Flavio Xosefo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Flavio Xosefo, nado en Xerusalén no ano 37 e finado en Roma no ano 100, foi un historiador xudeu. Os seus relatos son unha importante referencia histórica da Palestina do século I.

Pertencía a unha familia sacerdotal de Xudea, súa nai estaba vencellada aos Asmoneos. Durante o goberno de Nerón foi enviado a unha embaixada onde conseguiu a amnistía para varias autoridades xudías. Foi nomeado gobernador de Galilea polo Sanedrín. Loitou contra os exércitos romanos de Vespasiano. Feito prisioneiro, acadou o favor do emperador e fíxose cidadán romano sen renegar do xudaísmo. Tomou o nome de Flavio por ser este o da familia imperial que o protexeu.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Historia da Guerra Xudía.
  • As Antigüidades xudías.
  • Contra Apión.
  • Vida de Flavio Xosefo.