Paulus Edward Pieris Deraniyagala

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
P. E. Pieris Deraniyagala
Nacemento1900
 Colombo
Falecemento1976
 Colombo
Nacionalidadebritánica e esrilanquesa
Alma máterUniversidade de Cambridge, Universidade Harvard
Ocupaciónpaleontólogo, zoólogo
PaiPaul Edward Pieris
NaiHilda Obeyesekere Pieris
FillosSiran Upendra
IrmánsJustin, Miriam
PremiosKnight Bachelor
editar datos en Wikidata ]

Paulus ou Paul Edward Pieris Deraniyagala, nado en 1900 en Colombo e finado en 1976, foi un paleontólogo, zoólogo e artista srilankés.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Familia e formación[editar | editar a fonte]

Pieris Deraniyagala naceu en Colombo, e era fillo de Sir Paul Edward Pieris, funcionario e erudito, e de Lady Hilda Obeyesekere Pieris. Tiña un irmán menor, o pintor Justin Pieris Deraniyagala e unha irmá, Miriam Pieris Deraniyagala, actriz de teatro. [Cómpre referencia]

Fixo o seus estudos primarios e secundarios no S. Thomas' College, de Mount Lavinia, Colombo. Traladouse ao Reino Unido para estudar no Trinity College de Cambridge, onde obtivo un BA (Bachelor of Arts) en 1922 e un MA (Mestrado en Artes) en 1923. Despois ingresou na Universidade Harvard durante un ano, onde recibiu o MA en 1924.[Cómpre referencia]

Carreira[editar | editar a fonte]

P. E. Pieris Deraniyagala especializouse en fauna e en fósiles humanos do subcontinente Indio. De 1939 a 1963 foi o director do Museo Nacional de Ceilán, e de 1961 a 1964 foi decano da Facultade de Artes da Universidade Vidyodaya, situada en Gangodawila, Nugegoda, preto de Sri Jayawardenapura-Kotte, a capital do país.

Describiu varios fósiles e propuxo nomes científicos para especies e subespecies, con varios agora identificados como dubidosos, entre elas:

Durante as súas viaxes á China, estudou o aligátor da China, e publicou un novo nome de xénero. No campo científico da herpetoloxía describiu moitas novas especies de lagartos e serpes.[9]

Exerceu como presidente da filial de Ceilán da Royal Asiatic Society desde 1952 a 1955.[10]

Epónimos[editar | editar a fonte]

Na honra de Deraniyagala foron nomeadas tres especies de réptiles de Sri Lanka:[11]

  • Aspidura deraniyagalae,
  • Lankascincus deraniyagalae, e
  • Nessia deraniyagalai.

Vida Familiar[editar | editar a fonte]

Casou con Prini Molamure. Tiveron un fillo, Siran Upendra Deraniyagala, que é un famoso científico, especializado en arqueoloxía.[Cómpre referencia]

Abreviaturas[editar | editar a fonte]

As abreviaturas Deraniyagala e P. E. P. Deraniyagala empréganse pare recoñecer a Paulus Edward Pieris Deraniyagala como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Deraniyagala, P. E. P. (1939). "Some fossil animals from Ceylon, Part II". Journal of the Ceylon Branch of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland 34: 231–239. 
  2. Deraniyagala, P. E. P. (1963). "Some mammals of the extinct Ratnapura Fauna of Ceylon Part V, with reconstructions of the hippopotamus and the gaur". Spolia Zeylanica 30: 5–25. 
  3. Manamendra-Arachchi, K.; Pethiyagoda, R.; Dissanayake, R.; Meegaskumbura, M. (2005). "A second extinct big cat from the late Quaternary of Sri Lanka". The Raffles Bulletin of Zoology. Supplement No. 12: 423–434. 
  4. Deraniyalaga, P. E. P. (1951). "Does the tiger inhabit the Sudan?". Spolia Zeylanica 26: 159. 
  5. Mazák, V. (1980). Velké kočky a gepardi. Praha: Státní zemědělské nakladatelství. 
  6. Deraniyagala, P. E. P. (1955). Some Extinct Elephants, Their Relatives and the Two Living Species. Colombo: Ceylon Natural History Museum. 
  7. Cranbrook, E.; Payne, J. & Leh, C. M. U. (2008): "Origin of the elephants Elephas maximus L. of Borneo" (PDF). Sarawak Museum Journal.
  8. Elephas maximus indicus Cuvier, 1798 no MSW.
  9. "Deraniyagala". En The Reptile Database. www.reptile-database.org.
  10. "Past Presidents". Royal Asiatic Society of Sri Lanka. Consultado o 11 de xaneiro de 2021. 
  11. Beolens, Bo; Watkins, Michael; Grayson, Michael (2011). The Eponym Dictionary of Reptiles. Baltimore, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press ISBN 978-1-4214-0135-5. ("Deraniyagala", p. 70).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]