Inés Rivadeneira

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Inés Rivadeneira
Nome completo Inés Rivadeneira López
Nacemento 2 de novembro de 1928
  Lugo
Ocupación cantante de ópera e profesora de música
editar datos en Wikidata ]

Inés Rivadeneira López, nada en Lugo o 2 de novembro de 1928, é unha mezzosoprano e profesora de canto galega.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu en Lugo, pero cando tiña dous anos, a familia trasladouse a Valladolid,[1] onde Inés viviu ata os dezaoito anos e onde comezou a cantar, sendo parte do coro dos Dominicanos de San Paulo na cidade. Recibiu as primeiro clases de música do director deste coro. En 1946, pasou a vivir en Madrid, co apoio financeiro da provincia de Valladolid, indo para estudar no Conservatorio de Música de Madrid, cos profesores Ángeles Ottein e Lola Rodríguez de Aragón. Gañou o premio de "Fin de carreira" e o premio especial "Lucrecia Arana", en 1951. O director do conservatorio, o músico Jesús Guridi, motivouna para que solicitase bolsa da Fundación Juan March, coa cal podería continuar os seus estudos en Viena. Nesta cidade estudou con Erik Werba na Academia de Música e Artes de Interpretación.

A súa estrea tivo lugar en Madrid en 1947, para participar na representación da Rigoletto por Verdi no Teatro Real de Madrid. En 1951, cantou en París, no Théâtre des Champs-Élysées, con motivo da estrea da ópera Don Perlimplín, baseado nunha obra de Federico García Lorca, con música por Vittorio Rietti. Ós 25 anos de idade, recibiu o Premio Nacional de Poesía.[2]

O 30 de decembro de 1952, estreou no Gran Teatre del Liceu de Barcelona, a ópera Soledad violinista e compositor Joan Manén. Nesta función, Inés desempeñou o papel de Dolores, baixo a dirección do compositor.[3] Neste teatro cantou en 1966, o principal papel do Carmen, de Bizet. Chegou a interpretar esta obra máis dun centenar de veces ó longo da súa carreira. En 1956, fixo a súa estrea no Teatro Campoamor de Oviedo no papel de Maddalena na ópera Rigoletto de Verdi.

O 24 de outubro de 1956, participou na reapertura do Teatro de La Zarzuela de Madrid, trala reforma levada a cabo pola Sociedade Xeral de Autores. O traballo escollido foi a zarzuela Doña Francisquita de Amadeu Vives, formando parte do elenco cantantes Ana María Olaria, Lina Huarte, Ana María Iriarte, Alfredo Kraus, Carlos Munguía, Gerardo Monreal, Selica Pérez Carpio e Aníbal Vela.[4] Neste mesmo teatro estreou en 1964 El hijo fingido por Joaquín Rodrigo.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. inesrivadeneira.jimdo.com (ed.). "Datos biográficos y artísticos de Inés Rivadeneira". 
  2. Enrique Mejías García i Raúl Asenjo. zarzuela.net, ed. "En conversación con Inés Rivadeneira". 
  3. «Soledad y el ballet Rosario la tirana» (PDF). Gran Teatre del Liceu, 20 de decembro de 1952.
  4. "Crónicas, informaciones y comentarios". 25 de outubro de 1956.