Clotario III
![]() | |
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | c. 650 valor descoñecido |
| Morte | 673 (Gregoriano) valor descoñecido |
| Causa da morte | peste |
| Lugar de sepultura | Basílica de Saint-Denis |
| Rei dos francos | |
| | |
| Actividade | |
| Ocupación | monarca |
| Outro | |
| Título | Rei dos francos (657–673) |
| Familia | Dinastía Merovinxia |
| Fillos | Clodoveo III (disputado) |
| Pais | Clodoveo II |
| Irmáns | Teodorico III, Rei franco Khilderico II |
| Descrito pola fonte | Allgemeine Deutsche Biographie Obálky knih, The Nuttall Encyclopædia >>>:Clotaire III. |
Clotario III, nado no ano 652, era o primoxénito dos tres fillos de Clodoveo II.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Foi rei de Neustria e de Borgoña desde o ano 657 ata a súa morte o ano 673 e rei dos francos baixo a tutela da súa nai Batilda e de Ebroin, mordomo de palacio.
Á morte do seu pai, no ano 657, convértese en gobernante dos tres reinos francos á idade de cinco anos, pero o poder real o exerce Ebroin. Este fai impoñer a súa autoridade, matando ao abade de Autun, Leger, que estaba apoiado por Pepin, mordomo de Austrasia.
Finalmente no 663, Clotario foi desposuído de Austrasia, conservando unicamente o goberno de Neustria e Borgoña, ata a súa morte no ano 673.
Casou con Amatilda, e morreu sen descendencia, pero durante algún tempo Ebroin creu que tiña un fillo, Clodoveo.

