internet, complementando servicios de correo electrónico, mensaxes curtas ou sistema multimedia. Ademais de empregar a mensaxería, os usuarios da libreta de contacto poden crear grupos e enviarse mutuamente, imaxes, vídeos e grabacións de audio. Segundo os datos de 2016, dita aplicación supera os 1,000 millóns de usuarios. Esta aplicación foi creada no ano 2009 por un grupo de traballadores de Yahoo. Logo, o 19 de febreiro de 2014 , a aplicación fo comprada polo grupo empresarial de Facebook por 19.000 millóns de dólares (deles 12.000 millóns corresponden a accións de Facebook e o resto en efectivo) . A principios de outubro de 2014 é anunciada a compra definitiva de WhatsApp por Facebook por un valor de 21.800 millóns de dólares. So unhas semanas despois daa compra, Whatsapp anunciou ter capacidade para realizar videochamadas no verán do mesmo ano. O despregamento definitivo do Voip chegou progresivamente durante o ano 2015 a tádalas plataformas móbiles.

Las posibilidades de WhatsApp varían en función del teléfono del que se disponga. Existen modelos que aceptan una versión básica y otros más avanzada. La versión básica de la aplicación permite además enviar fotografías, notas de audio y vídeos. También es posible compartir nuestra ubicación con el usuario que estemos chateando.

Telegram[editar | editar a fonte]

Telegram é unha aplicación de mensaxería instantánea que permite chatear con aqueles contactos que teñas rexistrados na tua axenda, con rapidez e seguridade ao mesmo tempo, xa que as mensaxes son encriptadas para evitar que outros poidan interceptalas e velas. Ademais permite a posibilidade de compartir fotos, vídeos e incluso documentos de diversos tipos.  [27]

Tamén conta con chats secretos, o que fai que as conversacións sexan discretas e os mensaxes cifrados, segundo o tipo de archivo, permitindo soamente que sexan recibidos polo usuario que teña a clave. Estreouse no ano 2013, inicialmente utilizado únicamente por teléfonos móviles, e no 2014 chegou a súa cima logrando un aumento no seu uso debido a fallos producidos na rede de WhatsApp. 

Con Telegram podes enviar mensaxes, fotos, vídeos e arquivos de calquera tipo pero tamén crear grupos de até 5000 persoas ou canles para facer difusións a audiencias ilimitadas.[28]

LINE[editar | editar a fonte]

LINE é unha aplicación permite enviar mensaxes de texto, fotos, vídeos e realizar chamadas ou videochamadas. A peculiaridade desta aplicación son os adhesivos virtuais ou tamén chamados stickers que se poden engadir nas túas conversas ofrecendo así, unha forma entretida e dinámica de establecer comunicación con outros usuarios. Ademais, unha característica excepcional é que se pode seguir a artistas ou marcacs favortias presentado a posibilidade de coñecer as ofertas, produtos e últimas actualizacións. Está dispoñible tanto para equipos Android, iPhone, BlackBerry, Windows Phone como computadoras Mac ou Windows, o que a convirte nunha alternativa moi versátil.[29]

Google+[editar | editar a fonte]

Tamén escrita como Google Plus. Rede social que se integra con outros productos de Google e permite compartir información, links e fotos cos teus contactos e amizades. Ofrece a posibilidade de editar fotos usando funcións avanzadas, filtros creativos, textos, etc.[30]

Un dos seus servicios gratuitos e máis potentes é Hangouts de Google+ que facilita o traballo en equipo e a atención de clientes en remoto, posto que se poden establecer videoconferencias, compartir presentacións e ata o escritorio do teu equipo.[31]

Pinterest[editar | editar a fonte]

Pinterest é unha plataforma para compartir imaxes que permite aos usuarios crear e administrar, en taboleiros persoais temáticos, coleccións de imaxes como eventos, intereses, hobbies e moito máis. Os usuarios poden buscar outros pinboards, 're-pin' imaxes para as súas propias coleccións ou darlles 'gústame'. A misión de Pinterest é "conectar a todos no mundo, a través de cousas que atopan interesantes".2 Fundada por Ben Silbermann, Paul Sciarra, e Evan Sharp,3 o sitio é manexado por Cold Brew Labs e financiado por un pequeno grupo de empresarios e investidores.

O seu nome derívase da suma de dúas palabras en inglés: "pin" e "interest".

