Manuscritos do Mar Morto

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Parte do manuscrito de Isaías.

Os manuscritos do Mar Morto ou rolos de Qumrán, chamados así por atoparse en covas situadas en Qumrán, á beira do mar Morto, son unha colección de 972 manuscritos. A maioría datan de entre os anos 250 a. C. e 66 d. C., antes da destrucción do segundo Templo de Xerusalén polos romanos no ano 70 d. C.

Descrición[editar | editar a fonte]

A case totalidade dos manuscritos están redactados en hebreo e arameo, e só algúns exemplares en grego. Os primeiros sete manuscritos foron achados acidentalmente por pastores beduinos a finais de 1946, nunha cova nas proximidades das ruínas de Qumrán, na beira noroccidental do Mar Morto. Posteriormente, ata o ano 1956, atopáronse manuscritos nun total de 11 covas da mesma rexión.

Parte dos manuscritos atopados no mar Morto constitúen o testimonio máis antigo do texto bíblico encontrado ata a data. En Qumrán descubrironse aproximadamente 200 copias, a maioría moi fragmentadas, de tódolos libros da Biblia hebrea, con excepción do libro de Ester (aínda que tampouco se atoparon fragmentos de Nehemías, que na Biblia hebrea forma parte do libro de Esdras). Do libro de Isaías atopouse un exemplar completo.[1]

Outra parte dos manuscritos son libros non incluídos no canon da Tanak, comentarios, calendarios, oracions e normas dunha comunidade relixiosa xudea específica, que a maioría dos expertos identifica cos esenios.

A maioría dos manuscritos atópanse hoxe no Museo de Israel en Xerusalén, no Museo Rockefeller de Xerusalén, así coma no Museo Arqueolóxico Xordano en Amán (Xordania). Algúns manuscritos ou fragmentos atópanse tamén na Biblioteca Nacional de Francia en París ou en mans privadas, coma a Colección Schøyen en Noruega.

Descubrimento[editar | editar a fonte]

Covas preto de Qumrán, onde se atoparon os manuscritos.

Coñécese que hai anos na rexión foron descobertas en diferentes circunstancias vaixelas de barro con manuscritos bíblicos e outros escritos en hebreo e grego. Un achado ocurriu nunha vaixela de barro preto de Xericó, no ano 217 e Orígenes utilizóu manuscritos dos Salmos descobertos alí; logo no século IX informouse de outro achado realizado por xudeus, e informarono a unha igrexa cristián.[2]

Os primeiros sete rolos de pergamiño que con certeza proceden das covas de Qumran foron encontrados en 1947 por Jum'a e o seu curmán Mohammed ed-Dhib, dous pastores beduinos da tribo Ta'amireh nunha cova de Qumrán. Atopárono por casualidade mentres perseguían a unha das súas cabras.

Estes rolos foron vendidos (troceados, para aumentar o seu prezo), a dous anticuarios de Belén. Catro deles foron vendidos (por unha pequena cantidade) a archimandrita do mosteiro sirio-ortodoxo de San Marcos en Xerusalén, Atanasio Josué Samuel (mais coñecido como Mar Samuel). Os tres seguintes, ao final, foron a parar a mans do profesor xudeu Eleazar Sukenik, arqueólogo da Universidade Hebrea de Xerusalén que, dándose conta do valor dos mesmos comprounos en 1954.

Posteriormente publicaronse copias dos rolos, causando un masivo interese en arqueólogos bíblicos, cuxo froito sería o achado de outros seiscentos pergamiños, e centos de fragmentos.

O mais importante deste achado é a súa antigüidade, que permite estudar importantes fontes teolóxicas e organizativas do xudaísmo e do cristianismo. A maioría dos manuscritos datan de entre os anos 250 a. C. e 66 d. C., estando entre eles os textos mais antigos dos que se dispón en lingua hebrea do Tanak ou Antigo Testamento bíblico. Créese que foron ocultados polos esenios para preservalos da guerra dos romanos contra os rebeldes xudeus en aqueles anos.

Como os manuscritos foron atopados en 11 covas, a denominación de cada fragmento realizouse indicando primeiro o número da cova na que foi atopado seguido pola letra Q (é dicir 1Q, 2Q e seguintes).

En febreiro de 2017, arqueólogos da Universidade Hebrea de Xerusalén anunciaron o descubrimento da cova 12 nuns outeiros ao oeste de Qumrán, cerca da beira noroeste do Mar Morto.[3] Aínda que non se atoparon manuscritos nesta cova, encontraronse frascos de almacenamento baleiros rotos e créese que o seu contido foi retirado anteriormente. Ademais, encontraronse machadas de ferro datadas arededor do ano 1950, dando a entender que a cueva foi saqueada.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. P. Moeller, Fred (1999). "Fotografías e tradución literal completa ao inglés do rolo de Isaías encontrado en Qumrán." (en inglés). 
  2. Hodge, Stephen (2001). Os Manuscritos do Mar Morto. 
  3. "Hebrew University Archaeologists Find 12th Dead Sea Scrolls Cave". Universidade Hebrea de Xerusalén (en inglés). 8 de febreiro de 2017. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Wilson, Edmund (2009). Os manuscritos do Mar Morto (en portugués). Traducido por Hildegard Feist. São Paulo: Companhia das Letras. ISBN 978-857164-348-2. 

Outros artigos[editar | editar a fonte]