Choia

Choia
Pyrrhocorax pyrrhocorax Carl von Linné 1758
Instancia de taxon  Nome curto P. pyrrhocorax
Conservación
Especie pouco preocupante
Localización  Endémico en Dzuluk (en) Shingba Rhododendron Sanctuary (en) Lachen (en) Fambong Lho Wildlife Sanctuary (en) Sela Pass (en)  Área de distribución Montañas Nanling África
Clasificación taxonómica
Categoría taxonómica especie
Taxon superior Pyrrhocorax
Combinación orixinal Upupa pyrrhocorax
Reino Animalia Filo Chordata Clase Aves Orde Passeriformes Familia Corvidae Xénero Pyrrhocorax Especie P. pyrrhocorax
Datas  Período de incubación 17 d
Dimensións Masa 312 g peso adulto macho 263 g peso adulto femia Envergadura 82 cm Tamaño da niñada 3,9
Códigos e identificadores Freebase /m/01bthp ITIS 562653 OTT 662798 UICN 22705916
Fontes e ligazóns  Descrito pola fonte Pequeno Dicionario Enciclopédico de Brockhaus e Efron "Q24766534 " Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron "Q24442269 " Grande Enciclopedia Soviética (1926 - 1947) "Q120726243 "
Wikidata C:Commons

A choia de bico vermello (do francés antigo choue) (Pyrrhocorax pyrrhocorax) é un paxaro da familia dos corvos (Corvidae). É unha especie moi próxima á choia de bico amarelo (Pyrrhocorax graculus), coa que foi cruzada en catividade no parque zoolóxico de Innsbruck (Austria), dando lugar a híbridos fértiles.

Descrición

As choias son aves completamente negras ou negras azuladas brillantes. O bico, que é longo e curvado, e as patas son vermellos. Miden entre 37–41 cm de lonxitude e pesan uns 250 gramos. De punta a punta das ás miden entre 68 e 80 cm. Os exemplares novos teñen o bico máis curto cós adultos e de cor amarelo.

Son grandes voadoras,que parecen frotar sobre os acantilados, mentres desctriben curvas. Desprázanse polo chan en carreiras curtas e rápidas, pero tamén poden camiñar amodo. Son moi sociables e voan en bandos grandes. A súa chamada típica é moi diferente da da especie irmá, a choia de bico amarelo.

Choias voando en Kullu,distrito de Manali, India

Subespecies

• P. pyrrhocorax pyrrhocorax
• P. pyrrhocorax erythrorhamphos
• P. pyrrhocorax baileyi
• P. pyrrhocorax barbarus
• P. pyrrhocorax docilis
• P. pyrrhocorax brachypus
• P. pyrrhocorax himalayanus
• P. pyrrhocorax centralis

Distribución e hábitat

Están espalladas por zonas de montañas e acantilados costeiros de Europa, Asia e algunhas zonas de África. En Europa teñen unha distribución descontinua: aparecen no oeste de Inglaterra, Irlanda, Islandia, España (incluídas as Canarias coa subespecie endémica Pyrrhocorax pyrrhocorax barbarus de La Palma), Portugal e Francia. En Centroeuropa desapeceron case completamente, agás por algunhas parellas reprodutoras en Unterengadin no cantón suízo dos Grisións. A concorrencia da choia de bico amarelo foi probablemente a causa do seu retroceso na zona dos Alpes, como a do corvo pequeno a puido ser en Inglaterra. Na Península Ibérica hai poboacións abundantes e ben distribuídas en España e en Portugal as poboacións máis numerosas atópanse nas queivancas do Douro e nas costas do suroeste do Alentexo. Viven ademais nos Urais, no Cáucaso, no Himalaia (ata os 6000 m de altitude) e en Bután. En África viven nos montes Atlas e hai unha poboación illada en Etiopía.

Distribución en Galiza

A choia é unha ave pouco común en Galiza, presentando unha distribución periférica polo territorio galego. No norte atópase distribuída polas costas das provincias da Coruña e Lugo, polo leste distribúese polas zonas montañosas das provincias de Lugo e Ourense. Na provincia de Pontevedra distribuése tan só polas zonas de cantís litorais, incluídos os arquipélagos das Cíes e Ons. Na actualidade as poboacións galegas da Choia atópanse en regresión.

Alimentación

O bico longo das choias está adaptado para capturar insectos adultos ou larvas e vermes. Sacam das degretas das rochas arañas, eirugas, caracois e outros animais pequenos. ó contrario cá choia de bico amarelo, poucas veces comen nos vertedeiros de lixo.

Reprodución

Pyrrhocorax pyrrhocorax

As choias viven e crían en colonias, máis delas con séculos de existencia, formado parellas xa antes de alcanzaren a madureza reprodutora, que lles chega ós dous ou tres anos de vida. Fan os niños, en xeral voluminosos e compostos de raíces e talos de uces e outras plantas, en lugares inaccesibles coma covas ou furados das rochas ou paredes dos acantilados. En España crían nalgunhas canteiras. Os niños son feitos polos dous membros da parella, pero é o macho quen fai a parte meirande da estrutura. Inclúen unha molida de pelos e la. Poñen, entre abril (nas zonas marítimas) e xuño, de 3 a 6 ovos da cor da crema con manchas máis ou menos mestas de ton castaños ou agrisados. A incubación, que fan só as femias, dura entre 21 e 23 días. Neste período os machos ocúpanse de alimentar á súa compañeira en intervalos dunha media hora. Os polos pasan entre 37 e 40 días no niño.

Galería de imaxes

• 
  Inmaturo no distrito de Himachal Pradesh, India.
• 
  Immaturo.
• 
  En Kullu, India.

Véxase tamén

Bibliografía

• Guía das aves de Galicia, Baía Edicións (2004)
• Laiolo, Paola; Rolando, Antonio; Delestrade, Anne & De Sanctis, Augusto (2004): Vocalizations and morphology: interpreting the divergence among populations of Chough Pyrrhocorax pyrrhocorax and Alpine Chough P. graculus. Bird Study 51(3): 248–255. HTML abstract Arquivado 21 de novembro de 2008 en Wayback Machine.

Ligazóns externas

• A choia na base de datos da IUCN
• Ficha da especie (PDF), por Javier Blasco-Zumeta Arquivado 27 de setembro de 2008 en Wayback Machine. (español)
• corvids.de - Base de datos sobre os córvidos (alemán)
• As choias de Cornualla (inglés)
• Operación choia (inglés)