Lonxevidade

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Comparación da esperanza de vida de homes e mulleres en función de países e territorios segundo foi definida no 2011 polo CIA Factbook.[1][2]

A lonxevidade e a duración da vida son conceptos relacionados coa bioloxía e coa evolución das células e órganos de compoñen os corpos dos seres vivos, e transformacións co transcorrer da súa vida. No caso do ser humano a lonxevidade posúe importantes conexións con aspectos demográficos da sociedade, e aspectos sociolóxicos do individuo. En xeral ten que ver coa duración de vida dun ser humano ou dun organismo biolóxico e utilízase con máis frecuencia en referencia á terceira idade ou a idade dun ser vivo, por exemplo a lonxevidade dunha árbore.

As reflexións sobre a lonxevidade adoitan ir ligadas ó recoñecemento da brevidade humana e inclúen discusións sobre métodos para estendela máis aló do límite tido como normal. O tema foi non só unha preocupación da ciencia, senón tamén da literatura de viaxes, ciencia ficción e novelas utópicas.

Existe bastante dificultade en atopar a maior duración da vida humana mesmo coas modernas técnicas estandarizadas de verificación, debido a datas de nacemento inexactas ou incompletas. Múltiples lendas nas diferentes culturas e contextos relixiosos pretenderon extraordinarias lonxevidades, tanto no pasado, como a de Metuxalén na Biblia, como no futuro.[3]

Esperanza de vida[editar | editar a fonte]

A esperanza de vida é a media da cantidade de anos que vive unha certa poboación nun certo período.

Adóitase dividir en masculina e feminina, e vese influenciada por factores como a calidade da medicina, a hixiene, as guerras, etc, aínda que actualmente adóitase referir unicamente ás persoas que teñen unha morte non violenta. A esperanza de vida como indicador social é empregado polos sociólogos para medir o grao de desenvolvemento dun país, pero os datos poden ser relativos en tal sentido porque poden ser alterados por guerras, epidemias, violencia e outros fenómenos diferentes ós indicadores económicos. En moitos casos persoas de países subdesenvolvidos ou en vías de desenvolvemento ou de culturas naturais poden ter unha gran lonxevidade que contradi o suposto de que a maior desenvolvemento, maior esperanza de vida.

As persoas máis lonxevas do mundo[editar | editar a fonte]

Yvonne Calment, filla.

Persoas que exceden os cen anos non son só do interese científico, senón tamén do público en xeral interesado en alargar de maneira saudable os seus anos de vida. A seguinte é unha lista das persoas rexistradas na idade contemporánea que excederon máis de cen anos de vida.

O Grupo Xerontolóxico de Investigación, fundado entre 1990 e 1992 nos Ánxeles, busca persoas que superen os 110 anos de idade e incluíu o nome das seguintes persoas:

  • Jeanne Calment (1875-1997): É a persoa da contemporaneidade cientificamente documentada que viviu exactamente 122 anos e 164 días.
  • Jirōemon Kimura (1897-2013): O home máis lonxevo verificado da historia viviu 116 anos e 54 días.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. CIA World Factbook, ed. (n.d.). "Life expectancy at birth, Country Comparison to the World". US Central Intelligence Agency. Arquivado dende o orixinal o 28 de maio de 2014. Consultado o 12 de xaneiro de 2011. 
  2. CIA World Factbook, ed. (n.d.). "Field Listing: Population, Country Comparison to the World". US Central Intelligence Agency. Arquivado dende o orixinal o 25 de decembro de 2018. Consultado o 12 de xaneiro de 2011. 
  3. "Foron, pois, os anos de Metuxalén, novecentos sesenta e nove anos; e morreu".

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Boia L (2005). Forever Young: A Cultural History of Longevity from Antiquity to the Present Door. Reaktion Books. ISBN 1-86189-154-7. 
  • Carey JR, Judge DS (2000). "Longevity records: Life Spans of Mammals, Birds, Amphibians, reptiles, and Fish.". Odense Monographs on Population Aging 8. ISBN 87-7838-539-3. 
  • Carey JR (2003). Longevity. The biology and Demography of Life Span. Princeton University Press. ISBN 0-691-08848-9. 
  • Gavrilova NS, Gavrilov LA (2010). "Search for mechanisms of exceptional human longevity". Rejuvenation Research 13 (2-3): 262–4. PMC 2946054. PMID 20370503. doi:10.1089/rej.2009.0968. 
  • Gavrilova N, Gavrilov LA (2008). "Can exceptional longevity be predicted.". Contingencies (Journal of the American Academy of Actuaries): 82–8. 
  • Gavrilova NS, Gavrilov LA (xaneiro de 2007). "Search for predictors of exceptional human longevity: using computerized genealogies and internet resources for human longevity studies.". North American Actuarial Journal 11 (1): 49–67. doi:10.1080/10920277.2007.10597437. 
  • Gavrilov LA, Gavrilova NS (2006). "Reliability Theory of Aging and Longevity.". En Masoro EJ, Austad SN. Handbook of the Biology of Aging (Sixth ed.). San Diego, CA: Academic Press. pp. 3–42. 
  • Gavrilova NS, Gavrilov LA (2005). "Human longevity and reproduction: An evolutionary perspective.". En Voland E, Chasiotis A, Schiefenhoevel W. Grandmotherhood - The Evolutionary Significance of the Second Half of Female Life. New Brunswick, NJ: Rutgers University Press. pp. 59–80. 
  • Gavrilov LA, Gavrilov NS (1991). The Biology of Life Span: A Quantitative Approach. Nova York: Harwood Academic Publisher. 
  • Robbins J (2007). Healthy at 100. Ballantine Books. ISBN 0345490118. 
  • Walford R (2000). Beyond The 120-Year Diet. Nova York: Four Walls Eight Windows. ISBN 1-56858-157-2.