Libro de Xonás

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Breve libro da Bilbia que relata as andanzas e predicacións de Xonás, encargado por Iavé de chamar á conversión aos habitantes de Nínive. O tono anecdótico e case humorístico do libro, garda unha mensaxe universalista e unha imaxe dun Iavé clemente, que o convirten en case unha excepción no conxunto da Biblia.


Contido[editar | editar a fonte]

O libro céntrase na relación entre Xonás, o profeta e o seu deus, Iavé. Este chama a Xonás para que predique a conversión aos habitantes de Nínive, capital do Imperio Asirio. Xonás resístese e intenta fuxir, pero Deus, por medios milagreiros, obrígao a cumplrir coa súa misión.

O libro remata co perdón a Nínive e co enfado de Xonás por ser Deus demasiado misericordioso.


Autor[editar | editar a fonte]

A tradición atribúe este libro a Xonás, profeta xudeo do tempo do rei Xeroboam II, cando a cidade de Nínive estaba no cume do seu poder.

Aínda que a linguaxe, e o contido universalista do libro fan pensar nun autor moi posterior, que fixo protagonista a Xonás dunha narración que pouco tiña que ver coa persoaxe histórica.


Xénero literario[editar | editar a fonte]

Colocado entre os profetas menores, os estudosos actuais tenden a consideralo un libro de xénero didáctico, un pequeno relato cunha ensinanza moral que habería que considerar como un máis dos libros sapienciais:

  • O libro enteiro está ocupado pola narración das andanzas de Xonás, a predicación limítase a unha frase: "Dentro de corenta días, Nínive será destruida".
  • O ton popular, anecdótico e cheo de humor do libro miran cara a unha narración que se contaba de pais a fillos, non ao discurso dun predicador ou a unha reflexión teolóxica recollida por escrito.