Tango[editar | editar a fonte]

Tango é unha aplicación que se presenta como unha rede social, xa que conta cun servicio de mensaxería instantánea e permite compartir estados e contidos multimedia ao estilo de Facebook e atópase presente en máis de 200 países e conta con máis de 100 millóns de usuarios en todo o mundo.[32]

Esta aplicación conta cun servicio moi innovador xa que permite incorporar dentro das mensaxes fragmentos de cacións de Spotify, ademáis de poder coñecer persoas dende calquera parte do mundo axitando o smartphone ao estilo de WeChat. Os perfís desta rede social pode sincronizarse cos perfís de Facebook, o que facilita o encontro de persoas coñecidas e mexorando así as suxerencias de amigos. Tamén podes seguir as actualizacións de persoas famosas ou publicacións famosas que aparecen na sección de novas.[33]

Outra das características máis destacables de Tango é a de poder realizar chamadas de voz e videochamadas de forma gratuita a través duna rede 3G, 4G ou Wi-Fi. A aplicación pódese descargar gratuitamente tanto en Android, iOS, Blackberry, Windows Phone e Kindle. Dispón de filtros en tempo real durante as videochamadas e tamén dun editor de imaxes propio.[34]

Riscos nas redes sociais[editar | editar a fonte]

Có uso das redes socias aparence diferentes riscos asociados. É de destacar que na rede podemos aceder a contidos inapropiados, transmitir e recibir mensaxes discrminatorios ou vexatorios iu contidos que promoven enfermidades mentais e de saúde (anorexia, por exemplo). Por iso é necesario advertir sobre determinados riscos que poden xurdir na utilización da rede e, máis concretamente, nas redes sociais. Algún deles son:

  • Menores de idade: malia que a maioría das redes sociais establecen unha idade mínima para a creación dunha conta de usuario, é moi doado falsificar esta información. Débese crear conciencia e establecemento dun control paterno sobre os menores para evitar que estes sexan víctimas dos depredadores da rede.
  • Perfiles falsos: existen diferentes motivacións para a creación de perfís falsos como son : a suplantación de identidade, pedofilia, chantaxes e estafas entre outras. É importante saber a quen se agrega como amigo, especialmente a xente que non coñeces e que presenta unha foto de perfil demasiado chamativa. Tamén debemos coidar a información que compartimos xa que non sabemos ónde pode parar. Facebook conta con xente adicada a rastrear e eliminar contas falsas por iso o número delas tende a ser baixo.
  • Phishing: considérase como unha estafa que se desenvolve mediante enlaces falsos que na súa maioría están enfocadas á obtención de información persoal. Un exemplo son o engano de "¿Estás en este vídeo?" de Facebook.
  • Privacidade: Debemos ser moi coidadosos á hora de compartir información persoal tal como a dirección ou números de teléfono entre outros, xa que poden ser empregados por xente con malas intencións para dañarnos ou sacar beneficios. Tamén debemos ser coidadosos co que subimos xa que en moitos traballos estase pondo de "moda" a indagación nos perfiles dos empregados ou futuras contratacións É importante establecer unha privacidade para mostrar esta información á xente na que realmente se confía.
  • Acoso ou cyber bulling: As posibilidades de comunicación das redes fan que aumente o risco de intimidación, exclusión, maltrato ou incitación ao odio ou a intolerancia debido a globalidade das redes e a diversidade de usuarios.

Ademais destes riscos, as redes sociais poden chegar a crear adición entre os seus usuarios. Cando unha persoa ten adición ao uso da rede poden presentarse algunhas destes sinais[35]:

  • Privarse do tempo de sono (<5 horas) para estar conectado á rede.
  • Descoidar outras actividades, como poden ser as relación sociais, familiares, o estudo...
  • Pensar na rede constantemente e sentirse excesivamente irritado cando a conexión falla ou é lenta.
  • Recibir quixas por parte dos familiares ou amigos acerca do gran número de horas que se pasa diante dunha pantalla.
  • Mentir sobre o tempo dedicado ao uso da rede.
  • Presentar signos de aislamento social, irritabilidades e baixo rendemento escolar ou nos estudos.
  • Sentir unha euforia e activación inusual cando se está diante do ordendador.

No caso da adición existen tamén características individuiais da personalidade que a poden favorecer . Algunhas destas características son, por unha banda, a impulsividade, a disforia ou a búsqueda excesiva de emocións fortes, e por outra banda, a timidez excesiva, a baixa autoestima, ter unha visión distorsianada da imaxe corporal ou estilo de afrontamento inadecuado ante as dificultades cotiás.

As redes sociais no ámbito eduacativo[editar | editar a fonte]

O gran poder das redes sociais como ferramenta de comunicación, capaz de poñer en contacto as persoas, fai que estas sexan utilizadas cada vez máis para fins moi diversos, entre os cales se atopa o educativo.

