Citharus linguatula

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Citharus linguatula
Rapapelos bicudo, rascón bicudo
Citharus linguatula.JPG
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Subfilo: Vertebrata
Clase: Actinopterygii
Subclase: Neopterygii
Infraclase: Teleostei
Superorde: Acanthopterygii
Orde: Pleuronectiformes
Suborde: Pleuronectoidei
Familia: Citharidae
Xénero: Citharus
Artedi, 1793 [1]
Especie: C. linguatula
Nome binomial
Citharus linguatula
(Linnaeus, 1758) [2]

Citharus linguatula é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos citáridos,[2] a única do xénero Citharus,[1][3] coñecida en galego como rapapelos bicudo e rascón bicudo.[4]

Taxonomía[editar | editar a fonte]

Sinónimos[editar | editar a fonte]

Ao longo do tempo, a especie foi coñecida, ademais de polo nome orixinario de Linneo, e polo actualmente válido, polos seguintes sinónimos:[2]

  • Citharus macrolepidotus (Bloch, 1787)
  • Pleuronectes citharus Spinola, 1807
  • Pleuronectes macrolepidotus Bloch, 1787
  • Pleuronectes patarachia Nardo, 1847

Etimoloxías[editar | editar a fonte]

Xénero

Citharus é a forma masculiniza do latín clásico da voz citara -ae, "cítara", debido ao seu parecido á forma deste instrumento musical.

Especie

O nome específico, linguatula, é un diminutivo do latín científico do termo do latín clásico lingua, -ae,. "lingua".

Características[editar | editar a fonte]

As principais características morfolóxicas desta especie son:[6][7][8]

  • Corpo ovalado, alongado e deprimido, de até os 30 cm de lonxitude como máximo (aínda que o tamaño medio dos espécimes capturados ronda os 15 cm), cuberto de escamas grandes e facilmente caedizas, en número dunhas 50 na liña lonxitudinal máxima.
  • O perfil superior da cabeza é cóncavo, e o fociño é lixeiramente máis longo que o diámetro do ollo. Ambos os ollos están no lado esquerdo (o superior un pouco máis avanzado que o inferior).
  • A boca é ancha e forma un ángulo de cerca de 45° co eixe do corpo. As mandíbulas son prominentes.
  • A aleta dorsal ten de 64 e 73 raios, dos cales os primeiros 3 ou 4 son simples e o resto, bífidos. Os primeiros 6 ou 8 insírense no lado cego.
  • Os raios das aletas anal, ventrais e caudal tamén son bífidos.
  • A coloración da cara pigmentada é areosa clara, translúcida, abrancazada ou agrisada. Normalmente hai unhas manchas pardas ou negras nas marxes do corpo cara ao final da as aletas dorsal e anal.

Hábitat, distribución e bioloxía[editar | editar a fonte]

É un peixe mariño, demersal, que habita en augas subtropicais, na plataforma continental e no comezo do talude continental até os 300 m de profundidade (raramente, ate os 200 m), sobre fondos areosos e lamacentos.[9]

Distribúese polas costas do Atlántico oriental, desde o mar Cantábrico até Angola (até os 23° S), e en todo o mar Mediterráneo.[9]

Aliméntase de pequenos peixes e crustáceos bentónicos.[9]

Pesca[editar | editar a fonte]

Citharus linguatula é unha especie comestíbel, e péscase para consumo local nas áreas onde vive (Atlántico nororiental, centroorinetal e suroriental, e Mediterráneo),[4] xa que e a súa importancia económica é escasa.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Citharus Artedi, 1793 no WoRMS.
  2. 2,0 2,1 2,2 Citharus linguatula (Linnaeus, 1758) no WoRMS.
  3. Citharus linguatula (C. Linnaeus, 1758) en The Taxonomicon.
  4. 4,0 4,1 Lahuierta e Vázquez (2000), p. 84.
  5. Citharus Artedi, 1793 no WoRMS.
  6. Duran i Ordinyana, Miquel (2010): Noms i descripcions dels peixos de la mar Catalana. Tom II. Osteïctis (2a part). Palma: Editorial Moll, p. 289.
  7. Nielsen, J. G., (1990): "Citharidae". En: J. C. Quéro, J. C. Hureau, C. Karrer, A. Post e L. Saldanha, eds. Check-list of the fishes of the eastern tropical Atlantic (CLOFETA). JNICT, Lisboa; SEI, París; e UNESCO, París. Vol. 2.
  8. Bauchot, M.-L. (1987): "Poissons osseux". En: A W. Fischer, M. L. Bauchot e M. Schneider, eds.: Fiches FAO d'identification pour les besoins de la pêche. (rev. 1). Méditerranée et mer Noire. Zone de pêche 37. Vol. II. Commission des Communautés Européennes and FAO, Roma, p. 1047.
  9. 9,0 9,1 9,2 Froese, Rainer and Pauly, Daniel, eds. (2012): Citharus linguatula en FishBase.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8.
  • Nelson, Joseph S. (2006): Fishes of the World. New York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
  • van der Land, J.; Costello, M. J.; Zavodnik, D.; Santos, R. S.; Porteiro, F. M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W. N. & Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. et al., eds.: European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification. Collection Patrimoines Naturels, 50: 357-374. Paris: Muséum national d'Histoire naturelle. ISBN 2-85653-538-0.

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]