Fiama Hasse Pais Brandão

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Fiama Hasse Pais Brandão
Nacemento 15 de agosto de 1938
  Lisboa
Falecemento 19 de xaneiro de 2007
  Lisboa
Nacionalidade Portugal
Alma máter Faculdade de Letras da Universidade de Lisboa
Ocupación tradutora, escritora, dramaturga e poetisa
editar datos en Wikidata ]

Fiama Hasse Pais Brandão, nada en Lisboa o 15 de agosto de 1938 e finada na mesma cidade o 19 de xaneiro de 2007, foi unha escritora, poetisa, dramaturga, ensaísta e tradutora portuguesa.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Pasou a súa infancia entre unha quinta en Carcavelos e o St. Julian's School. Foi estudante de Filoloxía Xermánica na Faculdade de Letras da Universidade de Lisboa, chegando a fundar, xunto a outros, o Grupo de Teatro de Letras. Casou con Gastão Cruz.

Estreouse como autora con Em Cada Pedra Um Voo Imóvel (1957), obra que lle valeu o Premio Adolfo Casais Monteiro. A partir de aí, gañou notoriedade no medio literario coa revista/movemento Poesia 61, onde publicou o texto "Morfismos". É considerada como unha das máis importantes escritoras do movemento que revolucionou a poesía nos anos 60. Foi premiada en 1996 co Gran Premio de Poesía da Asociación Portuguesa de Escritores. O seu libro Cenas Vivas foi distinguido en 2001 co premio literario do P.E.N. Clube Português.

A súa actividade no teatro iniciouse, en 1964, no Teatro Experimental do Porto e coa frecuencia dun seminario de teatro de Adolfo Gutkin na Fundación Calouste Gulbenkian, en 1970. En 1974, foi un dos fundadores do Grupo Teatro Hoje, sendo a súa primeira directora de escena coa obra Marina Pineda, de Federico García Lorca. En 1961 recibiu o Premio Revelación de Teatro, pola obra Os Chapéus de Chuva. É autora de varias pezas de teatro.

Traduciu obras da lingua alemá, da lingua inglesa e da lingua francesa, de John Updike, Bertold Brecht, Antonin Artaud, Novalis e Anton Tchekov, entre outros.

Colaborou en publicacións como Seara Nova, Cadernos do Meio-Dia, Brotéria, Revista Vértice, Plano, Colóquio-Letras, Hífen, Relâmpago e A Phala.

Principais obras[editar | editar a fonte]

  • "Morfismos", en Poesia 61 (1961)
  • Barcas Novas (1967)
  • (Este) Rosto (1970)
  • Novas Visões do Passado (1974)
  • Homenagem à literatura (1976)
  • Área Branca (1978)
  • Melómana (1978)
  • Âmago I/Nova Arte (1985)
  • F de Fiama (1986; antoloxía)
  • Três Rostos (1989)
  • O Texto de Joao Zorro (1974; obra poética)
  • Obra Breve (1991; obra poética)
  • Cântico maior (1995)
  • Epístolas e Memorandos (1996)