Saltar ao contido

Jean-Luc Nancy

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Infotaula de personaJean-Luc Nancy

(2010) Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento(fr) Jean-Luc Roland Louis André Nancy Editar o valor em Wikidata
26 de xullo de 1940 Editar o valor em Wikidata
Caudéran, Francia Editar o valor em Wikidata
Morte23 de agosto de 2021 Editar o valor em Wikidata (81 anos)
Estrasburgo, Francia Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeFrancia Editar o valor em Wikidata
EducaciónUniversidade de Tolosa-Jean Jaurès - filosofía (–1987)
Marc Bloch University (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Director de teseGérard Granel (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
Actividade
Campo de traballoFilosofía e historia da filosofía Editar o valor em Wikidata
Ocupaciónfilósofo , profesor universitario Editar o valor em Wikidata
Período de actividade1973 Editar o valor em Wikidata - 2013 Editar o valor em Wikidata
EmpregadorEuropean Graduate School
Marc Bloch University (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
MovementoFenomenoloxía Editar o valor em Wikidata
Influencias
LinguaLingua francesa Editar o valor em Wikidata
Obra
DoutorandoAntonia Birnbaum (en) Traducir, Frédéric Neyrat (pt) Traducir e Pierre-Yves Ruff (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Premios

IMDB: nm1241909 Allocine: 93669 Allmovie: p347381 BNE: XX1045428 Editar o valor em Wikidata

Jean-Luc Nancy, nado en Bordeos o 26 de xullo de 1940 e finado en Estrasburgo o 23 de agosto de 2021, foi un filósofo francés.

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

Profesor emérito de filosofía na Universidade Marc Bloch de Estrasburgo e colaborador das de Berkeley e Berlín, está considerado como un pensador orixinal que recorre por conta propia os camiños abertos por Heidegger, Bataille ou Derrida, interlocutor de Blanchot.

É autor de numerosas obras nas que se abordan algún dos problemas máis profundos e cruciais do século XX como a construción das nacionalidades e os nacionalismos, que considera unha resposta a esa inxente máquina, arroiadora de identidades, que foi e é a Modernidade na que destacou a filosofía alemá.[1]

Nancy aborda tamén na súa obra o Sentido, ou o final do Sentido como diagnóstico do noso tempo máis preciso aínda que a fin da historia ou das ideoloxías,[2] a ontoloxía do “nosoutros”.[3][4] Tamén abordou temas como o da globalización ou mundialización.[5]

  • La Remarque spéculative (Un bon mot de Hegel), París, Galilée, 1973.
  • La titre de la lettre, París, Galilée, 1973 (con Philippe Lacoue-Labarthe)
  • Le Discours de la syncope. I. Logodaedalus, París, Flammarion, 1975.
  • L'absolu littéraire. Théorie de la littérature du romantisme allemand, París, Seuil, 1978 (con Philippe Lacoue-Labarthe).
  • Ego sum, París, Flammarion, 1979.
  • Le partage des voix, París, Galilée, 1982.
  • La communauté désoeuvrée, París, Christian Bourgois, 1983.
  • L'Impératif catégorique, París, Flammarion, 1983.
  • L'oubli de la philosophie, París, Galilée, 1986.
  • Des lieux divins, Mauvezin, T.E.R, 1987.
  • L'expérience de la liberté, París, Galilée, 1988.
  • Une Pensée Finie, París, Galilée, 1990.
  • Le poids d'une pensée, Québec, Le griffon d'argile, 1991.
  • Le mythe nazi, La tour d'Aigues, L'Aube, 1991 (con Philippe Lacoue-Labarthe)
  • La comparution (politique à venir), París, Bourgois, 1991 (con Jean-Christophe Bailly).
  • Corpus, París, Métailié, 1992.
  • Les Muses, París, Galilée, 1994.
  • Être singulier pluriel, París, Galilée, 1996.
  • Hegel. L'inquiétude du négatif, París, Hachette, 1997.
  • L'Intrus, París, Galilée, 2000.
  • Le regard du portrait, París, Galilée, 2000.
  • Conloquium, intro. à Roberto Esposito, Communitas, trad. de Nadine Le Lirzin, París, PUF, 2000.
  • La pensée dérobée. París, Galilée, 2001.
  • The evidence of film. Bruxelles, Yves Gevaert, 2001.
  • La création du monde ou la mondialisation. París, Galilée, 2002.
  • Nus sommes. La peau des images. París, Klincksieck, 2003. (con Federico Ferrari)
  • La déclosion (Déconstruction du christianisme 1). París, Galilée, 2005.
  • Iconographie de l'auteur. París, Galilée, 2005. (with Federico Ferrari)
  • Tombe de sommeil, París, Galilée, 2007.
  • Juste impossible. París, Bayard, 2007.
  • Vérité de la démocratie, París, Galilée, 2008.
  • Démocratie, dans quel état?, avec G. Agamben, A. Badiou, D. Bensaïd, W. Brown, J. Rancière, K. Ross et S. Žižek, La Fabrique, 2009.
  • L'Adoration. Déconstruction du christianisme II, París, Galilée, 2010.
  • Atlan. Les détrempes, París, Hazan, 2010.
  1. El mito nazi, tradución e epílogo de Juan Carlos Moreno Romo, Anthropos, 2002
  2. Un pensamiento finito, Antropos, 2002
  3. Ser singular plural, Arena Libros
  4. La comunidad inoperante, LOM, Santiago de Chile, 2000
  5. La creación del mundo o la mundialización, Paidos

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]