A pesar de que a utilización das redes sociais no ámbito educativo aínda é algo que se está a desenvolver, cada vez son máis os casos que se unen a esta experiencia. Sendo estas, unhas excelentes ferramentas para por en contacto, dialogar, compartir coñecementos e comunicar a profesores e alumnos, a vez que se realiza unha aprendizaxe colaborativa. Sendo esta colaboración unha vantaxe para adquisición de aprendizaxes, xa que, como explica Moreno (como se expuso en García, 2008)[36]

-         A aprendizaxe colaborativa aumenta a motivación.

-         A información e coñecementos que aporta cada membro do grupo enriquece aos demais integrantes.

-         A gran diversidade de coñecementos e experiencias que se poñen en xogo, contribúen ao enriquecemento da aprendizaxe.

-         Ao poder debater os contido promove o pasamento crítico e a participación de todos os integrantes.

Ante esta gran revolución dixital que se da no mundo da ensinanza, tamén se da un cambio nas estratexias de ensinanza e  como non, nos roles profesor alumno. Agora o profesor en vez de simplemente dar contidos, tamén participa xunto co alumno/a no proceso de xerar coñecemento, dunha forma colaborativa e compartida. Este actúa como un guía, un orientador, xestionando a información no proceso de construción da aprendizaxe Por outra parte o alumnado exerce un papel fundamentalmente activo, sendo o protagonista da aprendizaxe e converténdose nun suxeito máis autónomo e autosuficiente (García, 2008)[36].

Existen diversas formas de usar as redes sociais no ámbito educativo, (De Haro, s.f.) expón as seguintes[37]:

·        Redes de sinaturas:

Dáse cando se crea unha rede específica para unha sinatura, cuxo fin pode ser moi variado, dende consultar dúbidas, realizar traballos a ir construíndo entre todos membros os contidos da sinatura dun xeito colaborativo e participativo.

·        Redes de centros educativos e grupos para crear comunidades internas:

Os grupos internos que se crean na rede poden ser de diversos tipos:

-         Grupos como lugar de resolución de dúbidas e de actividade académica dunha sinatura: é un lugar privado para o alumnado dunha determinada sinatura e o/a profesor/a. O seu uso pode ser: preguntar dúbidas, consultar notas...

-         Grupo como tablón de anuncios da sinatura: empregase como un lugar onde colgar as tarefas, traballos, deberes...

-         Grupos de alumnos/as: son moi útiles para a realización de traballos conxuntos. Neles pódese establecer un foro de discusión entre o alumando, compartir información, etc.

-         Grupos para tutorización de traballos.

Vantaxes das Redes Sociais na escola[editar | editar a fonte]

As Redes Sociais non son indiferentes na educación xa que, como campo social debe preguntarse polas novas necesidades que xorden do uso destes novos espacios. Unha rede social académica ten como fin último a construción e difusión do coñecemento xerando unha contorna de aprendizaxe cunha serie de implicacións pedagóxicas [38]:

