Diego Ameixeiras

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Diego Ameixeiras
Diego Ameixeiras.jpg
Nacemento5 de novembro de 1976
 Lausana
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónxornalista, escritor e tradutor
XénerosNarrativa
Coñecido/a porBaixo mínimos, O cidadán do mes, Tres segundos de memoria, Dime algo sucio, Asasinato no Consello Nacional, Historias de Oregón, Conduce rápido, Todo OK, Matarte lentamente e A noite enriba
PremiosPremio Xerais de Novela, Premio de novela por entregas de La Voz de Galicia e Premio Antón Losada Diéguez
Na rede
Facebook: diego.ameixeiras Twitter: diegoameixeiras Bitraga: 3440 Editar o valor em Wikidata
editar datos en Wikidata ]

Diego Ameixeiras Novelle, nado en Lausana o 5 de novembro de 1976, pero criado en Ourense, é un xornalista e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Traballou como guionista para varias series emitidas pola TVG (Terra de Miranda, Os Atlánticos, Matalobos) e como colaborador nos xornais Diario de Pontevedra e El Mundo. Foi coguionista das longametraxes 18 comidas (Jorge Coira, 2010), pola que recibiu un Premio Mestre Mateo ao mellor guión, e La mujer del Eternauta (Adán Aliaga, 2011).

Publicou dúas novelas de serie negra ambientadas en Ourense: Baixo mínimos (2004) e O cidadán do mes (2006), protagonizadas polo detective Horacio Dopico. O estilo destas dúas obras, parodia do hard-boiled enchido de dialectalismos correspondentes ás falas de Ourense, aproxímano á produción narrativa de Bieito Iglesias.

En 2006 gañou o Premio Xerais de Novela con Tres segundos de memoria, obra catalogada como "xeracional" pola crítica e cuxo argumento narra o día a día dun personaxe anónimo atrapado na precariedade económica e sentimental. Escrita con humor, a novela está chea de referencias literarias e musicais; así, por exemplo, nun dos seus capítulos o autor homenaxea o autor Nick Hornby de High Fidelity. En 2009 publicou a súa cuarta novela, Dime algo sucio, que foi, xunto con Sete palabras de Suso de Toro, o primeiro libro electrónico publicado pola editorial Xerais. Traducida ao castelán por Pulp Books, esta novela significou un cambio de rumbo na traxectoria do autor, centrado agora en problemas espiñentos como a pederastia. Dime algo sucio recibiu o Premio Especial do Director da Semana Negra de Xixón na súa edición de 2011, ex aequo con Las niñas perdidas, de Cristina Fallarás[1].

En setembro de 2010 editouse a novela Asasinato no Consello Nacional, que se converteu nun éxito de vendas. En 2011 gañou o premio de novela por entregas de La Voz de Galicia con Historias de Oregón, publicado no xornal durante o mes de agosto[2].

Colaborou no monográfico A falacia da sustentabilidade, editado por Renderén.

Na actualidade escribe en La Voz de Galicia.

Obras[editar | editar a fonte]

Ameixeiras (no centro da imaxe) na Semana Negra de 2017 celebrada en Xixón, canda a Álvaro Aguilera (drta.).

Narrativa[editar | editar a fonte]

Presentando O cervo e a sombra na Libraría Paz de Pontevedra o 13 de novembro de 2021

Teatro[editar | editar a fonte]

  • Curriculum vitae (2012; xunto con Álex Sampayo, Borja F. Caamaño, Avelino González, Araceli Gonda, José Prieto e Manuel Cortés)
  • O aniversario (2015)
  • Get Back[4] (2016)

Tradución[editar | editar a fonte]

Galardóns e nomeamentos[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Diego Ameixeiras leva o premio especial da Semana Negra de Xixón", artigo en Cultura Galega, 29 de xullo de 2011.
  2. "Diego Ameixeiras faise co Premio de Novela de La Voz de Galicia", artigo en Cultura Galega, 8 de xullo de 2011
  3. Núñez Sabarís, Xaquín (xaneiro, febreiro, marzo 2022). "Non haberá paz para os derrotados". Grial LX (233): 107–108. ISSN 0017-4181. 
  4. Páxina web da obra Get Back
  5. "O Premio Nacional de la Crítica recoñece a obra de Diego Ameixeiras e de Medos Romero". La Voz de Galicia. 2022-04-10. Consultado o 2022-04-10. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]