Estanislao Figueras

Estanislao Figueras
Estanislao Figueras y Moragas
Presidente de España
Período:	{{{periodo1}}}
Antecesor:	Manuel Ruíz Zorrilla
Sucesor:	Francisco Pi i Margall
Chanceler:	{{{chanceler1}}}
{{{cargoexecutivo2}}}
Período:	{{{periodo2}}}
Antecesor:	{{{antecesor2}}}
Sucesor:	{{{sucesor2}}}
{{{cargoexecutivo3}}}
Período:	{{{periodo3}}}
Antecesor:	{{{antecesor3}}}
Sucesor:	{{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período:	{{{periodo4}}}
Antecesor:	{{{antecesor4}}}
Sucesor:	{{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento:	13 de novembro de 1819
Lugar:	Barcelona, España
Falecemento:	11 de novembro de 1882
Lugar:	Madrid, España
Organización:	Partido Progresista, Partido Demócrata, Partido Republicano Federal, Partido Federal Orgánico
Afiliacións:	{{{afiliacións}}}
Cónxuxe:	{{{cónxuxe}}}
Parella:	{{{parella}}}
Fillos:	{{{fillos}}}
Residencia:	{{{residencia}}}
Cargo(s):	{{{cargos}}}
Alma mater:	{{{almamater}}}
Profesión:	Político e avogado
Relixión:	{{{relixión}}}
Sinatura:	{{{sinatura}}}
Sitio web:	{{{web}}}

Estanislao Figueras y Moragas (Barcelona, 1819 - Madrid, 1882), político español e presidente da I República Española dende febreiro de 1873 até xuño do mesmo ano.

Licenciado en dereito, en 1884 trasládase a Tarragona para comezar a exercer de avogado. En Tarragona ingresa no Partido Progresista e participa nas revoltas liberais de 1848. Nese mesmo ano pasa a Madrid onde se pon en contacto cos políticos republicanos.

Máis tarde uniríase ao Partido Demócrata de España, debido a unha separación do Partido Progresista. En 1851 consegue un escano no congreso pola provincia de Tarragona, cidade á cal se trasladaría para formar parte da Xunta Revolucionaria, a cal presidiu durante o Bienio Progresista (1854 - 1856). No ano 1855 foi elixido deputado a Cortes, onde liderou unha monoría republicana, e votou a favor dun réxime republicano, opción que non contou co apoio do resto da Cámara. Ao ano seguinte, durante o cal tiña que xurdir a nova Constitución Española, apoiou a descentralización do Estado, postura que o enfrontou co sector máis conservador.

En 1867 foi levado ao cárcere, o cal motivou a súa fuxida a Portugal, país no que se refuxiaría até o triunfo da Revolución de setembro de 1868, que deu inicio ao Sexenio Democrático. Ao seu regreso afiliouse ao Partido Federal, liderado por Francisco Pi i Margall e fundou o xornal La Igualdad.

En febreiro de 1873 foi elixido Presidente da Primeira República española, cargo que ocupou até xuño do mesmo ano, mes no que a crise económica do país, e a crise interna no seu partido, propiciaron a substitución por Pi i Margall e a fuxida a Francia, de onde regresou para intentar, sen éxito, a reconstrución do seu partido.

Véxase tamén

• Historia de España
• Primeira República Española

Predecesor: Manuel Ruíz Zorrilla Presidente do Consello de Ministros Amadeo I Rei de España

Primeira República española Presidente do Goberno de España 1936-1936

Sucesor: Francisco Pi i Margall