Fundación Juan March

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Fundación Juan March
Sede da Fundación Juan March en Madrid.
Tipo Cultural, Educativa
Data de creación 1955
Creador(es) Juan March
Presidente Javier Gomá
Sede rúa Castelló, Madrid (sede central)
Museo de Arte Abstracta Española (Cuenca)
Museu Fundació Joa March (Palma)
Ámbito España
Web www.march.es

A Fundación Juan March é unha instituión fundada en 1955 polo financeiro mallonquín Juan March, a imitación da Fundación Rockefeller e a Fundación Carnegie, para promover a ciencia e a cultura.

Historia[editar | editar a fonte]

Juan March dotou inicialmente á Fundación con 1,5 millóns de dólares (300 millóns de pesetas) e, á súa morte, legoulle 12 millóns de dólares (2.000 millóns de pesetas).

Tras os primeiros vinte anos dedicados a financiar bolsas e axudas, desde que en 1975 se inaugurou o edificio da rúa Castelló, de Madrid, onde ten hoxe a súa sede, é unha fundación operativa que programa e organiza os seus propios actos por varias comunidades autónomas, de acceso libre e gratuíto: exposicións de arte, concertos musicais e ciclos de conferencias e seminarios.

Edita libros de diversos temas, e ten aberta unha biblioteca de música e teatro españois contemporáneos.

A Fundación Juan March é a titular do Museo de Arte Abstracta Española, de Cuenca, e do Museu Fundació Joan March, de Palma de Mallorca.

A través do Instituto Juan March de Estudos e Investigacións, promove a investigación especializada e a cooperación entre científicos españois e estranxeiros.

Bibliotecas[editar | editar a fonte]

A Fundación Juan March ten abertas na súa sede dúas grandes bibliotecas para investigadores: unha especializada en música e teatro españois contemporáneos, cun fondo de artes escénicas dos séculos XIX, XX e XXI, e que conta con importantes legados, tales como a doazón, en 1993, da biblioteca persoal do escritor Julio Cortázar; a colección de ilusionismo, o maior fondo bibliográfico de maxia e prestidixitación en España, doado en 1988 por José Puchol de Montís; legados de compositores españois como Salvador Bacarisse ou Joaquín Turina, da saga dos dramaturgos Fernández-Shaw ou de Antonia Mercé "La Argentina", fondos todos eles que a Fundación foi incrementando desde entón.

Mentres que a outra é a Biblioteca do Centro de Estudos Avanzados en Ciencias Sociais, (CEACS), cun fondo altamente especializado e que conta tamén con importantes doazóns, como o arquivo persoal do profesor Juan J. Linz, con máis de 76.000 recortes de prensa dos anos cruciais da Transición española e outros. O seu catálogo, integramente automatizado, recolle cerca de 62.348 volumes sobre Ciencia Política, Socioloxía e Economía, e é accesíbel en liña. A Biblioteca do CEACS coopera con outras redes de información nacionais e internacionais.

No ámbito literario hai que destacar tamén a doazón que efectuou o 30 de decembro de 1960 ao Ministerio de Educación do manuscrito do Cantar de mio Cid, que o Ministerio adscribiu á Biblioteca Nacional.[1]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Díaz Nosty, Bernardo (1977): La irresistible ascensión de Juan March. Barcelona: Ediciones Sedmay, S. A. ISBN 84-7380-240-3.
  • Garriga, Ramón (1976): Juan March y su tiempo. Barcelona: Ed. Planeta. ISBN 84-3205-620-0.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]