Antigo Testamento
| Biblia hebrea ou Antigo Testamento para máis detalles vexa Canon bíblico |
| Os xudeos, protestantes, católicos romanos, e ortodoxos:
Estes cinco primeiros libros son os que forman a Torah (para os xudeos) ou Pentateuco para os cristiáns.
|
Os católicos romanos e os ortodoxos inclúennos, mais os xudeus e os protestantes exclúen:
|
Os ortodoxos (Sínodo de Xerusalem) inclúen:
|
| Os ortodoxos rusos e etíopes inclúen: |
| A Biblia ortodoxa etíope inclúe: |
| A Biblia siríaca (peshitta) inclúe: |
O Antigo Testamento ou as Escrituras Hebreas (tamén chamadas a Biblia Hebrea) é a primeira parte da Biblia cristiá, que explica a historia desde a creación da Terra ata última profecía da vida do mesías, realizada 400 anos antes da era cristiá. Os xudeus, porén, utilizan o nome Tanakh para referírense ao Antigo Testamento, e aínda que contén os mesmos libros que o Antigo Testamento canónico cristián, non coincide na orde nin no nome destes.
A designación "Antigo Testamento" provén do grego ῾Η Παλαιά Διαθήκη, he Palaiá Diathéke, que significa "antigo pacto", en referencia ao antigo pacto de Deus coa humanidade (principalmente co pobo elixido de Israel) por medio do que viría o mesías a salvalos.
Índice |
[editar] Canon do Antigo Testamento
O Antigo Testamento, na versión cristiá, está formado por 39 libros (que coinciden cos 24 libros do Tanakh xudeu), os cales foron aceptados polas autoridades da igrexa o século IV. Estes libros constitúen o canon das escrituras do Antigo Testamento, e por iso, son chamados libros canónicos. Estes son os libros categorizados de acordo aos estudos teolóxicos cristiáns: (Para ver as categorizacións usadas polo xudaísmo, ver o artigo do Tanakh).
[editar] Pentateuco
O Pentateuco ou a Torá son os cinco primeiros libros do Antigo Testamento, escritos por Moisés:
[editar] Libros históricos
- Libro de Xosué.
- Libro dos Xuíces.
- Libro de Rut.
- Primeiro de Samuel.
- Segundo de Samuel.
- Primeiro dos Reis.
- Segundo dos Reis.
- Primeiro das Crónicas.
- Segundo das Crónicas.
- Libro de Esdras.
- Libro de Nehemías.
- Libro de Ester.
[editar] Libros sapienciais
[editar] Libros proféticos
[editar] Libros dos profetas maiores
[editar] Libros dos profetas menores
- Libro de Oseas.
- Libro de Xoel.
- Libro de Amós.
- Libro de Abdías.
- Libro de Xonás.
- Libro de Miqueas.
- Libro de Nahum.
- Libro de Habacuc.
- Libro de Sofonías.
- Libro de Axeo.
- Libro de Zacarías.
- Libro de Malaquías.
[editar] Libros deuterocanónicos
Ao longo da Idade Media, a Igrexa Católica e a Igrexa Ortodoxa aceptaron de facto diversos libros máis. No século XVI, os protestantes opúñanse a aceptaren a autoridade divina destes libros durante a Reforma, e non os incluíron nas traducións da Biblia ás linguas do pobo. A Igrexa Católica declarou, entón, a autoridade e a inspiración divina destes libros e incorporounos ao canon. Por iso, chámanse libros deuterocanónicos, que en grego quere dicir "segundo canon". Os anglicanos tamén os utilizan. Estes libros son:
- Libro de Tobías.
- Libro de Xudit.
- Primeiro de Macabeos.
- Segundo de Macabeos.
- Libro da Sabedoría.
- Eclesiástico, tamén chamado Sirácida.
- Libro de Baruc.
[editar] Libros perdidos
Hai libros mencionados no Antigo Testamento como parte da Biblia pero que non se conservan (ou ben son falsos, hai disputa sobre eles). Estes son:
- Libro de Xasher.
- Libro das Guerras.
- Libro de Shemaiah.
- Actos de Salomón.
- Libro de Nathan
- Anais do Rei David
- Actos de Samuel
- Libro de Gad
- Profecía de Ahijah
- Profecía de Iddo
- Libro de Xehu
- Actos de Azariá
- Queixumes de Xosía
- Crónicas do rei Ahasuerus
[editar] Linguas e traducións
O xudaísmo utiliza a Tanakh tamén chamada Biblia Hebrea, que equivale ao Antigo Testamento e non recoñece os libros do Novo Testamento. A Tanakh está escrita case toda en hebreo, aínda que hai pequenas porcións en arameo.
A versión utilizada polos primeiros cristiáns foi a [[Septuaginta]|Versión dos Setenta]] (Septuaginta), unha tradución grega que os xudeus da Dispersión utilizaban habitualmente naquela época.
O Antigo Testamento cristián é bastante parecido á Tanakh hebrea, con algunhas diferenzas de contido:
- Pentateuco (Torá).
- Profetas (Neviïm).
- Outros escritos e libros de poesía chamados [sapienciais] (Ketuvim).
- Libros Deuterocanónicos, considerados apócrifos polo Protestantismo.
[editar] Historia
A Igrexa cristiá primitiva utilizou a Septuaginta, a versión grega máis antiga da Biblia, como mínimo, ata mediados de do século IV. Ata ese momento o grego foi un dos principais idiomas do Imperio Romano e a lingua da Igrexa a excepción do siríaco utilizado pola comunidade siria na Peshitta e a Igrexa etíope, que utilizou a lingua ge'ez). Ademais, os Pais da Igrexa tenden a aceptaren a Filón de Alexandría en lugar da Septuaginta.
Cando San Xerome fixo a súa revisión da Vetus Latina arredor do ano 400, comparou a Septuaginta co texto hebreo. E chegou á conclusión de que o texto hebreo era un mellor testemuño de Cristo que a Septuaginta. do prólogo a Xénese El rompeu coa tradición da igrexa e traduciu o Antigo Testamento da súa Vulgata do hebreo en vez do grego. A súa elección foi duramente criticada por Agostiño de Hipona, contemporáneo seu, e outros que consideraban a Xerome como un falsario. Pero co paso do tempo, a aceptación da versión de Xerome vai aumentado gradualmente nas igrexas do oeste ata que desprazou á Vetus Latina da Septuaginta. [1]
O texto hebreo difire nalgunhas pasaxes, pero os cristiáns prefiren a Septuaginta porque profetiza mellor a Cristo. As Igrexas Ortodoxas Orientais utilizan a Septuaginta como base para a tradución do Antigo Testamento a outros idiomas. A Igrexa Ortodoxa de Constantinopla, a Igrexa de Grecia e a Igrexa Ortodoxa chipriota continúana utilizando hoxe na súa liturxia.
Os Manuscritos do mar Morto, en particular os escritos en arameo, correspóndense máis fielmente coa Septuaginta que co texto hebreo.
[editar] Véxase tamén
[editar] Notas
- ↑ Ernst Würthwein,O texto do Antigo Testamento,transeuropeas. Errol F. [Rhodes], Grand [Rapids], Michigan: [Eerdmans], 1995.
