Estanislao Figueras

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Estanislao Figueras
Estanislao Figueras.png
Estanislao Figueras y Moragas
Escudo del Gobierno Provisional y la Primera República Española.svgPresidente de España
Período: {{{periodo1}}}
Antecesor: Manuel Ruíz Zorrilla
Sucesor: Francesc Pi i Margall
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
{{{cargoexecutivo2}}}
Período: {{{periodo2}}}
Antecesor: {{{antecesor2}}}
Sucesor: {{{sucesor2}}}
{{{cargoexecutivo3}}}
Período: {{{periodo3}}}
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: {{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período: {{{periodo4}}}
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: {{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento: 13 de novembro de 1819
Lugar: Flag of Spain (1785-1873 and 1875-1931).svgBarcelona, España
Falecemento: 11 de novembro de 1882
Lugar: Flag of Spain (1785-1873 and 1875-1931).svgMadrid, España
Organización: Partido Progresista, Partido Demócrata, Partido Republicano Federal, Partido Federal Orgánico
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe: {{{cónxuxe}}}
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s): {{{cargos}}}
Alma mater: {{{almamater}}}
Profesión: Político e avogado
Relixión: {{{relixión}}}
Premios: {{{premios}}}
{{{sinatura}}}
{{{web}}}

Estanislao Figueras y Moragas, nado en Barcelona o 13 de novembro de 1819 e finado en Madrid o 11 de novembro de, 1882, foi un político catalán, presidente da I República Española dende febreiro de 1873 até xuño do mesmo ano.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Licenciado en dereito, en 1884 trasládase a Tarragona para comezar a exercer de avogado. En Tarragona ingresa no Partido Progresista e participa nas revoltas liberais de 1848. Nese mesmo ano pasa a Madrid onde se pon en contacto cos políticos republicanos.

Máis tarde uniríase ao Partido Demócrata de España, debido a unha separación do Partido Progresista. En 1851 consegue un escano no congreso pola provincia de Tarragona, cidade á cal se trasladaría para formar parte da Xunta Revolucionaria, a cal presidiu durante o Bienio Progresista (1854 - 1856). No ano 1855 foi elixido deputado a Cortes, onde liderou unha monoría republicana, e votou a favor dun réxime republicano, opción que non contou co apoio do resto da Cámara. Ao ano seguinte, durante o cal tiña que xurdir a nova Constitución Española, apoiou a descentralización do Estado, postura que o enfrontou co sector máis conservador.

En 1867 foi levado ao cárcere, o cal motivou a súa fuxida a Portugal, país no que se refuxiaría até o triunfo da Revolución de setembro de 1868, que deu inicio ao Sexenio Democrático. Ao seu regreso afiliouse ao Partido Federal, liderado por Francesc Pi i Margall e fundou o xornal La Igualdad.

En febreiro de 1873 foi elixido Presidente da Primeira República española, cargo que ocupou até xuño do mesmo ano, mes no que a crise económica do país, e a crise interna no seu partido, propiciaron a substitución por Pi i Margall e a fuxida a Francia, de onde regresou para intentar, sen éxito, a reconstrución do seu partido.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Predecesor:
Manuel Ruíz Zorrilla
Presidente do Consello de Ministros

Amadeo I
Rei de España
Escudo del Gobierno Provisional y la Primera República Española.svg
Primeira República española

Presidente do Goberno de España
1936-1936
Sucesor:
Francesc Pi i Margall


Escudo del Gobierno Provisional y la Primera República Española.svg
Presidentes do Goberno da Primeira República Española
Estanislao Figueras | Francesc Pi i Margall | Nicolás Salmerón Alonso | Emilio Castelar