  • Son facilitadoras da comunicación abrindo un canle para o encontro e variando as dinámicas interativas.
  • Son ferramentas de traballo que fomentan a aprendizaxe colaborativa xa que, intercambianse os esforzos entre os compeñentes do grupo. Deste xeito conseguimos beneficios tanto individuais como colectivos.
  • Mostran o estudante un mundo de infromación que poden conectar co mundo real.
  • O alumno pode ser o centro do seu proceso didáctico realizando aprendizaxes en función das súas motivacións e intereses (máis autonomía).
  • Formase unha intelixencia colectiva fruto da colaboración e compartición de informacións.
  • Reforzan as relacións internas do grupo creándose unha visión compartida e un sentimento de pertenza.
  • Permiten a actualización dos propios coñecementos acerca da tecnología xa que fai fácil a adaptación aos permanentes cambios e actualizacións tecnolóxicas que se producen.[39]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Castañeda, L. (2010). Aprendizaje con redes sociales: tejidos educativos para los nuevos entornos. MAD. 
  2. 2,0 2,1 Ponce, Isabel (2012). Redes Sociales - Historia de las redes sociales. 
  3. "Un poco de historia: El nacimiento de las redes sociales". 
  4. 4,0 4,1 Sedano, Gloria. "Historia de las redes sociales". 
  5. Erro no código da cita: Etiqueta <ref> non válida; non se forneceu texto para as referencias de nome http:.2F.2Fwww.me.gov.ar.2Fescuelaymedios.2Fmaterial.2Fredes.pdf
  6. Domínguez, David Caldevilla (2010-01-01). "Las Redes Sociales. Tipología, uso y consumo de las redes 2.0 en la sociedad digital actual". Documentación de las ciencias de la información (33): 45–68. 
  7. Zambrano, F. e Bucarelo, M. "Clasificación de las redes sociales". Consultado o 21/04/2015. 
  8. espais. "EspidiDoctor". www.espididoctor.com (en español). Consultado o 2016-05-04. 
  9. Sanz Menéndez, Luis (2003). "Análisis de Redes Sociales: o como representar las estructuras sociales subyacentes". Apuntes de Ciencias y Tecnología (7): 21–29. doi:http://digital.csic.es/bitstream/10261/1569/1/dt-0307.pdf |doi= incorrecto (axuda). 
  10. Aguirre, Julio Leonidas (2011). "Introducción al Análisis de Redes Sociales". Centro Interdisciplinario para el Estudio de Políticas Públicas. doi:http://www.pensamientocomplejo.com.ar/docs/files/J.%20Aguirre.%20Introducci%F3n%20al%20An%E1lisis%20de%20Redes%20Sociales.pdf |doi= incorrecto (axuda). ISSN 1668‐5245 |issn= incorrecto (axuda). 
  11. http://www.aulaclic.es/articulos/facebook.html
  12. http://www.abc.es/tecnologia/redes/20141028/abci-resultados-financieros-facebook-201410282211.html
  13. http://www.filmaffinity.com/es/film577699.html
  14. http://telos.fundaciontelefonica.com/url-direct/pdf-generator?tipoContenido=articuloTelos&idContenido=2011102509490001&idioma=es
  15. http://corporate.tuenti.com/es/legal
  16. "Tuenti cerrará su red social: sus 20 millones de usuarios no son rentables. Noticias de Tecnología". El Confidencial. Consultado o 2016-04-17. 
  17. Juan Diego Polo. "¿Qué es Twitter?". Consultado o 20/04/2015. 
  18. Carolina Velasco. "Cómo explicar lo que es Twitter a alguien que no ha oído hablar del tema". Consultado o 20/04/2015. 
  19. http://cabozo.com/wordpress/?p=949
  20. http://www.galiciaconfidencial.com/nova/9732.html
  21. Francisco Rubira. "¿Qué es Instagram y para qué sirve?". Consultado o 20/04/2015. 
  22. "Definición de YouTube — Definicion.de". Definición.de. Consultado o 2016-04-16. 
  23. Gewerc-Barujel, Adriana; Montero-Mesa, Lourdes; Lama-Penín, Manuel. "Colaboración y redes sociales en la enseñanza universitaria". Comunicar (en español) 21 (42): 55–63. doi:10.3916/c42-2014-05. 
  24. "Snapchat, la nueva red social que está sustituyendo a Facebook". Batanga. Consultado o 2016-04-16. 
  25. "Qué es y cómo usar Tumblr". Soluciones media. Consultado o 11/04/2016. 
  26. "Qué es Tumblr: conoce sus 7 características básicas". About. Consultado o 11/04/2016. 
  27. "Escudero, F. (s.d). Qué es y cómo instalar la aplicación Telegram". Consultado o 2016-04-17. 
  28. "Telegram F.A.Q.". Telegram. Consultado o 2016-04-17. 
  29. "Escudero, F. (s.d.).Qué es y cómo instalar la aplicación LINE.". Consultado o Consultado o 2016-04-17. 
  30. "Escudero, F. (s.d.). Google Plus". Consultado o 2016-04-17. 
  31. "López, B. (2014). Qué es Google+ (Google Plus), cómo funciona y qué te puede aportar.". Consultado o 2016-04-17. 
  32. "Las mejores aplicaciones para hacer llamadas gratis - AndroidPIT". AndroidPIT. Consultado o 2016-05-04. 
  33. "Cómo comenzar a usar Tango, el app de mensajería". CNET en Español. Consultado o 2016-05-04. 
  34. "Tango, la red social que te permite conocer gente de todo el mundo". NetXee (en español). Consultado o 2016-05-04. 
  35. Echeburúa, de Corral, Enrique, Paz (s.f.). "Adicción a las nuevas tecnologías y a las redes sociales en jóvenes: un nuevo reto". Adicciones: Revista de socidrogalcohol 22 (2): 91–96. ISSN 0214-4840. 
  36. 36,0 36,1 García Sans, Anna (2008). "Las redes sociales como herramientas para el aprendizaje colaborativo: Una experiencia con facebook.". RE-Presentaciones (5). 
  37. De Haro, Juan Jóse. "Redes Sociales en Educación" (PDF). 
  38. Isabel, Fernández Menor,. "Redes sociales, motivación y participación. El lugar de la evaluación en un estudio de caso". hdl.handle.net. Consultado o 2016-04-17. 
  39. "Conoce las ventajas que otorgan las redes sociales a los estudiantes". About.com en Español. Consultado o 2016-05-04.