Doce homes sen piedade

Doce homes sen piedade
Título     12 Angry Men (en)
Instancia de filme  Parte de National Film Registry
Características  Caracterizado por título en España título en Hispanoamérica  Cor branco e negro  Xénero artístico cinema dramático filme de xuízo huis-clos film (en)  Baseado en Twelve Angry Men  Inspirado na obra de Reginald Rose  Tema principal pena de morte jury trial (en) distinction (en)  Ambientado en Manhattan  Época ambientación década de 1950 século XX  Lingua orixinal lingua inglesa
Implicados  Autor/a Reginald Rose  Produtor/a Henry Fonda Reginald Rose  Director/a Sidney Lumet  Compositor/a Kenyon Hopkins  Guionista Reginald Rose  Director/a fotografía Boris Kaufman  Editor/a de cine Carl Lerner (pt)  Elenco Jack Warden (jurado nº 7 (pt) ) Ed Binns (jurado nº 6 (pt) ) Jack Klugman (jurado nº 5 (pt) ) E. G. Marshall (jurado nº 4 (pt) ) Lee J. Cobb (jurado nº 3 (pt) ) John Fiedler (jurado nº 2 (pt) ) Robert Webber (jurado nº 12 (pt) ) Jiří Voskovec (jurado nº 11 (pt) ) Ed Begley (jurado nº 10 (pt) ) Martin Balsam (jurado nº 1 (pt) ) Joseph Sweeney (pt) (McCardle, jurado nº 9 (pt) ) Henry Fonda (Davis, jurado nº 8 (pt) ) Rudy Bond Walter Stocker (pt) Billy Nelson John Savoca (en)  Distribuidor/a MOKÉP
Datas  Data de publicación 19 de agosto de 1957 (Xohanesburgo) 29 de xullo de 1957 (Suecia) 18 de abril de 1957 (Reino Unido) 4 de setembro de 1957 (Francia, Italia) 10 de abril de 1957 (Estados Unidos) 13 de abril de 1957 (Canadá) 10 de outubro de 1958 (Brasil) 14 de agosto de 1957 (Alemaña) 21 de xuño de 1957 (7ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín) agosto de 1957 (18th Venice International Film Festival (en) ) xullo de 1957 (10th Locarno Film Festival (en) )
Historia  Acontecementos importantes rodaxe rodaxe  Premios e distincións Grand Prix (en) (1958) BAFTA Award for Best Foreign Actor (en) (1958) Oso de Ouro (1957) National Board of Review aos 10 filmes máis salientables  Nomeamentos Óscar ó mellor guión adaptado (18 de febreiro de 1958) Óscar ó mellor filme (18 de febreiro de 1958) Óscar ó mellor director (18 de febreiro de 1958) BAFTA ao mellor filme (1958) Premio do Sindicato de Directores á mellor dirección (1957) Globo de Ouro á mellor película - Drama (1957) Globo de Ouro ó mellor director (1957) Globo de Ouro ó mellor actor - Drama (1957) Globo de Ouro ao mellor actor secundario (1957)
Cifras e dimensións  Formato imaxe    1.85:1  Custo    340.000 $  Duración    95 min
Localización  Lugar de rodaxe Estados Unidos  País de orixe Estados Unidos
Fontes e ligazóns VIAF 316751615 ISAN 0000-0000-DF54-0000-V-0000-0000-I Freebase /m/0m_tj  Puntuación da crítica 9.0/10 Internet Movie Database (16 de febreiro de 2026) 4.6/5 Letterboxd (16 de febreiro de 2026) 100% Rotten Tomatoes (15 de xaneiro de 2026) 97/100 Metacritic (15 de xaneiro de 2026) 9.1/10 Rotten Tomatoes (6 de setembro de 2021) 9.0/10 Internet Movie Database (16 de marzo de 2021) 4/4 Roger Ebert
Wikidata C:Commons

Doce homes sen piedade (en inglés: 12 Angry Men) é un filme estadounidense de 1957 dirixido por Sidney Lumet. Adaptado da obra homónima de Reginald Rose, é un drama legal que conta a historia dun xurado de doce homes que deliberan sobre a sentenza na base da dúbida razoable, forzando os membros do xurado a cuestionarse sobre a súa propia moral e valores.

En 2007, o filme foi escollido para a súa preservación polo National Film Registry da Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos por ser "cultural, histórica ou esteticamente significativo". O filme foi escollido como o segundo mellor drama legal segundo o American Film Institute na súa lista AFI's 10 Top e é o drama legal con maior valoración en Rotten Tomatoes' Top 100 Movies of All Time.

Estreouse en galego o 23 de decembro de 1995 a través da TVG.

Personaxes

Trailer do filme.

Membros do xurado:

• Martin Balsam como Xurado No. 1
• John Fiedler como Xurado No. 2
• Lee J. Cobb como Xurado No. 3
• E. G. Marshall como Xurado No. 4
• Jack Klugman como Xurado No. 5
• Edward Binns como Xurado No. 6
• Jack Warden como Xurado No. 7
• Henry Fonda como Xurado No. 8
• Joseph Sweeney como Xurado No. 9
• Ed Begley como Xurado No. 10
• George Voskovec como Xurado No. 11
• Robert Webber como Xurado No. 12

Sen acreditar

• Rudy Bond como o xuíz
• Tom Gorman como o taquígrafo
• James Kelly como o alguacil
• Billy Nelson como o secretario da corte
• John Savoca como o acusado
• Walter Stocker como o Home agardando polo ascensor

Premios

Tivo tres candidaturas aos Óscar nas categorías de mellor director, mellor filme e guión adaptado na cerimonia de 1958, onde A ponte sobre o río Kwai levou devanditos premios.

• Premio Oso de Ouro e Premio OCIC 1957 (Sidney Lumet).
• Premio BAFTA 1958 ao mellor actor estranxeiro (Henry Fonda).
• Premio WGA 1958 ao Drama estadounidense mellor escrito (Reginald Rose).
• Premio Mención especial 1957 Festival Internacional de Cine de Locarno (Sidney Lumet).
• Premio Kinema Junpo 1960 á Mellor película estranxeira (Sidney Lumet).
• Premio Edgar Allan Poe 1958 á Mellor película (Reginald Rose).
• Premio Nastro d'Argento 1958 ao Mellor director de película estranxeira (Sidney Lumet).
• Premio Blue Ribbon 1960 á Mellor película estranxeira (Sidney Lumet).
• Premio Bodil 1960 á Mellor película estadounidense e ao Mellor director (Sidney Lumet).
• Premio Jussi 1958 ao Mellor actor estranxeiro (Henry Fonda).

Recoñecementos

A película é recoñecida polo American Filme Institute nestas listas:

• 2001: AFI's 100 anos... 100 películas de suspense – #88
• 2003: AFI's 100 anos... 100 heroes e viláns:
  • Xurado N. 8 – Heroe #28
• 2006: AFI's 100 anos... 100 inspiracións – #42
• 2006: AFI's 100 anos... 100 películas (edición 10.º aniversario) – #87
• 2006: AFI's 10 Top 10 "Películas xurídicas" – #22

Comentarios

O autor baséase nunhas testemuñas durante un proceso de deliberación, convocados a fin de tomar unha sabia decisión sobre o caso. Un punto importante que hai que subliñar é a dificultade que mostran para poder deliberar correctamente, debido ás distintas limitacións e prexuízos, algúns psicolóxicos, outros educativos, outros de orde lóxica, etc. O xulgar en Dereito está suposto a ser lóxico, pero ten que ser argumentado para ser veraz nos feitos. Neste caso, o xurado identificado có número 8 pon todo en dúbida e logra entre os demais xurados escépticos dubidar sobre a inocencia do mozo.

Ao xulgar a alguén ten que presumirse a súa inocencia. Toda dedución debe ser comprobada como veraz para evitar que un inocente sexa condenado ou un culpable exonerado da súa culpa.

Algo notable que ocorre é por que estes doce homes están tan "enfadados" (Twelve Angry Men). A resposta radica en que están angustiados. A angustia é a reacción xeral fronte á agresión psicolóxica. En xeral, consideramos que todo aquel que argumenta en contra da nosa opinión está a agredirnos. A película leva a reflexionar se a toma de decisións é un proceso racional ou irracional. Cabe destacar que a actitude dun xurado ante a implicación en calquera caso debería ser o máis racional e obxectiva posible. Na película isto vese reflectido en certas persoas, como no caso do xurado número 8. Como exemplos de abordaxes irracionais están o xurados número 3 e número 7.

Véxase tamén

Bibliografía

• Making Movies, por Sidney Lumet. (c) 1995, ISBN 978-0-679-75660-6
• Ellsworth, Phoebe C. (2003). "One Inspiring Jury [Review of 'Twelve Angry Men']". Michigan Law Review 101 (6): 1387–1407. JSTOR 3595316. 
• The New York Times, abril 15, 1957, "12 Angry Men", review by A. H. Weiler
• Readings on Twelve Angry Men, by Russ Munyan, Greenhaven Press, 2000, ISBN 978-0-7377-0313-9
• Chandler, David. "The Transmission model of communication" Communication as Perspective Theory. Sage publications. Ohio University, 2005.
• Lanham, Richard. Introduction: The Domain of Style analyzing prose. (Nova York, NY: Continuum, 2003)